Tamten temat zostal zamkniety wiec zakladan nowy o tym samym tytule.Moimi objawami nerwicy sa trzaski kiedy cos przelykam np.sline.W momencie przelkniecia czuje trzask/chrupniecie.Moze to od czegos innego sam juz nie wiem,straszne uczucie.

Witam... mam 17 lat a mam nerwice... w sumie to od lat najmłodszych ją mam tylko z wiekiem objawy sie nasiliły. Moje objawy to na pierwszym miejscu duszność jakby mi jakis pająk sciskał klatke piersiową, bóle po lewej stronie, cierpnie mi konczna dolna i górna moglo by sie wydawac ze mam problemy z sercem ale wsztskie badania wykazaly ze jestem zdrow ajak ryba fizycznie ale ja i tak nie jestem do nich przekonana..boje sie ze umre ze nie doczekam rana okropne lęki(prosze niech kttos napisze ze ma tez tak jak ja:( bo sie boje ze naprawde jestem chor ana serce:(:(:(:) Boje sie wyjsc sama gdziekolwiek bo wydaje mi sie ze zasłabne, kiedy polykam leki to si enakręcam ze to po nich si etak zle czuje ze one mi szkodzą..po prostu paranoja... procz tego lęk przed ludzmi, kolatania serca (na to biore propranolol 10 mg) pocenie rąk, nie potrafie sobie radzic w trudnych sytuacjach nie mysle wtedy tlyko ogarnia mnei panika i słabne... niech mnie ktos uspokoi:((

Aniu jesteś taka młoda, my tu wszyscy borykamy się z tą nerwicą, ja mam tak samo, ciągle boję się, że mi się coś stanie do tego mAM 3 małych dzieci co potęguje mój lęk. Proponowałabym Ci abyś poszła do psychologa, ponieważ leki tylko zagłuszają objawy, a z psychologiem dotrzecie do sedna Twojej nerwicy i znajdziecie rozwiązanie Twoich problemów, pozdrawiam pisz jak najczęściej zawsze znajdzie się ktoś, kto Ci coś doradzi, pomoże. Pozdrawiam, jak masz jakieś pytanko, to pisz, chętnie odpowiem

A to moje objawy nerwicy:

- Lęk bezprzedmiotowy uogulniony żadziej ataki paniki, napięcie, lęk przed schizą, lęk przed utratą kontroli nad sobą, zwariowaniem lęk przed wyjściem samemu z domu
- poczucie nie bycia sobą, jakby ja to nie ja (depersonalizacja chyba)czasem poczucie pustki
- poczucie oderwania jakby duszy od ciała
- poczucie innosci, obcosci otoczenia, dziwności
- poczucie jakby bym był ale mnie nie było tzn. jak bym był ciałem w danym miejscu ale nie umysłem, jakbym był taki nie obecy cały czas
- przymulenie, odciecie od swiata, patrzenie jakby z za szyby z za mgły (derealizacja)
- utrata częsciowo zainteresowań, przez to co sie ze mną dzieje:/
- brak pewności siebie choć nie zawsze
- uczucie pustki
- szum uszny, szum w głowie, czasem piski z jakby ciśnieniem, zatykaniem uszu
- wyostrzony słuch
- przymuszanie prawie sie do wszystkiego
- zawroty głowy, zaburzena równowagi, już rzadziej
- zmeczenie
- ciągłe zamartwianie się
- nudności, mdłości
- lekkie bole głowy niby napieciowe
- bole karku
- drżenie mięśni, kończyń
- poty czsem dość spore
- zaburzenia apetytu, mniejszy apetyt

trzymaja sie mnie gdzieś od roku ale najgorzej od 8 - 9 miesiecy i mam ciagłe wrażenie ze sie pogarsza:/

Sam się dziwie ze jeszcze żyje…

pozdrawiam

kozlatko napisał(a):A to moje objawy nerwicy:

- Lęk bezprzedmiotowy uogulniony żadziej ataki paniki, napięcie, lęk przed schizą, lęk przed utratą kontroli nad sobą, zwariowaniem lęk przed wyjściem samemu z domu
- poczucie nie bycia sobą, jakby ja to nie ja (depersonalizacja chyba)czasem poczucie pustki
- poczucie oderwania jakby duszy od ciała
- poczucie innosci, obcosci otoczenia, dziwności
- poczucie jakby bym był ale mnie nie było tzn. jak bym był ciałem w danym miejscu ale nie umysłem, jakbym był taki nie obecy cały czas
- przymulenie, odciecie od swiata, patrzenie jakby z za szyby z za mgły (derealizacja)
- utrata częsciowo zainteresowań, przez to co sie ze mną dzieje:/
- brak pewności siebie choć nie zawsze
- uczucie pustki
- szum uszny, szum w głowie, czasem piski z jakby ciśnieniem, zatykaniem uszu
- wyostrzony słuch
- przymuszanie prawie sie do wszystkiego
- zawroty głowy, zaburzena równowagi, już rzadziej
- zmeczenie
- ciągłe zamartwianie się
- nudności, mdłości
- lekkie bole głowy niby napieciowe
- bole karku
- drżenie mięśni, kończyń
- poty czsem dość spore
- zaburzenia apetytu, mniejszy apetyt

trzymaja sie mnie gdzieś od roku ale najgorzej od 8 - 9 miesiecy i mam ciagłe wrażenie ze sie pogarsza:/

Sam się dziwie ze jeszcze żyje…

pozdrawiam

Witaj Kożlatko.Objawy , o których piszesz zgłaszało parę osób na tym forum.Wrażenie nierealności istnienia ja tez zaliczyłam.Wiem, że ten temat był poruszany w książce Jacka Santorskiego " Psychoterapia i zen".Musiałabym przypomnieć sobie, jak autor to interpretował. W tej chwili, na gorąco mogę Ci powiedzieć,że wynika to z braku harmoni9i w nas pomiędzy ciałem , umysłem, emocjami, intelektem i Duchem.Stan harmonii i równowagi panuje w nas , gdy jesteśmy scaleni, zintegrowania., gdy mamy tzw.zdrowe EGO.Osobiście podpowiadałabym Ci udział w psychoterapii( spotkanie z psychologiem, z którym znajdziesz wspólny język), bo sam sobie nie poradzisz. Poza tym doradzałabym zdobycie nagrania treningu autogennego Schultza( popatrz na googlach, tam o nim piszą) , a także lekcje medytacji transcendentalnej, która mi bardzo pomogła \skupić się i zebrać w sobie. Zapraszam Cie też na mój wątek, tylko sugeruje wybiórcze przeglądanie postów, pod katem ich przydatności dla Ciebie, na teraz. Pozdrawiam.

witajcie, swoimi objawami to ja przewstalam sie juz chyba przejmowac, ale sa i to sporo.:

-zawroty glowy
_wymioty, mdlosci
-niski puls 88/40 a puls 140
-wysypka na skorze po zdenerwowaniu
-poty zimne, cieple
-uczucie duszenia w gardle jakby gardlo puchlo
-dretwienie rak nog a nawet ust!
-panika tam gdzie jest duzo ludzi i wrazenie ze zemdleje itd
-nerwobole w klatce piersiowej
-bole po lewej stronie brzucha klucie
-reszty chyba nie pamietam, ale jest tego wiecej
aaa boje sie lykac leki odrazu mam wszystko z ulotki:)

Witam
Jestem nowa na tym forum.
Zmagam się z nerwicą od kilku lat, miałam kilka nawrotów, od ponad roku znów walczę, tym razem zupełnie bez leków, jeżdżę tylko na terapię poznawczo-behawioralną. Poprawa jest marna a właśnie mam gorszy czas. Podobno ta pogoda gorąca dla nas nerwicowców nie jest dobra.
Kiedyś opiszę dokładniej moją historię, ale dziś zupełnie nie mam na to siły :(

Niech mnie ktoś mądrzejszy ode mnie oświeci, czy to jest możliwe.
Czasem gniecie mnie coś w lewym boku, zaczęłam szperać po necie i czytać o chorobach nerek. Wyczytałam, że czasem jedynym objawem mogą być spuchnięte powieki. No i zaczęłam się sobie codziennie bacznie przyglądać w lustrze. Wczoraj obudziłam się z oczami jak szparki. Oczy spuchnięte jak balony. Czy można sobie tak wmówić chorobę, że pojawią się takie nietypowe objawy (jak spuchnięte powieki), mimo braku tej choroby?

Chciałabym chociaż na tydzień uwolnić się od tego całego cholerstwa. Nie pamiętam już, jak to jest czuć się normalnie.

Hej Agal!!! Ja mam często bóle nerki i łapie zapalenie pęcherza!!! I lekarz urolog przepisał mi szczepionkę uodparniającą robil usg pęcherza i nerek i...nic!!! Wszystko w porządku!!! Ale kiedyś przeczytałam na necie że ból nerek i zapalenie pęcherza to choroba którą często wywołuje...nerwica!!!

Bacha26 dziękuję za odpowiedź. Moja terapeutka odradza mi badania, twierdzi że to tylko karmi nerwicę, badania uspokajają na moment, ale problemu nie rozwiązują.
Bacha26 a kiedy miałaś bóle nerek to puchły Ci powieki?

Hej AgaL:)
Wiesz ja przy nerwicy mam cały czas takie dziwne oczy zapuchnięte szczególnie rano:( ale podstawowe USG zalecam bo mi np na jednej nerce wykryto piasek i dostałam leki żeby się go szybciej pozbyć!!! Ból nerki mam często i zawsze prawej!!! Nie raz mnie do łóżka powali:( A te twoje oczy może wcale nie były spuchnięte tylko jak coś przeczytamy to szukamy tego zaraz u siebie a nasza psychika sprawia że od razu to znajdujemy:):):) Pozdrawiam:)

Bacha26 no były spuchnięte, jak balony, nawet mąż zauważył... jak mi się nie uspokoi w ciągu kilku dni to pewnie w końcu zrobię to usg.

co do wmawiania sobie chorob to jestem chyba mistrzem1 rodzina to juz do glowy nie bierze! jak sie sklaecze to zaraz kreche czarna widze niby ze zakaenie idzie;(, jak ktos na cos chory to ja wszystkie objawy! masakra wogole to unikam ludzi na cos chorych bo mam manie ze sie zaraze! zwariowac idzie z ta franca nerwica:( oj dziewczyny

Witam. Już kiedyś udzielałem się na tym forum, ale pod innym nickiem. 1 grudnia 2008 rok zmarła mi mama na najsilniejszy nowotwór mózgu jaki jest. Mam nerwice, a mam dopiero 14 lat! Mam ojca, który za wszystko robi mi awantury, co bym nie zrobił to on sobie wyobraża, że go obrażam, lekceważę itp., a ja nawet nic do niego nie mówię! Np. dzisiaj miałem awanturę za to, że akurat gdy on przechodził obok mojego pokoju to wyłączyłem stronke internetową. Pokazałem mu, że to stronka muzyczna, a on na to, że to nie była ta, że go oszukuje, robie z niego kretyna itp. I miałem awanturę. Od jakiegoś czasu mam tak codziennie. W dodatku traktuje mnie jak małe dziecko, muszę mu wszystko mówić, chodzić spać o 22 itp. Pamiętam już od moich najmłodszych lat robił też awantury moim dwóm dorosłym już siostrą i nie żyjącej mamie. Mama zawsze je przed nim broniła. Teraz siostry mieszkają same, a ja mam tu z nim masakrę. Mało tego jest alkoholikiem i wali mu na psycho. Jak ja mogę go obrażać itp., jak mam awanturę za takie pierdoły co wyżej napisałem nawet się słowem nie odezwę, a on tylko wrzeszczy i głośno gada, często mnie wyzywa. Potrafi się przed wszystkimi tego wyprzeć. Bym chętnie mieszkał u sióstr, ale się nie zgadzają. Właściwie jedyna bliska mi ,,osoba”, przyjaciel i traktuje go jak brata to mój pies – golden retriver Liwaj, na którego ojciec też ojciec często za nic krzyczy i popełnia na każdym kroku błąd wychowawczy, na szczęście jest on mój i chyba ja przejmę nad nim całkowitą opiekę.
To taki wstęp do mojej nerwicy. Na początku jeszcze parę miesięcy przed śmiercią mojej mamy już odczuwałem jej objawy. Z początku silne bóle brzucha, bóle żołądka, nudności, ucisk w żołądku, rozwolnienie, dławienie w gardle, osowiałość, osłabienie. Te dolegliwości się utrzymywały długi czas. Potem żołądek ustąpił i miałem silne osłabienie, osowiałość, nudności, ale już nie takie silne i rzadziej, lęki, bóle głowy, ucisk w głowie i trochę dolegliwości psychicznych. Teraz mam rzadko naprawdę rzadko i to słabe nudności, rzadko osłabienie, rzadko osowiałość i czasem jeszcze ucisk w głowie, ale przede wszystkim dolegliwości psychiczne, depresja, lęki (np. jak jestem sam w domu (a jestem codziennie od rana do wieczora) to musze mieć otwarte okno, bo boję się objawień, duchów itp. I wiem że w każdej chwili mogę uciec (mam pokój w domku jednorodzinnym na dole), i w dodatku bardzo często bardzo negatywne myśli różnej treści, np. zdrowotnej (wtedy się źle czuje) ale też przeróżne i takie chwilowe zaniki pamięci, że się zacinam zapominam na chwilę np. co miałem powiedzieć lub napisać, i też taki ucisk w skroniach, jakby ucisk w psychice, jestem bardzo niecierpliwy i nerwowy. Ta niecierpliwość, objawia się tym, że muszę wszystko szybko, od razu nie mogę czekać na nic, a nerwowość to w każdym znaczeniu tego złowa.
Już chyba od 3 klasy podstawówki mam nerwice, zawsze tylko w szkole mi było niedobrze, słabo i się bardzo źle czułem. Byłem raz u psychiatry, dał mi sulpiryd, który i tak nic nie pomógł. Chodziłem też do jednej pani psycholog, która też nie pomogła, poza tym nie podobała się mojemu ojcu, bo trzymała moją stronę, bo wiedziała jaka jest prawda, ale on i tak się wszystkiego wypierał… Potem do niedawna do takiego terapeuty, który jest jeszcze gorszy niż ta pani psycholog, tyle co on błędów popełniał, wielokrotnie mnie obrażał, chodziłem tam z ojcem i siostrami, ale to i tak nic nie dało. Jeszcze wcześniej jak moja lekarka tylko powiedziała, że mogę to wszystko mieć na podłożu psychicznym to ojciec mnie ciągle wyzywał on psycholi, czubków, kretynów i wrzeszczał, że będę do końca życia w szpitalu psychiatrycznym, teraz jak mu powiedziałem, że muszę iść do psychiatry, bo mam nerwice (co potwierdza nawet moja lekarka) to miałem awanturę, wyzwiska od psycholi itp. Mogę co najwyżej do psychologa i to i tak bym musiał sam do niego chodzić, bo nikt „nie ma czasu”, żeby ze mną iść, a nie wiem czy psycholog mnie przyjmie samego (jest taka dobra fundacja pomocy psychologicznej dla młodzieży Carpe Diem i tam za darmo przyjmują). Przepraszam, że się tak rozpisałem, ale naprawdę nie mam się komu wygadać. A, że to jest wszystko związane z nerwicą to zamieszczam ten post w tym temacie.
Pozdrawiam

Hej Granhero!!! Chyba coś to opowiadanie mi przybliża twój dawny nick:) Pamiętam ze pisał tu chłopak co za przyjaciela miał...psa:( Słuchaj jesteś bardzo młody i bardzo silny!!! To nie ty powinieneś się leczyć u psychiatry tylko twój tata!!! Nie daj sobie nigdy wmówić że jesteś czubkiem albo psychicznie chorym!!! Ja też w dzieciństwie miałam ojca alkoholika to wiem jak ci ciężko a raczej nie wiem bo tak mnie nie traktował!!!
Powiedz mi a nie ma takiej szansy żeby opiekę nad tobą przejęła któraś siostra??? Wiesz takie sytuacje z dzieciństwa ciężko potem wyleczyć a raczej chodzi mi o to ze trwać to będzie długo!!!
MUSISZ jak najszybciej rozpocząć terapię za młody jesteś by marnować swoje lata na nerwicę!!! A któraś z twoich sióstr nie może z tobą na terapię uczęszczać??? A z której części Polski jesteś??? Może jak napiszesz to ktoś ci poleci super terapeutę:)
Pozdrawiam cię serdecznie:)

Zachodnio - pomorskie Szczecin