Witam !
Miałam zerwane więzadło poboczne piszczelowe i maksymalnie naderwane więzadło przednie krzyżowe. Na początku 2008 roku miałam artroskopię i wyjęty kawałek łąkotki .
Ostatnio lekarz stwierdził, że mogę ze spokojem wrócić do roweru, bo więzadło piszczelowe się zrosło a w krzyżowym stopień niestabilności jest niewielki .Stwierdził też, ze nie ma juz podstaw do rekonstrukcji i że wszystko jest oki .
I w miare oki było...
Do czasu gdy poszłam na rower ..
Przerzutki miałam ustawione tak żeby nie mieć za dużego oporu przy pedałowaniu, jechałam "równomiernie" i po 10 minutach kolano już było jakieś dziwne, pobolewało coś w nim przeskakiwało, gdy z siadłam z roweru wcale nie czułam nogi była "miękka" w porównaniu do zdrowej nogi . Wróciłam do domu "prowadząc" rower, bo jechać juz bym rady nie dała. Teraz własnie od tamtego wyjścia ciągle jak by mi coś przeskakiwało, pulsowało ... No i podczas chodzenia trochę boli.

Powinnam zgłosić się do innego lekarza i rozważyć ponownie sprawę rekonstrukcji, czy po prostu takie już moje kalectwo i nie będę sportami cieszyć się do końca życia ?

Trzeba rozważyć dalszą diagnostykę- usg,mri. Oczywiście kolano jest osłabione po tak długim czasei i też wpływ na to mogą mieć miesnie. Ja obstawiałabym na diagnostykę. Po co sobie zaszkodzić jazdą na rowerze?!

hej, mój brat przechodził męczarnie związane z uszkodzeniem więzadeł. niezwykle upierdliwa sprawa. są dziesiątki możliwości proponowanych przez „specjalistów” z tej dziedziny. natomiast wiem, że mój brat odczuł ulgę dopiero po przejściu terapii PST. jak go odbierałem z Częstochowskiej kliniki – pst-polska.pl byłem zszokowany jak bardzo mu się poprawiło. mogę z czystym sumieniem polecić i powiedzieć – to działa! :) Pzdr. Z