Witam wszystkich,
chciałbym opisać swój przypadek i prosić o pomoc.

Zacznę od początku.
Okres gimnazjum był dla mnie niezwykle ciężki, jestem przekonany, że cierpiałem wtedy przez 3 lata na depresję. I nie był to zwykły, krótkotrwały dołek emocjonalny. Nie leczyłem się, nie chciałem się nikomu przyznać, co przeżywałem. Z czasem dały się we znaki: bezsenność, stany lękowe, bóle brzucha. Być może ten okres przyczynił się do stanów, które doświadczam obecnie.

Potem nadeszły czasy licealne. Tutaj czułem się o wiele lepiej, tak naprawdę nie odczuwałem większego stresu. Zaklimatyzowałem się w nowej szkole, zaprzyjaźniłem z ludźmi z klasy. Muszę przyznać, że nawet lubiłem tam przebywać.

To, co nurtuje mnie już od dłuższego czasu to stany, podczas których mam wrażenie, że wszyscy dookoła są aktorami a ja głównym bohaterem "reality-show". Jeśli ktoś oglądał film "Truman Show" to ja dokładnie czuję się jak Truman. Bardzo często doświadczam na sobie spojrzeń innych ludzi. Wydaję mi się, że mam manię prześladowczą. Trudno mi nabrać zaufania do ludzi, bo wydaje mi się, że te osoby mnie wykorzystują, robią to, co karze im reżyser tego show, w którym występuję. Często przebywając sam w pokoju mam wrażenie, że w ścianach zainstalowane są kamery. Latająca mucha jest dla mnie obiektem, w którym zainstalowana jest kamera. Coraz częściej spostrzegam, że wszystkie sytuacje, których doświadczyłem nie są przypadkowe. Zdaję sobie sprawę, że brzmi to bardzo zabawnie, ja jednak jestem zaniepokojony swoim zachowaniem. Z jednej strony wiem, że te wszystkie moje "schizy" są absurdalne, z drugiej jednak nie potrafię się ich pozbyć. Bywają okresy, w których te moje przywidzenia są nasilone, lecz bywają też takie, w których funkcjonuję zupełnie normalnie, bez żadnych abstrakcyjnych myśli.

Proszę o radę.
Czy powinienem udać się do psychologa ?
A może takie stany przeżywa każdy z nas ?
Jakie konsekwencje mogą wyniknąć jak udam się do lekarza ?

Pozdrawiam

Sam fakt używania przez Ciebie fachowej terminologii ( urojenia ksobne, czy w Twoim przypadku częścowo też urojenia wpływu - tu nawiązuję do tych much z kamerkami ), świadczy, że starasz się zdiagnozować swój problem, a co za tym idzie, że go dostrzegasz w sposób znacząco obiektywny. Swoją drogą tego typu urojenia miał zapewne nie jeden z filozofów, a na pewno scenarzysta Matrixa :)
Na dzień dzisiejszy nie jest z Tobą źle. Zachowujesz pełną świadomość swych dolegliwości i oceniasz je racjonalnie. Jednak istnieje ryzyko, że te stany bez pomocy specjalisty zaczną się pogłębiać więc jak zwykle na tym forum jedna rada - jak najszybsza wizyta u psychologa i absolutnie szczera rozmowa.
Pozdrawiam.

p.s. żaden rozsądny człowiek nie może w 100% odrzucać możliwości istnienia matrixa.

Moim zdaniem powienieneś porozmawiać z psychologiem. Wątpie ze jest to schizofrenia , ale jest taka mozliwość (mogą to być Objawy paranoidalne: przekonanie, że wszyscy o tobie plotkują i robią różne rzeczy za twoimi plecami . Są to wczesne objawy schizofrenii). Wydaje mi się ze są to stany lękowe spowodowane nerwicą z czasów gimnazjum. Przez to czujesz się osaczony i myslisz ze wszyscy patrza na ciebie jakoś inaczej...
pozdrawiam

Tyle teraz tego syfu w TV i internecie, ze ludzkie zdrowie psychiczne jest zagrozone. Wszedzie kamery i inwigilacja oraz psychozy telewizyjne.

Chciałem poruszyć dosyć prosty temat:). Wszystkie urojenia są podobne. Wrażenie obserwacji, bycie śledzonym, spisek itd. Ludzie chcący Cię zranić a nawet zabić. Jest jeszcze takie coś jak wrażenia w umyśle. Własne przemyślenia na temat tego co doświadczasz. To jest zwykła ciekawość obserwacja drugiego człowieka i nie trzeba się tego bać bo to jest spontaniczne ze strony drugiego człowieka. A wrażenia kamer np. w domu to traktuję jak wypróbowanie tego co działo się w śród ludzi w sposób nie umiejętny. Trzeba brać pod uwagę że Twoje "Ja" czyli to co jest odbierane przez ludzi To jest wszystko to co nie widziałeś w umyśle czyli wyobrażone obrazy czy myśli słuchowe. To są twoje pomysły i od Ciebie zależy co z tym zrobisz.