Byłem dzisiaj u psychiatry, Asentre mi zwiększyła ale mam zażywać nie rano tylko w południe i wieczorem po jednej tabletce, 1 tabletke hydroxyzyny (25mg) a wcześniej brałem 10mg oraz przepisała mi doraźnie jakiś "Cloranxen". Powiedziała mi, żebym Asentre zażywał i jeżeli za 3 tygodnie nie będzie żadnych efektów to po prostu zmienimy lek.

Moglibyście mi coś napisać o tym Cloranxenie? Na razie wiem, że mama powiedziała, że w życiu mi takiego lekarstwa nie kupi bo to bardzo uzależnia i w ogóle, ale ja już sobie sam kupiłem.

W dodatku pani psychiatra powiedziała, że ja się to w sumie nadaje na oddział...

Pozdrawiam.

Maciek16 napisał(a):Byłem dzisiaj u psychiatry, Asentre mi zwiększyła ale mam zażywać nie rano tylko w południe i wieczorem po jednej tabletce, 1 tabletke hydroxyzyny (25mg) a wcześniej brałem 10mg oraz przepisała mi doraźnie jakiś "Cloranxen". Powiedziała mi, żebym Asentre zażywał i jeżeli za 3 tygodnie nie będzie żadnych efektów to po prostu zmienimy lek.

Moglibyście mi coś napisać o tym Cloranxenie? Na razie wiem, że mama powiedziała, że w życiu mi takiego lekarstwa nie kupi bo to bardzo uzależnia i w ogóle, ale ja już sobie sam kupiłem.

W dodatku pani psychiatra powiedziała, że ja się to w sumie nadaje na oddział...

Pozdrawiam.

Hej Maciek,

Ja przyjmowałem cloranxen na początku. Nawet za duzo i zadługo i odstawiłem bez problemów. także nei bój się bardzo tego leku. To jest lek na niecały miesiąc. Ważne jest tylko aby odstawiac powolutku. Ja odstawiałem po pól tabletki tygodniowo i było ok. Nie wolno odstawić jednego dnia, bo po 2-3 dniach mozesz miec takie jazdy że szok.

Pisałeś wcześniej o jakichs objawach sercowych. Powiem Ci że w trakcie leczenia zauważysz, że pewne objawy znikneły - inne zaś nowe pojawiły się. Ale z czasem i te znikną i będziesz żył normalnike. troche się w Tobei nagromadziło i musi wyjść. Niestety.

Co do oddziału to jeśli będzie Ci dalej ciężko to warto to rozważyć. Tam będziesz miał opiekę specjalistyczną 24/7. Co w Twoim przypadku jest ważne.

Dużo zdrówka!

Chyba będą chcieli mnie na oddział dać... W środę chciałem popełnić samobójstwo ale mnie uratowali, tylko, że nie pamiętam tych kilku dni... Jutro mam iść do psychiatry z tego powodu...

Maciek16 napisał(a):Chyba będą chcieli mnie na oddział dać... W środę chciałem popełnić samobójstwo ale mnie uratowali, tylko, że nie pamiętam tych kilku dni... Jutro mam iść do psychiatry z tego powodu...

Maciek... koniecznie do szpitala... :/

Dostałem skierowanie do psychiatry na oddział psychiatryczny i miałem jechać od razu ale kategorycznie odmówiłem i nie trafiłem do szpitala żadnego...

Jedyne o co się dzisiaj martwię to o moje problemy z pamięcią... które z dnia na dzień są coraz większe... Zapominam zupełnie co robiłem rano, zapominam, że już jest wieczór, czasami mi się wydaje, że dopiero wstałem a tak naprawdę jest 19... Zapominam o wszystkich banalnych rzeczach... Ostatnio zapominam o zażywaniu lekarstw... Nawet czasem biorę opakowanie z tabletkami i zastanawiam się w jakim celu ja to robie :(

A wszystko co było rok temu czy dawniej to dokładnie pamiętam, nic nie zapominam...

Po prostu gubię się w przestrzeni i nie wiem co robię ani o co chodzi... Tak jakbym się nagle pojawił i nic...

Witaj Macku!
To chyba byl blad ze nie skorzystales z leczenia szpitalnego....sam widzisz ze sobie nie bardzo z tym wszystkim radzisz! Mysle ze tam poddany bys zostal intensywnemu leczeniu i napewno jakies psychoterapi....szybciej stanolbys na swoich nogach....a tak co?....krecisz sie w kolko....
Macku zastanow sie jeszcze nad tym leczenim....Ja tez przebywalam w osrodku leczenia nerwic trzy miesiace.....i to bylo najlepsze co moglo mi sie zdarzyc...wrocilam z tamtad zupelnie odmieniona...juz wiedzialam z czym mam problemy i co z tym wszystkim robic....samemu jest trudno to wszystko zrozumiec i sobie z tym poradzic....z fachowa pomoca jest o wiele latwiej....to moze byc twoja wielka szynsa na wyzdrowienie....przemysl to jeszcze!
Pozdrawiam serdecznie:)

Maćku. Zdaj się na nasze rady i skorzystaj z leczenia w szpitalu. Szkoda życia na chorowanie!

Dzisiaj byłem u psychiatry ;] Pogadaliśmy chwile i w ogóle jestem zadowolony, zwiększyła mi dawkę Sertraliny, ze 100mg na 150mg dziennie

2 tabletki rano, 1 w polodnie ;D

Witaj Macku!
Widze ze jednak nie skorzystales z okazji i nie poszedles do szpitala na leczenie?
No cuz...twoja decyzja...warzne ze juz lepiej sie czujesz...a to wnioskuje z twego posta!
Nie zaniedbuj jednak leczenia i zazywaj te leki od psychiatry!
A co ze szkola...chodzisz teraz?...albo nie bardzo?
pozdrawiam cie serdecznie:)

Mam indywidualne lekcje w domu do końca tego roku szkolnego ;p Leki zażywam, bardzo tego pilnuje.

To super Macku...ciesze sie:) tak trzymaj...a zobaczysz ze wszystko zacznie sie zmieniac na lepsze...z Twoja pomoca oczywiscie!

Maćku prosze napisz co teraz z tobą. Za tydzień wakacje, nadrobieś zaległości? Jak się teraz czujesz?

Cześć. Nic w sumie nie nadrabiałem tylko uczyłem się na bieżąco. Teraz czuje się coraz gorzej z dnia na dzień... Z domu się boje wyjść :/

Kilka dni temu byłem u lekarza i zamiast 2-1-0 asentry zażywam teraz asentre tylko 1-0-0 czyli rano ale mam też inne lekarstwo, Chlorprothixen Zentiva, na razie zażywam 1-1-1, czyli trzy razy dziennie po jednej a następną wizytę mam 14 sierpnia i pewnie będę zaużywał 2-2-2.

1 tabletka ma 15mg czegośtam ;d

Możecie mi coś więcej napisać o tym lekarstwie?

http://www.cpp.info.pl/index.php?go=beck1

Test jakiegoś Becka


UWAGA!

Wynik to : 55 punktów.
Jesteś w depresji. Twój stan wymaga spotkania się z psychiatrą. Konieczne jest rozpoczęcie farmakoterapii. Twój stan jest dla Ciebie istotnym zagrożeniem.

Witam, kilka miesięcy temu zacząłem zażywać Velaxin ER, po 2 miesiącach zacząłem się czuć lepiej, zdecydowanie lepiej, nadeszły wakacje to czułem się po prostu świetnie szczególnie dlatego, że wyjeżdżałem na 2 tygodnie, naprawdę bardzo dawno się tak dobrze nie czułem, wróciłem do domu wypoczęty, chętny życia, robienia czegoś lecz już pierwszego dnia zaczęły się problemy... Kłótnie z rodziną i takie tam. W dodatku w dniu powrotu z wakacji ostatni raz zażyłem lekarstwo bo nikt mi nie chciał go kupić... Ojciec nie miał pieniędzy, matka też nie, ani babcia ani prababcia, dosyć dużo się z nimi kłóciłem o to właśnie... I od tego dnia znowu zacząłem się czuć gorzej, najpierw objawy odstawienia, które były dosyć dziwne, ale po 3 tygodniach przeszły prawie całkowicie lecz nastrój mój jest fatalny... Jestem niesamowicie wściekły na swoją rodzinę za to, że po ponad roku testowania różnych lekarstw jest jedno, które mi pomogło a nikt nagle nie ma pieniędzy... W sumie recepta na 2 miesiące leczenia kosztowała 180zł ale przecież tutaj chodzi o moje zdrowie... Teraz zaczyna się rok szkolny, także rozprawa o alimenty od ojca jest już za 2 tygodnie. Wczoraj miałem zaplanowaną wizytę u psychiatry po 2 miesiącach ale nie poszedłem, powiedziałem mamie, że to nie ma sensu bo skoro jest lekarstwo, które mi pomogło a nikt mi go nie kupił to jaki jest tego sens?

Wróciły mi z powrotem myśli samobójcze, dosyć często je mam, praktycznie co chwile... Rodzice jak i rodzina tak bardzo mają mnie w dupie, że nosze teraz soczewki, które powinienem przestać nosić w marcu!! A nosze je nadal... A gdy całymi dniami oko mi łzawi, jest czerwone i w ogóle to oczywiście mówią, że od komputera to wtedy mnie szlag trafia. W dodatku strasznie denerwuje się tym, że ojciec jest winny mi i prababci trochę kasy i jej nie oddaje już od ponad miesiąca... Obiecuje, że odda lecz gówno z tego jest... Teraz jest koniec miesiąca a praktycznie nie będziemy mieli co jeść a on nadal nic nie oddaje ale to w sumie musiałbym tą całą sytuacje opisywać przez godzinę a to nie ma sensu.

I ogólnie jak zawsze nie wiem co robić... Mam już 18 lat więc tak naprawdę do szkoły nie muszę chodzić a wczoraj powinienem iść do psychiatry z mamą po papiery ale kurde po co skoro ja nie dam rady znowu czuć się fatalnie dwa miesiące podczas których będą przychodzili nauczyciele i aż po 2 miesiącach lekarstwa zaczną działać... Jestem załamany bardzo... Zaczynam podejrzewać, że ojciec specjalnie nie kupuje mi lekarstw abym nie był za bardzo odważny w sądzie, pewnie najlepiej gdybym w ogóle nie przyszedł. Ogólnie ta sytuacja jest chora............................................. Pomimo tego, że ja chciałem się zabić, leżałem w szpitalu cały dzień, miałem płukanie żołądka a potem dochodziłem do siebie przez ponad miesiąc oraz to, że siostra zrobiła coś podobnego... Tylko ona leżała w szpitalu ponad tydzień z tego powodu ale i tak rodzice za bardzo się tym nie przejmują...

Normalnie jak tak teraz to napisałem to tak się cały trzęsę, że aż nie wiem co się dzieje ze mną...

W ogóle jaki jest sens robienia czegoś, starania się skoro wszyscy, nawet najbliżsi mi w tym nie pomagają, wręcz przeciwnie...

Dodam, że znowu sam musiałem podpisać lekarzowi, że nie zgadzam się na hospitalizację.




W dodatku jak zażywałem Velaxen to normalnie jadłem, normalnie wstawałem i chodziłem spać, nie byłem agresywny i chcialo mi sie zyc. Teraz chodzę spać około 5-6 rano, wstaje po 15, nie chce mi się niczego, cały czas bym coś jadł choć nie jestem głodny i jak ktoś mi mówi, że jestem leniem to bym go zabił gdybym mógł.




:(




Wiecie jeszcze co, ostatnio matka mi mówiła, że muszę trochę pokłamać na komisji odnośnie nauczania indywidualnego... Ona naprawdę myśli, że to wszystko ja zmyślam, przecież aż słabo mi się zrobiło, że po tym co przeszedłem ja, siostra też chciała się zabić i ona nadal myśli, że to zmyślamy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Brak mi słów na określenie tej całej sytuacji...... W dodatku wracają problemy z pamięcią... Często się zastanawiam co robiłem czy nagle tak jakbym się znajdował gdzieś nie wiem gdzie, jakby mnie nie było. Na świadectwie teraz miałem dobre oceny... Żadnej 1, jedna 2 a reszta to 3, 4 a nawet dwie 5...