Witam,

otóz mam problem jak pewnie kazdy z WAS - schizofrenia
mecze sie juz 4lata.
Biore - ripsolept 6mg (3 rano i 3wieczorem), seronil 80mg
Panicznie boje sie, ze zakaze sie hiv-em - do tego stopnia, ze boje sie wychodzic. Kazda osobe traktuje jako potencjalne zagrozenie. Boje sie nawet tego, ze idac ulica wdepne w jakams igle, ze ktoś mnie zatakuje na ulicy itp.
Strasznie zle sie czuje. Boje sie wychodzic, nie moge o niczym innym myslec.
Niedawno bylem w klinice psychiatrycznej (ponad 2 miesiace) - ale nie czuje sie lepiej. Tam bralem rispolept, seronil i podajze abilify (nie wiem, jak sie to pisze)
Wypis - schizofrenia (zaczynalem od nerwicy natrectw)

Jak sobie z tym radzić. Uczeszczalem na terapie ale nic nie dala, ta w szpitalu również.
Co mam robić:((((
moze zna ktoś dobrego psychiatre (mój jest kiepski, slaby kontakt) i moze zapisalbym sie ponownie na terapie - prosze o namiary na dobrego psychologa z Poznania.
Jak Wy sobie z tym radzicie? Bo ja nie mam juz sil, mam mysli samobójcze (ale jestem za duzym tchórzem, zeby sie zabic)
Jest jakas nadzieja? Biore duze dawki i nic nie jest lepiej. Kiedy mam opuscic dom to panikuje - boje sie wychodzic.
Po lekach przytylem 10kg, wiecznie chodze zmeczony - chce mi sie spac poprostu:()
Chetnie nawiaze kontakt z innymi osobami zorientowanymi w temacie.


POMOCY!:( - z góry dziekuje za pomoc:)

Witam cię 123456ac . Ja leczę się 5 lat miałem podobne objawy do twoich z tą różnicą że ja bałem się ludzi że mnie zgnoją najbezpieczniej czułem się w domu dochodziły do tego podejrzliwość i lęki ( nie ufałem nikomu) . Na początku brałem rispolept po nim czułem się (w pierwszej fazie) otępiały nic mi się nie chciało miałem też myśli samobójcze ale stopniowo wraz z zmniejszeniem dawki było troszku lepiej ale nie do końca zniknęły lęki i podejrzliwość . Gdy wróciłem ze szpitala do domu to szukałem sobie zajęcia (choć nie zawsze chciało mi się coś robić ale się zmuszałem).Powoli ale stopniowo było lepiej już nie chowałem się jak przychodzili znajomi a nawet z nimi rozmawiałem . No ale przestałem brać regularnie leki i znowu się zaczęło( lęki myśli samobójcze i paranoidalne ciężko mi się myślało wycofanie emocjonalne i socjalne depresja) trafiłem znowu do szpitala na oddział rehabilitacyjny brałem też inne leki niż do tej pory (nawet nie pamiętam ich nazwy) które nic nie pomagały męczyłem się tak z rok zmieniano mi kilka krotnie leczenie aż w końcu lekarz przepisał mi Solian 800mg na dobę . Po tych lekach nie od razu ale stopniowo zaczęło się polepszać (znikła depresja i lęki oraz myśli paranoidalne , lepiej mi się myśli stałem się po prostu aktywniejszy ) . Chodzi mi oto że jak czujesz się otępiały i śpiący to powinni ci zmienić leczenie aby cię zaktywizować a po drugie powinieneś szukać jakiegoś zajęcia aby nie myśleć tak bardzo o tej chorobie ( spróbuj też ponownie chodzić na oddział rehabilitacyjny). Na koniec chciałem ci napisać że leki to nie wszystko , lecz musisz też sam (powoli i stopniowo) przełamywać swoje lęki .

Pozdrawiam

Ja jestem z Poznania, leczę się prywatnie w Polskim Instytucie Ericksonowskim (nie wiem czy tak to się pisze)

na swojego psychiatrę nie narzekam (choć jak poprzednik też uważam że najważniejsze jest własne podejście do sprawy oraz leki w odpowiednich dawkach a dopiero potem lekarz i ewentualne terapie)
co zaś się tyczy samego Rispoleptu to był to mój drugi lek juz po 2 tygodniach jego stosowania miałem drugą hospitalizację (na 7 miesięcy) niespełna miesiąc po pierwszej, także w moim odczuciu (tzn dla mnie) nie był to dobry lek.

Nie wiem czy Ci to pomoże i się ucieszysz czy też poczujesz się obrażony ale...

Powiem CI coś takiego - ja też miałem nerwicę natręctw - i tez do takiego stopnia, że się bałem wychodzić z domu i też doszło do tego, że miałem myśli samobójcze. Ale nauczyłem sobie z tym radzić.

Oczywiście moje natręctwo nie miało podłoża obawy przed HIVem, ale powiem Ci co ja zrobiłem. Otóż też się czegoś obawiałem. Strach był tak silny że miałem myśli samobójcze - ale (pewnie dlatego, że pasjonuje się matematyką i lubię tak kombinować) powiedziałem sobie - ale ty głupi jesteś, po co się teraz zabijać? lepiej się zabić jak to mi się przytrafi a nie teraz. Jeżeli w gre wchodzi myśl o samobójstwie to po co zabijać się od razu? HIV nie boli więc możesz to zrobić po złapaniu go a nie przed. Jeżeli już mam się zabić to z jakiegoś powodu a nie "na wszelki wypadek".

Wiem, że to co mówię jest drastyczne, ale ja właśnie w ten sposób nauczyłem się obchodzić z moimi lękami. Ja wiem, że to nie jest złota recepta i strach u Ciebie będzie (bo u mnie też jest) ale dzięki takiemu założeniu ja nauczyłem się nad nim panować. Zaczęło się od wyeliminowania myśli samobójczych (bo stały się zbędne) a później jakoś poszło.

Witam.Mam znajomego ktory jest chory na schizofrenie chce sie leczyc,czuje ze da rade zwalczyc ta chorobe ale nie chce brac lekow,czy da rade wyleczyc sie bez lekow??

Nie da rady wyleczyć się bez leków. Leki to podstawa, stawiają na nogi.Fakt faktem, trzeba brać regularnie i zapomnieć o alkoholu czy narkotykach. Miałem zjazd dwa dni temu, jest już lepiej. Ale powiem, że trzeba też przełamywać swoje lęki, wychodzić do ludzi. Chyba dlatego od 8 lat a leczę się od 8, nie wylądowałem w szpitalu, wiedziałem, że troszkę zmiana myślenia i leki to podstawa.
Biorę zolafren, anafranil i pernazinum i przez to że eksperymentuje z alkoholem miałem już parę nawrotów. Ale mam mocne postanowienie poprawy i zobaczymy co będzie.