Witam
Mam 25 lat,180cm wzrostu,83kg wagi,od 3 lat prowadzę siedzący tryb życia (wszędzie jeżdżę samochodem,nie biegam,ogólnie totalne lenistwo),wcześniej grałem w piłkę ,tenisa,chodziłem na basen uprawiałem judo , jazdę rowerem i ogólnie dużo więcej się ruszałem jak teraz.
25 listopada 2009 roku razem z moją dziewczyną zatruliśmy się jakimś posiłkiem(najprawdopodobniej mięsem mielonym) , obydwoje dostaliśmy gorączki ok 39 stopni biegunka wymioty i ogólne złe samopoczucie.Po paru dniach moja dziewczyna wróciła do pełni sił natomiast ja od tego pechowego dnia wyszukuję w sobie różnego rodzaju choroby i urojenia .Nie ma dnia żebym nie myślał o tym że już zbliża się mój koniec życia i zaraz umrę.Zrobiłem sobie badania krwi i prześwietlenie płuc oraz badanie kału na wykrycie lambdi bo po zatruciu lekarz powiedział że to może być przyczyna mojego złego samopoczucia.Badania krwi wyszły bardzo dobre jedynie mam zwrócić uwagę na hormon tarczycy który mieści się w normie (5,5) ale jak na mój wiek jest dość wysoki (4,3) , prześwietlenie płuc wykazało że mam jakieś drobne zmiany w dolnych częściach obydwóch płatów co może być wynikiem przebytego zakażenia,nt badanie dt lambiozy dało wynik negatywny.
Z moich objawów wnioskować można że mam nerwice więc kupiłem sobie nervosol który łagodzi troszkę uczucie niepokoju i strachu przed śmiercią .Opiszę teraz jakie mam objawy nerwicy i proszę o informację jakie jest prawdopodobieństwo że umrę:).Wtedy kiedy się zatruliśmy w TV bardzo było nagłośnione śmiertelne żniwo grypy AH1N1 stąd zacząłem się bardzo denerwować że może i mnie dopadła i na dodatek dowiedziałem się o znajomym który parę dni wcześniej nagle dostał sepsy i zmarł w ciągu 24h ,a ogólnie był w bdb kondycji fizycznej.Nigdy nie przeglądałem for internetowych z opisem chorób i ich przebiegiem ale od tego feralnego dnia(kiedy się zatrułem) takie fora stały się moją ulubioną lekturą:(.Po opisach forumowiczów wkręciłem już sobie z 10 chorób i to tych najgorszych z wynikiem śmiertelnym.Przechodziłem już przez sepsę(szukałem plam na ciele podczas kąpieli i w łóżku ),raka jelita,raka mózgu(bo boli mnie głowa nie mocno ale czuję jakbym miał kask założony na głowę i jakby ktoś mi go dociskał) , zatoru płucnego,wylewu i udaru mózgu,zawału serca i to chyba było by na tyle.Objawy tych wszystkich chorób najchętniej wmawiam sobie na noc więc sen mam przerywany na przerwę na panikę przed śmiercią.Są dni że całkowicie zapominam o złych myślach i zasypiam jak niemowlę i ładnie śpię. Najczęstszą myślą jaką mam w głowie podczas ataku lęku jest to że jeśli coś mi się zacznie dziać to nikt mi nie pomoże (bo od 4 lat mieszkam sam) i nie będę miał szansy na ratunek.Moja panika objawia się tym że wstaję z łóżka mierzę ciśnienie (które w 95% jest idealne czyli +/- 125/85 i tętno w nocy 67 w dzień do 85)troszkę pochodzę po mieszkaniu głęboko oddychając , pijąc przy tym herbatę ( melisa,zwykła lub na jaką mam chęć) i wracam do łóżka z samopoziomującą mnie do normalności myślą : TY IDIOTO IDŹ SPAĆ BO SIĘ WYKOŃCZYSZ:) . Zdążyłem się zorientować że najlepszym lekiem na moje ataki jest dogłębne poznanie choroby która sobie wmawiam i wytłumaczenie sobie dlaczego ją mam , ale i są też dni w których tłumaczenie sobie że np na zawał nie mam predyspozycji itp nie pomaga ponieważ mogę mieć chorobę bez objawową.

Opiszę teraz jakie mam objawy dt mojego stanu zdrowia i proszę o opinię czy mam się pójść zbadać lub obawiać się jakiś komplikacji.
Przez cały dzień kiedy zwracam uwagę na brzuch to wydaję mi się że jest jakiś taki wzdęty i twardy,po zjedzeniu nic mnie nie boli ale czuję jakiś taki dyskomfort psychiczny jakby zmęczenie , od paru dni mam lekkie tępe bóle głowy (uciskowe ,bez pulsacyjne) które przechodzą po wzięciu tabletki przeciwbólowej ,bóle głowy mam w kratkę czyli 2 dni są 2 dni nie ma i tak od ok 8 dni wcześniej nie miałem żadnego problemu z głową. Dziś w nocy czułem ucisk klatki piersiowej i było mi trudno złapać oddech po zajęciu się czymś ból zniknął i do tej pory go nie czuje.Od czasu do czasu przechodzi mi przez serce,płuca lub żołądek taka fala ciepła która momentalnie znika i wszystko jest ok.I ogólnie śpię ok 9h a o 22 czuję się senny i nie raz zdarzyło przysnąć na jakimś filmie np wczoraj (wróg u bram -jeden z moich ulubionych filmów a jednak o 22:30 poszedłem spać).Senność myślę że jest spowodowana pogodą i porą roku więc tym za bardzo się nie przejmuje.Na koniec dodam jeszcze że przez jakiś czas nie mogłem leżeć na lewym boku bo kuło mnie serce ale się przemogłem pobolało i przestało i teraz już leże jak chce.
Proszę o opinię na temat mojej psychiki i o wyrażeniu opinii o moich lękach i chorobach.Bardzo bym chciał aby ktoś mi dodał słowa otuchy typu że zatoru raczej mieć nie będziesz bo coś tam coś tam.Takie coś mi bardzo pomaga ale już nie tak bardzo kiedy słyszę to od dziewczyny siostry rodziców i kumpli tylko od nieznajomych ludzi z którymi nie jestem związany emocjonalnie.Kiedy mówią to moi bliscy to wydaje mi się że mówią tak tylko żeby mnie uspokoić a nie żeby zapewnić że nic mi nie jest .Pozdrawiam i mam nadzieję na opinie.Życzę miłego dnia.

Nie mam zamiar Cię pieścić(niech to robi Twoja dziewczyna) a jedynie ocenię to co napisałeś.Wyniki tarczycy też są w normie,pozostałe też.Sądzę,a opis Twój potwierdza,wszystko wskazuje na hipohondryzm.Leki uspokajające powinny rozwiązać problem a jeśli będzie się ten stan utrzymywał warto porozmawiać z psychologiem.Uważam,że nic Ci nie dolega.

Uczucie dławienia, duszności, ucisk w klatce piersiowej, także bóle ( napięciowe) głowy, karku, kregosłupa, ból i "kłucie" serca, problemy gastryczne, nudności, a przede wszystkim - natretne myslenie. NERWICA. Lęk powodowany pierwotnymi objawami somatycznymi nerwicy wywołuje kolejną gamę objawów, co z kolei znowu poteguje lęk - i takie błędne koło, z tym, że z pogłebiającymi sie nawzajem objawami nerwicy.

Przechodziłam. W pewnym momencie miałam wrażenie że jestem chora na wszystkie choroby świata, i tak jak ty- nie zagladajac wczesniej na portale medyczne rzuciłam się diagnozować w internet, gdy kolejne zlecone przez lekarza badania niczego nie wykazywały. Przy kołataniu i kłuciu serca pewnej nocy byłam przekonana że umrę, bałam sie ruszyć, o mało nie wezwałam pogotowia. Odpowiednie tabletki przepisane przez psychiatre załatwią sprawę od ręki. Możesz się też zgłosić do lekarza ogólnego, który nie rozpoznał nerwicy prawdopodobnie zasugerowany twoim niedawnym zatruciem, i na fali epidemi grypy AH1/N1.

Prawda jest taka że zatrucie, goraczka i złe samopoczucie mogły stac się katalizatorem dla kolejnych objawów nerwicy, której poczatków byc może nie zauwazyłeś.

Teraz od 2 tygodni znowu " choruję" na wszystko, ale wiem że zmiana pracy i zaognienie stosunków rodzinnych spotegowały stres, rok po studiach moje zycie diametralnie rózni sie od planów i wuyobrażeń - i nawrót. Im szybciej skupisz sie na leczeniu nerwicy, zamiast na szukaniu nowotworów i zatorów, tym szybciej szukac ich nie będziesz juz miał podstaw. Trzymaj sie i trzymam kciuki.

dimedicus on nie jest hipohondrykiem tylko ma nerwice.To jest różnica diametralna.
Musisz iść do psychiatry bądz psycholga...sądze,że bez terapii się nie obejdzie...to jest droga by zrozumieć co się z Tobą dzieje.
Jak zrozumiesz będzie Ci łatwiej walczyć z myślami.
Zazwyczaj nerwica budzi się u nas po jakieś przejściach...zaczynamy się zastanawiac i wkręcać sobie najróżniejsze rzeczy.
Skoro badania masz w normalnie to znaczy,że to tylko Twoje myśli nic więcej...czeka Cię trudna walka,nie łatwa ale można sobie pomoc.
Podczas ataku lęku bardzo dobrze robisz,że głeboko oddychasz i mówisz sobie "nic się nie dzieje"tak właśnie trzeba działać.
Głeboki wdech nosem..wydech ustami.
Nerwica lękowa ma to do siebie,że przykładowo...człowiek mający zawał w momencie gdy takowy przychodzi czuje się dokładnie jak ty...tyle,że ty zawału nie masz.
Ty jak i kazdy kto ma nerwice...ma objawy psychiczne i tylko takie..nic Ci się nie stanie.
Najwazniejsze byś doszedł do tego,że to nie choroba i nie umierasz...przestał wyszukiwac sobie nowych rzeczy a zapisał się do dobrego specjalisty i walczył z nerwicą:)
Uda się...na pewno:)

Aa no i wejdz sobie do tematu
http://commed.pl/nerwica-lekowa-vt8988.html
Poczytaj...nie jesteś sam i można z tym wygrać.

Deamon1984 napisał(a):od tego pechowego dnia wyszukuję w sobie różnego rodzaju choroby i urojenia .Nie ma dnia żebym nie myślał o tym że już zbliża się mój koniec życia i zaraz umrę

Deamon1984 napisał(a)::(.Po opisach forumowiczów wkręciłem już sobie z 10 chorób i to tych najgorszych z wynikiem śmiertelnym

Deamon1984 napisał(a):Wtedy kiedy się zatruliśmy w TV bardzo było nagłośnione śmiertelne żniwo grypy AH1N1 stąd zacząłem się bardzo denerwować że może i mnie dopadła i na dodatek dowiedziałem się o znajomym który parę dni wcześniej nagle dostał sepsy i zmarł w ciągu 24h ,a ogólnie był w bdb kondycji fizycznej

można oczywiście przytoczyć więcej przykładów
to jest nerwica?

Tak ja tez tak mam...wkręcam sobie dokładnie wszystko co przeczytam....i mam zdiagnozowana nerwice lękową.
Ja wiem,że cięzko jest zrozumieć takie sprawy jak się nie miało z tym styczności.
Ale takie sa fakty.

Hm
Tak myślałem że to jest nerwica i trzeba coś z tym zrobić bo uważam że szkoda życia na męczenie się z takimi objawami.Najbardziej dziwi mnie fakt że ataki lęku łapią mnie w nocy a w dzień jakby nigdy nic się nie wydarzyło.Do tego nigdy nie wiadomo czy danej nocy będę spał spokojnie czy z przygodami.Czy żeby wyleczyć się z tych objawów potrzebna jest pomoc farmakologiczna czy raczej rozmowa i terapia?Najchętniej to chciałbym zapomnieć o całej sprawie i nie przejmować się już tak sam sobą.Aguś z tego co piszesz wynika że jest to droga ciernista i bardzo długa i to mnie najbardziej martwi bo jestem niecierpliwy i chciałbym załatwić tą sprawę rachu ciachu i już. Zainteresowało mnie jeszcze Twoje zdanie że osoba mająca zawał lub inna niebezpieczną chorobę czuję się dokładnie tak samo jak znerwicowany człowiek który ma wyimaginowaną sytuacje zagrożenia życia.Trochę mnie to przeraziło gdyż człowiek który przyzwyczai się do życia z nerwicą tak naprawdę nie jest w stanie określić niebezpieczeństwa przykładowego ataku lęku od prawdziwej sytuacji zagrażającą jego życiu.Dziękuje wszystkim za odpowiedzi i czekam na dalszy rozwój naszej rozmowy:) Miłego dnia życzę i oby do przodu:) POZDRAWIAM:D

Farmakologia można się wesprzeć..ale to nie wszystko.
Najwazniejsza jest dobra pomoc terapeutyczna...chodzi o to by zrozumieć mechanizm działania choroby.
Ona daje nam sygnał,że coś w naszym życiu nie wygląda tak jak bysmy tego chcieli i należy coś zmienić.
To nie jest choroba psychiczna a choroba emocji...nagromadzane dają ujście właśnie w lęku.
Bardzo dużo osób z nerwicą lękową ataki ma w nocy tak,że tym się nie martw.
Jak pisałam najwazniejsze to się nie nakręcać...i jak w głowie pojawia się myśl,że coś złego się dzieje zająć się czymś innym,coś co cię interesuje(czytaniem,graniem,telewizja)...coś co zrelaksuje i wyciszy te myśli.
Niestety nie ma hop siup...trzeba pracowac nad tym całe życie bo najmniejsze zawachnie i wszystko wróci.
Nieustanna walka...nauczysz się cierpliwości...do czegoś się przyda.
Najwazniejsze to zaakceptowac fakt,że mam nerwice i tyle...nic innego groznego się nie dzieje.
Jestem bezpieczny a to tylko moje mysli...nad którymi ja mam władze i ja nimi kieruje.
Ty jestes panem swego ciała i to one mają słuchac ciebie.

Czym innym jest hipochondria a czym innym nerwica lękowa.Zupełnie inne cechy dlatego wyjaśnię.
Hipochondria(nerwica hipochondryczna,zaburzenia somatyzacyjne)polega na tym,że dotknięty człowiek wmawia sobie różne choroby.Wynika,to z podświadomej chęci zwrócenia na siebie uwagi otoczenia,przy czym sam zainteresowany naprawdę wierzy w to,że coś mu dolega.
Nerwica lękowa:objawy
# brak pewności siebie,
# oczekiwanie niepowodzeń,
# skłonność do przeżywania z niepokojem i napięciem mających nastąpić wydarzeń,
# przeczulenie na punkcie opinii innych,
# wycofywanie się z kontaktów z otoczeniem.
Oczywiście jedno i drugie jest nerwicą ale o zupełnie innych przyczynach.

To znaczy,że mam nerwice hipohondryczną i lękową????
Ja mam troche inne zdanie.
Według mnie pierwsze objawy nerwicy lękowej mogą wyglądać jak hipohondryzm bo zainteresowany nie wie co się dzieje dlatego wyszukuje sobie chorób co jest całkiem naturalne ale wcale nie świadczy o tym,że jest hipohondrykiem.
Hipohondryk zazwyczaj wierzy w to,że coś mu jest.....ale nie da sobie wytłumaczyć,że przyczyna może być inna i uparcie trzyma się swoich założeń.
Nerwica lękowa ma to do siebie ,że doświadczony nią z czasem dochodzi do wniosku,że objawy nie są prawdziwe.
Dalej trzymam się swojego mimo tego co napisałeś.

Z tego co opisaliście wynika że nie mam ani hipochondrii ani nerwicy tylko coś pośrodku.
Zgadzam się z Dimedicusem że podświadomie chcę zwrócić na siebie uwagę otoczenia i osób najbliższych , nigdy jeszcze nie pomyślałem o tym żeby wezwać pogotowie ,jak się coś dzieje to pierwszym pomysłem jest to żeby zadzwonić do rodziców (choć mieszkają 500km ode mnie to mam w sobie jakąś taka wiarę że nawet gdyby mi się coś działo to mi pomogą)porozmawiać i zapoznać ich z moją sytuacją zdrowotną ,lęki na ogół mam w nocy ok 2-3 i nie dzwonie bezpośrednio w trakcie tylko np rano kiedy już wszystko mi przejdzie.Nie wiem po co to robię ale chcę żeby wiedzieli że np danej nocy miałem atak lęku który trwał kilkanaście minut.Chorób raczej sobie nie wmawiam tylko zaliczam je wszystkie po kolei razem z moją pomysłowością.Choroby które opisałem w 1 poście czyli (zawał serca,zator płucny i itp) zmieniają się zależnie od mego humoru,choć muszę przyznać że od 2 tyg wmówiłem sobie że mam nerwicę i nawet jeśli się denerwuję czymś to nie myślę o zawale i innych najgorszych chorobach tylko o nerwicy i że trzeba z nią walczyć i jest dobrze.To ostatnie zdanie potwierdza myśl Agusi która twierdzi że chory na nerwicę lękową wie o swojej chorobie i ją akceptuję i wierzy w to że podczas ataku lęku nic poważnego mu się nie stanie prócz uczucia niepokoju.I ja to właśnie mam.Pozdrawiam:)

Dlatego dopiszę jedną z wielu przyczyn takiego stanu jest brak poczucia miłości również kiedy rodzice bardziej koncentrują uwagę na dziecku,gdy ono jest chore,niż kiedy nic mu nie dolega.I takie stany zakodowane z dzieciństwa mogą się uzewnętrzniać podświadomie w starszym wieku.Agusia ja nie wiem jaką Ty masz nerwicę dlatego nie oceniam twojego stanu.

W nerwicy lękowejzawsze występuje lęk, jest podstawowym objawem wszystkich nerwic. W przypadku tej nerwicy, lęk wysuwa się na pierwszy plan, jest objawem dominującym. W hipohondrycznej na pierwszy plan wysuwa się przekonanie o chorobie/chorobach i lęk o swoje niezagrożone niczym zdrowie. Co nie znaczy, że przy lękowej nie ma podobnych zaburzeń albo odwrotnie.

Czyli wynika z tego,że nerwica lękowa w fazie poczatkowej ma coś z hipohondrii ale nie znaczy to,że nią jest...no czyli to co napisałam na początku:)
To,że dzwonisz do mamy o niczym nie świadczy...ja też mojej mówi tak dla pewności,żeby wiedziała i już...nie ma w tym jakiś ukrytych znaczeń po prostu czuje się wtedy pewniej jak ktoś wie.