Mam problem ze sobą Mam chlopaka tyle lat jest niesamowity caly czas mowi jaka jestem piekna i chuda.Ale ja nie mam sensu zyc,nic mnie nie cieszy,nic mi sie nie chce,wszystko mnie nudzi i denerwuje.Wpadłam w chorobe zywieniową a tkzw.obzeranie sie az do bolu.Przychodze ze szkoly i jem nawet to trwa 5-8 godzin bez przerw i jem jem do bolu az ruszyc sie nie moge.Zjadam swoj smutek beznadziejnosc nudę i to ze jestem przyzwyczajona tak juz jesc .Codziennie mowie ze nie bede tak robic.Nie wychodzi w szkole mysle jaka zrobie uczte w domu jak wroce.Co mam zrobic??2 lata chodze do psychiatrykow nic mi nie pomogli dlatego ze ja nigdy nie chcialam bo bardzo lubie jesc 24 h na dobe,ale niestety to przeszkadza w ksztaltowaniu sie i spelnianiu marzen.Czekam na pomoc!

Znajdź sobie jakieś hobby, coś co chcesz robić, co Cie bardzo interesuje i w momencie kiedy będziesz chciała jeść zacznij to robić. Np. gdy chcesz coś zjeść zacznij grać w szachy albo idź na spacer (to tylko przykład - ja to lubię)
Podobno jak czasem ktoś jest głodny i umyje żeby, to na chwilę przechodzi (działanie pasty do zębów?). Możesz spróbować ale nieustanne mycie zębów może Ci zniszczyć dziąsła, więc nie przesadzaj. Chyba, że byś tylko płukała pastą. Spróbuj a się przekonasz.

Tu jest może pojawić się też inny problem - wymiotowanie po jedzeniu. Mam nadzieje, że tego nie robisz i nie zaczniesz. Wówczas problem będziesz jeszcze trudniejszy do rozwiązania. Masz chęć zmiany swojej sytuacji - to duży plus. Teraz zacznij nad sobą pracować. Hobby ro dobry pomysł. Innym może być też "odkładanie o 10 minut", tzn jak bardzo chcesz zjeść bułkę, to starasz się wytrzymać minimum 10 minut nim ją zjesz. Potem (np. za 4 dni) zwiększasz sobie czas do 20 min. i tak zwiększaj, aż ustalisz sobie stałe godziny posiłków, których musisz się bezwzględnie trzymać.
Poproś chłopaka by Ci w tym pomógł, szczególnie na początku, np razem wyczekujcie te 20 min.
Może postaraj się też nie najadać tak strasznie? Jedz połowę tego co chcesz.
Mówiłaś rodzicom o problemie?
Pozdrawiam

Popieram co kolega wyżej napisał...dodam tylko,że psychiatra a psychiatra to różnica...o dobrego trudno ale warto skorzystać z takiej pomocy.
Poszukaj polecanego ze swojego miasta.

chce sie zmenić ale w takiej depresji i przyzwyczajeniu jestem ze nie chce mi sie rozwijac spelniac marzen hobby itp bo wole posiedziec pozjadac wszystko.Co ja mam zrobic nawet psycholog psychiatra nikt nie jest w stanie mi pomoc!!mam tego dosc!:-(

marsela osoby wyzej piszace maja racje dzewczyno musisz wziasc sie w garsc niemozesz tak myslec ze ci sie nic niechce wyjdz do znajomych baw sie a nie siedzisz w domu idołujesz sie wtaki sposub jak ty myslisz to nikt nie bedze wstanie ci pomuc jezeli samama tego niechcesz musisz sie nad soba zastanowic a nie uzalac sie tak sobie nie pomozesz

hmmm znacie jakies wskazowki na zycie moglybyscie napisac w punktach np usmiechaj sie nie mysl ze zycie jest zlecos takiego??bo ja nie mam bladego pojecia jak zaczac walke ze soba i czerpac radosc z zycia

Mrsala18, napisałem Ci dwie wskazówki, Agusia1982 kolejną i Brydzka5 kolejną. Razem 4 świetne rady, którymi możesz zacząć zmieniać siebie i swoje życie! Oczekujesz, że wszyscy Ci będą w kółko powtarzać puste slogany: "uśmiechnij się" czy "nie myśl tak"? Jaki byłby wtedy tego sens? Zaczniesz się uśmiechać jak będziesz miała do tego powody - inaczej będziesz miała tylko uśmiechniętą twarz, a w środku dalej będziesz smutna. A będziesz miała te powody, gdy zmienisz siebie i swoje życie. A zrobisz to stosując się do wymienionych wyżej i niżej rad.


1.Spróbuj się zmienić.
2.Użyj do tego wymienionych w całym temacie propozycji.
3.Nie oczekuj głupich sloganów, ALE DZIAŁAJ
4.Niech chłopak Cię czymś zainteresuje, pomoże Ci - cieszcie się razem, nawet tym, że jesteście razem, nie wszystkim jest to dane.
5.Poproś rodziców o pomoc.
6.Przestań się nad sobą użalać i oczekiwać, że wszyscy będą mówić jaka jesteś biedna - przepraszam, twarde słowa ale prawdziwe.
7.Ciesz się NOWYM życiem.

brawo świetny post:)
No to nie uzalaj się nad sobą tylko do dzieła:)

ja sie nie użalam nad soba jak mnie denerwują takie osoby co tak mowia tym bardziej ze nie potrafią pomoc a maja pretensje!nie uzalam sie nie potrafie sie zmienic najwiekszy problem mam z obzarstwem dzis zjadlam malo jak na obzarstwa kazdego dnia
jogurt,rogalik,baton prince polo,obiad,bulke slodką,4 kwadratowe wafle z dzemem,15 racuchow,4 kanapki z rybą,bulke slodką,orzechy,pol czekolady.Jak na dzis mało powiem wam
ale co mam zrobic:(

oj no tylko się nie obrażaj:)
Nie miałam nic złego na myśli chodzi mi o to,że powinnaś zacząć żyć,wziąść się w garść bo takie gadanie "ja tak mam ,nic się nie da zrobić"do niczego nie prowadzi.
Nikt nie da Ci gotowej recepty.
To mase pracy nad sobą...i sama musisz tego chcieć a jak czytam Twoje posty to wydaje mi się,że zaakceptowałaś to,że tak jest i nic nie chcesz zmieniać.

Ja również nie chciałem Cie urazić, tym bardziej nie mam jakichkolwiek pretensji.
Każdy ma jakieś problemy, sztuką jest z nimi wygrać.
Poddałem Ci kilka propozycji dotyczących jedzenia. Spróbowałaś którejś?

Dodam jeszcze coś odnośnie zdania,że nie potrafią pomoc...a czego się spodziewałaś?złotego środka?on jest w Tobie i musisz go odnalezc.
Na prawde szczerze teraz pisze...sama zmagam się z trudnościami natury psychicznej i doskonale rozumiem Ciebie,Twoje rozżalenie,poczucie nie zrozumienia ale nie można podchodzić do tego,że ktoś mi napisał"nie użalaj się,wez się w garść"to odrazu miał coś złego na myśli.
Czasami potrzebujemy tak zwanego kopa by zacząć działać.
I nikt nie miał nic złego na myśli a na pewno nie ja...bo jak wyżej pisałam doskonale rozumie podejście ludzi do problemów natury psychicznej.
Dalej będe się upierała,że wizyta u psychiatry jest konieczna...DOBREGO psychiatry!

mrsala18 napisał(a):.Ale ja nie mam sensu zyc,nic mnie nie cieszy,nic mi sie nie chce,wszystko mnie nudzi i denerwuje.

wiem wiem zycie jest okrutne, złe, do bani i w ogole to niezły shit. Zwłaszcza jak ma sie to co sie chce:( potem przychodzi zły mikołaj i zabiera jednego cukierka i wsyzstko jest jeszcze gorsze. To takie przykre ze czasem trzeba isc po innego i poszukac sobie innych celów w zyciu. Po co Ty chesz sie zmieniac? Chlopak Ci słodzi, Ty sobie słodzisz a nie przepraszam choroba zywieniowa jest tu winna sorki...

mrsala18 napisał(a):Zjadam swoj smutek beznadziejnosc nudę i to ze jestem przyzwyczajona tak juz jesc

niestety to juz jest nieuleczalne. Musiałabys znaleźć jakis fajny cel w zyciu. Kiedys gdzies czytałem ze fajne pasje pozwalaja cieszyc sie zyciem, posiadanie marzen powoduje to ze rozwijasz w sobie naturalna zdolnosc do rozwiazywania przyszłych powodów ale to tylko dla tych ktorzy takowe maja.

mrsala18 napisał(a):Nie wychodzi w szkole mysle jaka zrobie uczte w domu jak wroce.

To niewesoło i takie przykre:(

mrsala18 napisał(a):Co mam zrobic??

a przytulałas misia?:P Jesli to dosc duza zabawka zawsze mozesz sie z nim podzielic posiłkiem lub beznadziejnoscia, a jesli nie jest to zawsze juz jakies marzenie. Kupic sobie wieeeelkiego misia:P

mrsala18 napisał(a):chce sie zmenić ale w takiej depresji i przyzwyczajeniu jestem ze nie chce mi sie rozwijac spelniac marzen hobby

:( To juz niestety wyczerpałas wszystkie koła ratunkowe. a zaraz zaraz. Pytanie do publicznosci było. Telefon do przyjaciela pewnie tez bo pisałas cos o tym ze Twoj chlopak mowi ze jestes chuda i cos tam jeszcze. hehehe jak tak dalej pojdzie to juz niedługo:D ale to nic nie ma sie czym przejmowac to wina depresji:( zawsze mozna na nia wine zwalic za zabieranie nam naszego zycia. W sumie co sie dziwic psychiatrom i psychologom to przeciez nieuleczalne. siedza sobie w tych swoich fotelikach kasuja takiego jegomoscia, mi tez byłoby wygodnie i przytulnie to po co miałbym sie troszczyc o kogos? Kto w dodatku nie wie czego chce? To lepsze niz szulerstwo w kasynach bo to chociaz jest legalne i nawet kart nie msuze rozdawac by stwierdzic ze i tak nie dasz rady sie zmienic to po co mam probowac? :| na siłe marzen nikomu dawac nie beda ani walczyc usilnie o to by ktos tam kogo nawet nie znaja cos zrobił ze swoim zyciem. Ja bym tam wolał Cie widziec na siedzeniu obok niz dac Ci do zrozumienia ze jestes kompletnie zdrowa i wystarczy okreslic czego w zasadzie chcesz. Majac cele w zyciu mniemam ze nie byłabys w stanie myslec o tym jaki to ten swiat jest okrutny:( tylko walczyc o to by Ci cos w zyciu wyszło ale moim zdaniem lepiej jest błakac sie tu i owdzie szukajac pomocy i jednoczesnie jej nie chcac. Przynajmniej utrzymujesz sporo osob dzieki temu:) to bardzo wazne by mieli utrzymanie. Te wszystkie rodziny ktore maja. Jestes prawie jak wolontariusz:D

mrsala18 napisał(a):bo wole posiedziec pozjadac wszystko

co na to Twoj chlopak? Wyobrazałas sobie jak bedziesz wygladac za 2-3 lata? To co dopiero bedzie za 5-10?:O

mrsala18 napisał(a):jogurt,rogalik,baton prince polo,obiad,bulke slodką,4 kwadratowe wafle z dzemem,15 racuchow,4 kanapki z rybą,bulke slodką,orzechy,pol czekolady.Jak na dzis mało powiem wam

hahaha ale sie usmiałem. Myslałas o zostaniu aktorka? Najlepiej polecam grac w komediach bo potrafisz człowiekowi poprawic humor:-)

mrsala18 napisał(a):ale co mam zrobic:(

mozesz nie robic zupełnie nic. Misia juz przytuliłas? To dobre lekarstwo. A jak nie to juz sam nie wiem. Tyle osob nie było Ci w stanie pomoc. To juz chyba nie da sie nic zupełnie zrobic. Musisz przyjac swiat taki jaki jest, no trudno<bezradny> ale spoko kiedy juz wykonczysz serce taka iloscia glukozy stwierdzisz sama i bez niczyjej pomocy ze jednak raz Cie lekarze uratowali drugim razem mozesz nie miec tyle szczescia i ochota na jedzenie sama przejdzie:) W sumie to wystarczy poczekac a wiec nic nie musisz robic. Jednak gdybys cos chiała zrobic to zastanów sie po co to robisz i jakie masz z tego korzysci. Jak sie czujesz gdy to robisz? Jakie masz mysli odnosnie tego co robisz? Jakie perspektywy na przyszłe kilka lat dzieki temu Ci sie rysuja? Kim bys była gdybys tego nie robiła?

ni c mi nie pomaga gdy mysle jak bede wygladala za 2 lata
nic nie pomaga to jak mysle jak bede sie czula jak zjem tyle bo mysle ze to przyjemne bardzo fajne :-(

W sumie wanze jest tu i teraz wiec masz racje. Po co rezygnowac z przyjemnosci? Po co sie zmieniac?