Witam!!!

Mam już prawie 20 lat i już od dłuższego czasu nie poznaje siebie,kiedys byłem bardzo pewny siebie teraz jestyem przeciwiestwej tej osoby która byłem kiedyś. Boje się wszystkiego,w szczególności ludzi, ciężko jest mi z kimś nawiązać kontakt z chłopakami jeszcze tak w miare no ale z dziewczynami to juz katastrofa,im dziewczyna ładniejsza tym bardziej się boje odezwać (chyba ze po alkoholu wtedy mam niespotykana łatwość w nawiązywaniu kontaktów) Martwię się że mogę przez to wszystko stracić życie że za nim sie oblejże bede miał 60 lat i i bede pluł sobie w brodę ze przez strach nie umiałem życ tak jak chciałem.Oprócz tego mam duzo kompleksów... jestem przystoiny ale:jestem niski (172cm) nie mam takiej sylwetki która pozwalała by mi zwrócić na siebie uwagę ponadto mam zakola i boje sie ze moge nie długo ołysieć (mój tata jest łysy) Mam kilka pomysłów na siebie jednak nie potrafi ich wcielić w życie a jak już coś zacznę nie mogę nigdy teko skończyć i poddaje sie szybko.Uważam że nie jestem dobrym materiałem na chłopaka wiec zwykle nawet nie staram sie nawiązywać z dziewczynami jakies długotrwalych kontaktów :(jestem bojący, nie mam prawa jazdy jeszcze) Proszę o jakieś rady,pomoc.

Siemanko,
Miło, że wywaliłeś z wątroby to, co Cię trapi.
Po pierwsze w takim wypadku należy ustalić od jakiego szczególnego wydarzenia Twoje zachowanie się zmieniło.
Poza tym skoro kiedyś uważałeś się za pewnego siebie dlaczego teraz ma tak nie być?
Jeśli chodzi o kompleksy to miewa je każdy ważne, by uczynić z nich zaletę.
Otóż masz 172 cm. wzrostu to świetny wynik. Każda dziewczyna średniego wzrostu będzie mogła założyc przy Tobie buciki na obcasach i nie myśleć o tym, iż jest tak wysoka, że zaraz swojemu facetowi napluje niechcący na głowę.
Hmmm piszesz, iż masz zakola. Mnie się tam zakola podobają. Ba nawet więcej, nie znoszę czupryny typu: Zbigniew W. znany polski muzyk.
Jeśli stresują Cię dziewczyny (mnie jak się mężczyzna podoba to się też denerwuję). Ja zawsze robię to w ten sposób, że jak mnie ktoś zainteresuje to podjeżdżam do tej osoby na wózku (mam trudniej niż Ty jestem niepełnosprawna) i mówię w zależności od imprezy czy okoliczności: "Hej, pierwszy raz tu jesteś?" albo "Jak się bawisz? a jak mi drży ze stresu głosik to mówię: "Sorry, ale zawsze przy pierwszym kontakcie trochę się stresuję" wiesz jak jest.
Zawsze możesz zagadać o zainteresowania :)
Poza tym nie wygląd jest najważniejszy.
Ważne byś był ciekawym rozmówcą.
A po Twoim poście wnioskuję, że jesteś bardzo inteligentny.
Pozdrawiam :)

Autor postu otrzymał pochwałę

To się zaczęło od tego momentu kiedy zaprzepaściłem szanse na spełnienie swojego największego marzenia a z czasem to narasta co raz bardziej :( jeżeli chodzi o moje kontakty damsko-męskie to w szczególności nie wiem o czym ja mogę gadać z ta dziewczyna,przecież jej nie znam a po za tym uważam że może mnie wyśmiać bo jestem dla niej za mało atrakcyjny (gdy by tak się zdarzyło to już całkiem bym się załamał ) po za tym gdy widze jakoms łatwa dziewczynę to zwykle sobie mowie cyt. Adrian co Ty możesz jej zaoferować i prawdą jest że tak naprawdę mam mało do zaoferowania.Uważam siebie za nudziarza,nerwusa jestem leniem oprócz tego jestem studentem politologi studiuje dziennie a więc nie pracuje a po studiach też nie mam jakis wielkich perspektyw na prace,nie mam prawa jazdy,jestem niski jest przecież wiele lepszych facetów ode mnie któż by chciał być z kimś takim jak ja :( piszesz że jesteś na wózku...ale ja też w jakiś sposób jestem moim wózkiem jest moja nieśmiałość chociaż oczywiście ja zawsze mogę to przezwyciężyć jednak jest to dla mnie strasznie trudne.
Pozdrawiam !

adi113 napisał(a):To się zaczęło od tego momentu kiedy zaprzepaściłem szanse na spełnienie swojego największego marzenia a z czasem to narasta co raz bardziej

Rozumiem Cię. Ja od kilku lat próbuję dostać się na studia. Wszędzie mnie odrzucają komentując to faktem, że jestem na wózku.
Ostatnio odwiedziłam kolejną wyższą uczelnię, najpierw uznano, że mogę tam studiować gdyż cały uniwerek jest dostosowany są windy itd.
Jednak co się okazało. Uczelnia nie wie co ma zrobić gdyż na moim kierunku są zajęcia z tańca (kierunek: socjoterapia i promocja zdrowia). Ja mogę w zajęciach uczestniczyć, ale jeśli będą one dostosowane do moich możliwości. Uczelnia jednak nie chce się na to zgodzić. Wiem jednak, że na innych uczelniach studiują ten kierunek osoby niepełnosprawne i są zwolnione z zajęć tanecznych po okazaniu odpowiednich dokumentów medycznych. Więc to, iż nie bardzo mogę studiować ten kierunek jest wymysłem władz mojej alma mater.
Ja się jednak nie poddam i będę walczyć dalej.
To samo jest z Tobą, jeśli możesz postaraj się kolejny raz zrealizować to marzenie.
Nawet jeżeli się nie uda, niczego nie tracisz próbując.
Piszesz, że jesteś nudziarzem otóż się nie zgadzam.
Ja widzę posty napisane przez wrażliwego, wręcz empatycznego faceta, który jest bardzo skromny. To dziś bardzo rzadkie cechy.
Twoje wypowiedzi są czytelne, potrafisz pisemnie i bez większych błędów pisać o tym co czujesz. A nawet sobie sprawy nie zdajesz z faktu jak słabo ostatnio z polszczyzną u Nas młodych.
Studiujesz politologię to bardzo interesujący kierunek, który daje wiele możliwości. Poza tym dostać się na studia dzienne to na niektórych uczelniach wyczyn. Każdy lewus idzie na studia zaoczne - Ty jesteś na dziennych.
Miernikiem dla dziewczyn nie jest posiadanie przez chłopaka prawka zapewniam Cię.
Będąc na imprezce możesz pić drinki z dziewczyną bez obawy, iż musisz odstawić auto :)
Natomiast Panienka, która się z Ciebie naśmiewa swoim zachowaniem pokazuje tylko swoją głupotę więc możesz rzucić tekstem: "śmiej się, śmiej, już dawno wiadomo, że śmiech to zdrowie, jednocześnie świetnie też działa na zmarszczki".
Trzymaj się!

Misiek sprawdz pw

Autor postu otrzymał pochwałę