Ale dziecko to taki mały człowieczek, który właśnie tak (!!!) wymaga opieki 24h na dobę! Pytam Cię teraz bez złosliwości....jak byłaś w ciąży to myślałaś, że co? Ze zostawisz dziecko samo w domu i pojdziesz do fryzjera?
Nie zdawałaś sobie sprawy na co się piszesz?
Jest już prawie czerwiec. Biegnij do przedszkola bo zapisy i tak pewnie już się skończyły. I proś żeby Ci dziecko przyjęli. Poki nie chodzisz do pracy to faktycznie odpoczniesz kilka godzin. Ale ....i tak bedziesz martwiła się o to co robi w przedszkolu Twoje dziecko. "Uwolnisz" się od niego fizycznie ale psychicznie już....nigdy.
Twoje dziecko nie spi w ciągu dnia? O której chodzi spać? Serio nie masz chwili dla siebie? Nie masz kolezanek z dziećmi? Nie możecie się opiekować nimi na zmianę? Naprwdę nie możesz zorganizować w ogole czasu dla siebie?

Na pocieszenie powiem Ci, że jeszcze rok, dwa i dziecko bedzie bawiło się samo. Za kolejne dwa pojdzie do szkoły i zacznie zwracać uwagę na kolegów i kolezanki a nie na Ciebie. A za kolejne dwa głównie bedzie liczyć się dla niego zabawa z kolegami a nie z Tobą. Zaczniesz czuć, że tracisz dziecko i zatęsknisz za tym jak było małe. Te "najtrudniejsze" lata masz już za sobą.

Tak podpisuje się rekami i nogami pod tym co napisała wikam.
To nie jest oddanie całego swojego życia dla dziecka...ono rosnie -bardzo szybko rośnie.
Ciesz się chwilą bo kiedyś będzie Ci brakowało tego "mamo pobaw się ze mną" jak dzieciak poleci do kolegów grać w piłke i wpadnie tylko zjeść w biegu kanapke.
Zakładam ,że jesteś młodą osobą i w tym momencie będziesz mogła mase czasu poświęcić sobie.
Pomysł z koleżeńską pomoca jest niezły może masz koleżanke ,która ma podobną sytuacje a boi się o tym powiedzieć...umówcie się,że raz ty raz ona...odciążcie się nawzajem,
Może znajdziesz przez forum internetowe(jakieś tematyczne,które Cię interesuje)jakieś koleżanki ze swojego miasta i wszystko jakoś się poukłada.
MOżna siąść i coś wymyślić by żyło się lepiej i by z większym sercem podchodzić do synka:))

A napisze jeszcze ,że jak wspomniałam mam dwoje dzieci...jedno już zajmujące się sobą latające po polu z koleżankami...jednak obiad trzeba ugotować,pranie zrobić,lekcje pomoc odrobić...i drugie malutkie i też nie ma mi kto zostać z dzieckiem bo mimo,że mam mame mówi"że swoje odchowała i nie ma obowiązku zajmować się moimi"i co?mam czas na książe(książki to ja łykam hehe)mam czas na fryzjera,na zakupy,na relax w wannie kwestia dogrania jakoś czasu i zawsze wygospodaruje się jakiś czas...dziecku na prawde można znalezc zajęcie by Cię nie absorbowało cały czas:)

Nie chce sie powtarzac ale zapytam jeszcze raz: kto Ci podetrze tylek gdy bedziesz stara i zniedolezniala? Kolezana?
Tak jak Twoja mama opiekowala sie Toba, Twoja babcia mama, masz ten sam obowiazek, skoro zdecydowalas sie urodzic to dziecko. To dlug, ktory przechodzi z pokolenia na pokolenie i tak jest od wiekow. I nie szukaj wymowek w stylu; "jestem jedynaczka". Jestes przede wszystkim kobieta i najwyzszy czas zeby zapomniec o tym,ze jestes pepkiem swiata. Natura obdarzyla nas pieknym darem dawania zycia,a Ty robisz z tego daru meczarnie.
Masz problem ze swoim dzieckiem, ale to nie powod zeby nazywac go bekarem itd. Mysle,ze porzebujesz porady specjalisty, lub odpowiedniej lekury na temat : jak wychowywac dziecko. Jezeli masz z malym tak duze problemy, jak tu opisujesz, mysle, ze to Twoj blad.Twoje metody wychowawcze zrobily z niego malego "potworka".Doskonalym rozwiazaniem bylo by przedszkole.Pozdrawiam.

ja tam mysle tak PRAWIE tak samo jak herzelied.
dla mnie wszystko sie konczylo...wy wszystkie piszecie porady w stylu niech kolezanka ci pomorze mama, zlobek czy przedszkole...w mjej miejscowosci nie ma zlobka, na przedszkole jest za maly, nie mam kasy zeby oplacac opiekunke bo zyjemy z 1 pensji a i tak zawsze nam od 1 do 1 brakuje a moja mama wychodzi tez z zalozenia ze swoje wychwala, teraz radz sobie sama.
a ja tylko calymi dniami siedze w domu z dzieckiem, oczywiscie ze chdze na spacery, bo musze, ale tez chcialabym miec czas dla siebie. ja teraz nie moge nic. wiadomo przeciez ze jak dziecko jest male to wszystko kreci sie wokol niego, ale mam tez kolezanki z dziecmi i jakos one maja inaczej, maja meza co popoludnie w domu, na weekendy zostawiaja dziecko ze swoimi rodzicami i wychodza d ludzi odsapnac, odpoczac i odstresowac sie. a ja nawet na wesele musze isc z dzieckiem, i co myslicie ze czlowiek idzie z przyjemnoscia? jak nie pobawisz sie, nie pogadasz tylko biegasz po calej sali za dzieckiem i liczysz czas do tej 20 zeby juz isc do domu polozyc dziec spac.
wy sie dziwicie dlaczego tak pisze o moim dziecku...bo juz nie mam sil, padam a pysk, mam 0 czasu wolnego, haaa mj jest taki ze nawet jak w dzien sie przespi 40 min to jestem jak myszka pod miotla tak cicho, bo byle szmer i siebudzi. ja nie mam meza w domu codziennie, sama jestem 24/dobe i wszystko, absolutnie wszystko jest na mojej glowie...
piszecie ze trzeba bylo sobie dziecka nie robic...a skad ja moglam wiedziec jak bedzie jak sie urodzi?przeciez to wszystko wiem co wiem tylko dlatego ze go wlasnie mam. jak bylam w ciazy to bylam przeszczesliwa. ale nie mialam stycznosci nigdy ztakimi malutkimi dziecmi, wiec skad moglam wiedziec ze nie nadaje sie na matke. TERAZ dopiero to wszystko t wyplynelo...
i mam okropna adzieje ze kiedys bedzie lepiej, bo na dzien dzisiejszy to za przeproszeniem nawet po tyłku nie moge sie podrapac!!

Hej Jedwabna,,,widzę że tu taki nalot na Twoją osobę. A ja napisze inaczej!!! Blackursus wychowywanie sobie dzieci po to by na starość mi podtarły tyłek jest egoistyczne i samolubne!!!
Tu jedna mamusia tak pisze że życia sobie bez dziecka nie wyobraza to zadam jedno pytanie...dlaczego jak jest chore wywozi do babci??? Pamiętam że zawsze tak pisała i już wtedy mnie to dziwiło!!!

Jedwabna choc jestem troszkę inna od Ciebie bo bardzo kocham swoje dzieci i od zawsze uwielbiałam dzieci...powiem Ci jedno nie kazdy od razu posiada instynkt matczyny!!! Nie raz trzeba czekać na nie długie lata!!! Znam taki przypadek!!! Matke co wychowywała swoje dziecko bez miłości aż chłopczyk jak miał 4 latka doznał wypadku na rowerku nie groźnego ale wtedy ona sobie uświadomiła jak wiele to dziecko dla niej znaczy i jak go bardzo kocha!!!
Ja uważam że bardziej potrzebujesz ciepłego słowa i chyba wizyty u psychologa!!!! Mi to wygląda na poczatki depresji!!! Powinnas zaczerpnąć fachowych porad...psycholog na pewno pokaże Ci jaką jestes wspaniała matką!!! Jak dużo w tobie miłości do synka tylko ty jej jeszcze nie umiesz dostrzec!!!
Pozdrawiam i życzę powodzenia:)

1. Jedwabna...dlaczego Twoje kolezanki mają inaczej? Dlaczego nie możesz mieć jak one? Musisz ułożyć się sama ze sobą....Musisz znaleść spoósb na ułożenie sobie planu dnia. Obie z koleżanką jesteście starsznie sfrustrowane...i ja nie rozumiem dlaczego. Ty nie tyle mówisz o zmęczeniu i stresie ( bo to rozumiem) co wyrażasz się o dziecku strasznie niepozytywnie. Oddałabyś dziecko? Naprawdę? Tak napisałaś.....
2. Moze jak napisała Agusia, skorzystasz z jakiś portali gdzie porozmawiasz z mamami z podobnymi problemami do Twoich? Może razem dojdziecie do jakiś wniosków? Mozesz także skorzystać z porady psychologa ( kolezanka bacha powie Ci po kolei jak i co bo sama korzysta) Nie ma sensu odrazu samej się szufladkować - depresja. Bo wtedy wszystko zrzucisz na garb depresji i bedziesz czekac aż minie....
3. Co do podcierania tyłka to również nie zgdazam się z blackursus. Dziecko nie musi koło Ciebie nic robić. Macierzyństwo to nie transakcja wiązana - najpierw Ty pomagasz mnie potem ja Tobie. Z dziecka "skorzystasz" jeśli na starość odwiedzi Cię powie, ze Cię kocha i zabierze na wycieczkę ;)

4. Basiu już Ci wyjaśniam dlaczego ja MAMUSIA (swoją drogą uwazaj troszeczkę) wywoze swoje dziecko. Otóż :
Moje dziecko od poniedziałku do piątku chodzi do szkoły. Zatem do babci jeździć nie może. Kiedy jest chore do szkoły nie idzie. Kumasz??? I to jest czas kiedy swobodnie może do niej pojechać. I w gwoli ścisłości jeździ nie do babci tylko do pra babci. Do MOJEJ babci. A dlaczego? Dlatego, ze moja babcia to wspaniała osoba ale niestety....żyć wiecznie nie będzie. A skoro prosi i dzowni, ze chce dziecko to co mam jej powiedziec???? Teraz Wiktoria jest znowu chora. I właśnie dzisiaj jedzie do babci :) Więc skoro jest taka babcia to dlaczego ma nie jechać? i przede wszystkim!!!! Gdyby takiej babci nie było ( co raz na jakiś czas bierze dziecko) to raczej bym Wiktorii od bachora nie wyzywała :D No i deprechy też bym raczej nie załapała.
Dziwi mnie to, ze wygadujesz mi, ze dziecko jedzie czasem do babci a sama z matką mieszkasz :) To dopiero jest pomoc. Zreszta jesteś złośliwa a szkoda. I pomyśl co ty mi zarzucasz? Jakie odniesienie do wszystkiego ma wożenie dziecka do babci??? Czy ja napisałam, ze w zyciu bym go z domu nie oddała? Jak ja mam gdzie zawieżć to znaczy, ze każdy musi mieć? Ze nie ma matek, które nie maja??? Wywaliłaś tutaj bardzo, bardzo kiepskie porównanie do tak powaznej sytuacji. Wiedząc zresztą doskonale jak wychowuję dziecko.

I co jeszcze....doskonale wiesz, że nie pochwalam metod wychowawczych mojej babci. Sytuacja wyglada tak, że sama z siebie dziecka do babci bym nie dała, Wiktoria wcale za bardzo jechać tam nie chce ale babcia CHCE. I puszczam dziecko z .....dobroci serca. Babci mi szkoda!
Po paru dniach u babci mnie czeka parenaście "naprostowywania" dziecka i przywrócenia go do pionu.
Czy odpoczywam jak dziecka nie ma? Tak. I bardzo za to przepraszam.
I....dopoki Wiktoria nie skończyła 2-3 lat to do babci nie jeździła :) I nie wiem jak ja sobie wtedy poradziłam......

Wikam co do tych postów się nie wypowiadam! Mi chodzi tylko o Jedwabną!!! Naskoczyłyście na nią nie próbując ją zrozumieć!!!
Ona tu napisała licząc na pomoc a nie na obraze i nagonkę jaka to z niej matka!!! Ja myślę że jej i tak z tym ciężko a po przeczytaniu tu nie których postów można się totalnie załamać:(

No to jaką Ty proponujesz pomoc?
Pisałam już tu chyba z 3 razy....Rozumiem zmęczenie, stres, frustrację itp....Ale wyzywanie dzieci??? Nie ogarniam tego. I nie sądze aby to była depresja....Nie znam się ale myślę, ze depresja nie działa wybiurczo. Tzn : mam depresję nie lubię swojego dziecka ale jakby co to z ta deprechą skocze do kumpeli na imprę i się rozerwię. Rozumiesz?
Ja nie wiem jak można tutaj pomóz....jedyne rozwiaznie przedszkole? Ale to nie zmieni raczej za dużo....Dziecko się ma i tyle. I nie rozumiem jak to jest, że dzieci tak strasznie zawładnęły zyciem tych Pań....przecież można od dziecka odpocząć, no......

A ja napisze tylko tyle,że Basiu kochana nie należy wyciagac pewnych spraw mimo niechęci czy nie wiem czego.
Nie wiem czy ludzie z nudów czy z zazdrości atakują innych ale nie jest to wporzadku.
Jedna wojna już została przez koleżanke kiedyś wywołana i co teraz znowu zaczynamy?Zapomniałaś już jak się skończyło Twoje wklejanie wszędzie informacji ,która zle zrozumiałaś i przekazałaś dalej?
Aż tak bardzo zalezy Ci by zepsuć relacje między ludzkie na tym forum?
Jejku co ty masz do tego kto gdzie wozi dziecko...masakra jak ludzie lubią sie wpychać z butami w cudze życie.

A w temacie napisze tyle ,żeby całkowitego offtopiku nie było,że to nie depresja.
W depresji zazwyczaj brakuje chęci to życia,działania co może skutkować zaniedbaniem dziecka ale tutaj kolezanka numer 1 wyraznie napisała,że poszła by na impreze,wyjechała,pobawiała się a to w żadnym wypadku nie jest żadna depresja.
Rozgoryczenie i tyle.
Można pisać,że się jest zmęczonym,zaabsorbowanym dzieckiem dzień cały itd ale wyzywanie dziecka od bachorów bo jest nie grzeczne i nie spełania oczekiwań wychowawczych za które odpowiedzialna jest matka jest niewporządku.
Przecież to jakie jest dziecko w dużej mierze zalezy własnie od rodzica...i jak ktoś wyżej trafnie napisał dziecko mimo,że małe super odbiera nastawienie rodzica...jego samopoczucie więc nie dziwcie się drogie panie ,że jak podchodzicie wrogo do dziecka ono będzie oddawało wam miłość.
"Dostajemy to co sami dajemy".

"Prośba" - proszę darować sobie wycieczki osobiste, radzicie jedwabnej i proszę się na tym skoncentrować.

...ale powiedz jak ona ma odpocząć jak nie ma na kogo liczyć??? U nas są przedszkola co półtoraroczne dziecko przyjmą ale sa tu nawet dzieci z innych miast dowożone bo u nich przyjmują dopiero od 3 lat!!! Ja wiem że przedszkole jest tu wspaniałym rozwiązaniem bo nawet matka jak by stawała na głowie nie zastapi dziecku zabaw z rówieśnikiem!!!
Co do wyzywania dziecka...myśle że te osoby sa tak zdesperowane i tak potrzebują pomocy że może nawet nie za bardzo wiedza co piszą!!!
Osoba co decyduje sie napisac w dziale Psychiatria uważam że na prawdę potrzebuje pomocy!!! I żaden psycholog na terapii nie wzbudza poczucia winy tu trzeba im pokazac że w każdej kobiecie jest dużo miłości do dziecka...

Not o zamiast pastwic się nad tym niewinnym dzieckiem powinny już dawno być u psychologa ...a tutaj widać,że one nie uważają,że problem lezy w nich tylko w dzieciach.
Tego nie rozumiem i nigdy nie zrozumiem.

Napisze jeszcze raz może zbyt osobiście ale sama miałam mame właśnie pokroju tych dziewczyn.
Nie wolno czegoś takiego usprawiedliwiac i mówić "wy biedne,nie maja na kogo liczyć"...dziecko już jest czasu nei cofną i cały czas buduje się jego osobowość...to będzie w przyszłym życiu ich kłoda u nogi...to,że mama tak własnie traktowała.
Ja na prawde wiem co pisze i wiem,jak czuje sie dorosłe dziecko takich rodziców...takiej matki konkretnie.

Niestety Basia ale nie w każdej kobiecie jest tyle miłości....Pamietasz moje kolezankę która zachodziła non stop w ciążę i wybierała, które sobie dziecko urodzi a które nie?
Inna znajoma (daleka na szczęście) urodziła czwórkę a trójkę już oddała.

Mi psycholog tłumaczyła...opowiadałam jej o chłopaku co pisał na nerwicy że my mu chcemy pomóc a on był na NIE!!! NIE pójdzie do psychologa...NIE da sie wyjść z nerwicy...i mi psycholog powiedziała,,,nie robi się tego na siłę!!! Każdy jest inny!!! Jeden po jednym poście zrozumie że potrzebny mu psycholog a drugi potrzebuje czasu by to do niego dotarło i zrozumiał!!!
Ja na terapii pracowałam nad czymś innym...jak nie byc nadopiekuńczą matką i tez mi to jakoś nie wyszło!!! Wiem że za rok bedę żałowac że się nie starałam badziej współpracowac z psychologiem jak córka pojedzie na zieloną szkołę i w końcu sie będzie musiała ze mną rozstać!!! Tez swoim zachowaniem ranie siebie i dziecko!!!