Witam mam 17 lat i moje życie zamienia sie w koszmar...
jeszcze niedawno byŁo wszystko ok ale niedawno wszystko zaczeŁo tracić sens.Dwa lata temu zŁapaŁa mnie zimowa depresja ,w lato puściŁa...rok temu znowu to samo ,a pozniej znowu przyszlo lato ,i sobie wszystko poukladalem ,lecz teraz znowu mamy zime...ostatnio kumpel namówiŁ mnie żebym zapaliŁ z nim marihuane ,miaŁ być to pierwszy raz.Wszystko byŁo w miare ok zjaraliśmy...minęŁo 30 min ,po czym on stwierdziŁ że idzie już do domu...i wtedy sie wszystko zaczeŁo zŁapaŁy mnie duszności ,trafiŁem do szpitala ,a w nim dostałEM cos na uspokojenie.MinąŁ tydzieŃ ,robili mi EKG, spirometrie ,badanie krwi ,badanie neurologiczne. I nic. Nic niewykryli. Dodam że już w szpitalu mnie to zmartwiŁo do tego stopnia ,że wydawaŁo mi sie że wariuje ponieważ każdy dziwny dźwięk ,jak choćby wiercenie wiertarki w pokoju obok mnie przerażaŁo i wydawaŁo mi sie że inni tych dźwiękÓw niesŁyszą...WyszedŁem ze szpitala ,a że paliŁem papierosy (po których mnie dusiŁo ,gdy zapaliŁem) to rzuciŁem .Po okoŁo tygodniu, zŁapaŁy mnie wszystkie objawy jak w przypadku nerwicy tzn: duszności;uderzanie krwi do gŁowy (tylko raz) bóle w klatce piersiowej ,bóle gowy ,serca ,strach iwgl. Ale od paru dni mam dziwne uczucie ,tak jakbym miaŁo mnie zaraz zparaziŁować...jakbym miaŁ zaraz runąć...a mam już tego dosyć pomimo że czasem przez troche jest dobrze. Odnosze wrazenie jakbym miaŁ sie zaraz pogubić w ruszaniu rękoma ,i chociaż wiem że narazie dzieje sie to tylko w mojej gŁowie ,to itak sie boje. To takjakby zaraz lewa ręka miaŁa stać sie prawą i odwrotnie...czasem jest mi lepiej ,a wręcz tak dobrze że sie śmieje kiedy pomyśle o tych objawach ,wcześniej baŁem sie tych duszności ,bardzo sie ich baŁem ,ale teraz je wręcz olewam ,bo to jest priorytetem.9/10 mojemu dniu towarzyszy to uczucie ,więc niemoge tego nazwać atakiem.CaŁe dnie siedze sam w domu bo moja matka pracuje...kiedy już niewytrzymuje jade do niej do pracy ,i jakoś powoli przechodzi.Boje sie że to moze być nowotwór ,boje sie że to może być coś z gŁową ,bo przeżyŁem już 2 wypadki samochodowe ,jeden w 2004 drugi zaś w te wakacje...i boje sie że to zaawansowany stan shizofremi...ALE NAJBARDZIEJ BOJE SIE ŻE TO SIE ZARAZ STANIE ,że sie naprawde pogubie ,i strace panowanie nad rękoma...a niewiem skąd ten strach ,byŁem już dwa razy u psychologa ,ale jakoś mi to niepomaga, wręcz przciwnie...Niewiem co mam dalej robić...boje sie że niedŁugo wykończy mnie to psychicznie
PROSZE O JAKIEKOLWIEK <RADY ODPOWIEDZI LUB SUGESTIE :((

Witaj Assassin poniewaz juz jest pozna pora odpowiedz moja bedzie krotka mysle ze masz typowe objawy nerwicy lekowej byc moze wywolane wlasnie wypadkami samochodowym ktore przezyles byc moze jakims innymi przezyciami ,czesto aby dowiedziec sie co jest przyczyna nalezy cofnac sie az do samego dziecinstwa i tam zaczac szukac przyczyn swoich obaw ,bardzo mozliwe ze miales stany lekowe juz wczesniej samo zapalenie marichulany wywolalo atak lekowy jesli mozna tak powiedziec dlatego nastopily objawy dusznosci i inne podswiadomie mogles bac sie o swoje zdrowie i mysle ze tu nalezy szukac przyczyny ,mysle ze paralizuje Cie mysl zwiazana z wlasnym zdrowiem i zyciem i w tym moze wlasnie pomoc Ci psychoterapeuta ,mowisz ze pomoc psychologa Ci niepomaga powiedz mu o tym lub zmien na innego takiego do ktorego mialbys pelne zaufanie pozatym musisz wiedziec ze niewystarczy pojsc raz czy dwa razy na spodkanie z terapeuta bardzo czesto leczenie wymaga cierpliwosci i niekonczy sie na dwoch wizytach ,po pierwsze musisz sie dowiedziec a nawet nauczyc czym jest nerwica i jak z nia postepowac po to by latwiej bylo zyc badz po to by jej sie poprostu pozbyc ,po drugie w raz z terapeuta poszukac przyczyny swoich stanow a nastepnie zaczac nad soba pracowac i w prowadzac w zycie i naucyzc sie innego postrzegania i myslenia ta choroba to myslenie zmien je a objawy znikna --nieboj sie wszystko bedzie dobrze gdybys byl somatycznie chory badania ktore wymieniles potwierdzily by to one potwierdzaja ze wszstko jest wporzadku ,ale nerwicowe myslenie niepozwala nam w to uwierzyc co z kolei prowadzi do nasilenia objawow i mamy typowe newricowe bledne kolo ciesz sie ze jestes zdrowy i niewmawiaj sobie ze pomoc psychologa Ci niepomaga badz cierpliwy jesli cos niepodoba Ci sie w terapi powiedz o tym terapeucie i pamietaj ze to on jest dla Ciebie nie Ty dla niego jesli nieodpowiada Ci poszukaj innego,oczywiscie mozesz rowniez skonsultowac sie z psychiatra aby postawil odpowiednia diagnoze ,jesli stwierzi ze to stany lekowe pamietaj ze leki sa tylko doraznym srodkiem na ten bol a nerwice leczy sie praca nad soba ....powodzenie glowa do gory wszystko bedzie dobrze bo z tego sie wychodzi.

Autor postu otrzymał pochwałę

dziękuje za odpowiedź.
Dzisiaj jestem zarejestrowany do psyhiatry na godź 9:00.
Zdecydowałwm sie zarrejestrować ponieważ chcę znać jego opinie.
I naprawde bardzo dziękuje za odpowiedź.
Ja zdaje sobie sprawe że to pewnie nerwica ,i staram sie z tym walczyć ,ale kiedy tylko czóje że zaraz sie w tym wszystkim pogubie to naprawde zaczynają mi cierpnąć ręce ,a to potęguje strach...
Ciesze sie że są tu ludzie z ktorymi ,można porozmawiać lub sie wygadać ,ale ja od zawsze byłem pesymistą.
No ale zobaczymy ,mam nadzieje że jakoś to będzie :)

Witaj Assassin!
Dobrze ze zdecydowales sie na wizyte u psychiatry...ja tez mysle ze masz typowe objawy nerwicy lekowej! Doradzalabym ci tez psychoterapie u dobrego psychoteraputy...obawiam sie ze dwie wizyty to zbyt malo zeby sie pozbyc objawow! wiesz nie zrazaj sie nienajlepszymi wrazeniami na poczatku psychoterapi...to musi troche potrwac zebys mogl to wszystko zrozumiec,poznac siebie i zobaczyc efekty! No ale moze dzisiaj psychiatra cos sensownego ci doradzi...mam taka nadzieje i czekam ta twoja relacje z wizyty!
Pozdrawiam serdecznie :)

Autor postu otrzymał pochwałę

No więc psychiatra stwierdziŁ że mam zaburzenia dysocjacyjne ,związane z jakimiś lękami. A do tego dochodzi jeszcze zimowa depresja ,wypisaŁ mi recepte na Xetanor i Afobam.Co sądzicie o tych lekach ,morze ktoś z was je zarzywał lub coś. Aha dodatkowo niby po tej wizycie u psychiatry było mi troche lepiej ,ale o wpisaniu ,"zaburzenia dysocjacyjne" na google ,i po wejściu na wikipedie ,przeczytałem że właśnie przy zaburzeniach dysocjacji ,morze wystąpić paraliż kończyn górnych i dolnych...ehh sam już niewiem co mam o tym wszystkim myśleć ,całą noc niespałem i troche sie denerwuje ,ale ciesze sie że zemną piszecie :)

Afobam jest bardzo mocnym lekiem...łatwo sie uzależnić:( wejdź sobie na nerwicę lękowa i zadaj to pytanie dziewczynom tam jest chyba troszke takich osób co brały ten lek:)

No wiec masz to juz za soba! co do lekow to za bardzo ci nie doradze,bo sama juz pare lat radze sobie bez nich...oczywiscie zazywaj je sobie,napewno cie wycisza! Tylko jezeli chodzi o nerwice to napewno cie z niej nie wylecza! Co do diagnozy lekarza to mysle ze nie jest taka strasza....to sa zaburzenia zwiazane z nerwica? wiec napewno mozna sie ich pozbyc jak wszystkich innych objawow!
Glowa do gory,dasz rade...no i pisz tu znami...jak mozna sie wygadac to od razu lepiej :)

Witam
co do lekow jesli niemacie wyksztalcenia medycznego to jak mozecie doradzac w sparawie lekow ,niewolno wam tego robic ,ktos tam mowi ze afobam to bardoz silny lek uzalezaniajcy skad masz takie informacje jestes farmaceuta lekarzem ,tu pisza ludzie z nerwica lekowa a wy macie im pomoc a nie dodawac lekow pozatym afobam assiassan zapisal lekarz kogo ma sluchac wiec ,i bac sie ma teraz go zarzywac,na marginesie dodam ze ocyzwiscie z nerwicy wychodzi sie poprzez prace nad soba czasem jest to ciezka praca ale tez fascynujaca i ciekawai dajaca bardzo dobre wyniki leki sa dorazna pomoca ,niezmieniaja naszego myslenia co w tej chhorobie jest chyba najwazniejsze ,ale czesto na pocztku leczenia kiedy dopiero uczymy sie o newicy zanim zdobedziemy wiedze i zeby ulzyc one sa pomocne ale tak jak mowie na poczatku ,pozatym czesto stany depresyjne tez wymagaja skorzystania z farmakologi niemniej jednak nalezy pamietac ze tak naprawde ta choroba to myslenie i nalezy nad tym pracowac zeby pobyc sie objawow psychicznych fizycznych ,mysle ze assiassain powinien sie teraz troche wyciszyc a prze to wycisza sie jego objawy zobaczysz ze tak bedzie pozdrawiam i trzymam kciuki

No więc wŁaśnie co do tego wyciszenia ,to prosiŁ bym o jakieś radyBo niewiem czy chodzi tu o picie melisy czy o spokojny tryb życia :)
Aczkolwiek zmartwiŁo mnie troche jednak wŁaśnie wypowiedź ,co do tego Aflobanu bo lekaż kazal mi miec zawsze przy sobie jedną tabletke i wrazie pogorszenia sie mojego stanu ,lęków ,albo duszności ,ją zarzyć (do dwóch tabletek dziennie)
A myśle że co do wyciszenia ,to bardzo dobry pomysŁ ,bo mam w straszny mentlik w gŁowie...tysiące wyobrażeń co sie może stać i wgl. A jak jeszcze dzisiaj wpisaŁem na google nazwę tej choroby to już naprawde myślaŁem że mi odwali ,bo można sie tam naprzykŁad na wikipedi ,strasznie nieciekawych żeczy naczytać (i niekoniecznie potrzebnych ,żeby sobie uświadamiać.
No ale rozpisywaŁ sie niebede ,bo jest już po póŁnocy. Zaraz postaram sie zasnąć zobaczymy co z tego wyniknie :)

Zachęcam do podjęcia psychoterapii, zdarza się, że pierwszy kontakt lub osoba, z którą rozmawiamy nie przypadnie nam do gustu, źle nam się kojarzy, ale bez terapii może być mało realne pozbycie się objawów. Czasem blokuje też obawa przed poruszniem trudnych tematów, mówieniem o sobie, to fakt, że to niezwykle ciężka praca nad sobą, ale jedyny dostępny sposób rzeczywistego zajęcia się swoim cierpieniem. Z drugiej strony warto, żebyś porozmawiał ze swoim terapeutą, co sprawiło, że czułeś się gorzej po wizycie, jakiego jego działania czy słowa tak na ciebie wpływają. Powodzenia

Witam :)
Ja tez zachecam do podjecia psychoterapi....to jedyna dobra droga zeby naprawde poznac siebie,swoje emocje i konflikty wewnetrzne! Wewnetrzny spokoj uzyskasz dopiero wtedy kiedy to wszystko sobie uswiadomisz,poukladasz i poczynisz jakies zmiany w swoim zyciu i mysleniu! To zeczywiscie trudna droga ale naprawde warto sie tego podjac...zeby potem w spokoju i zgodnie z soba zyc!
Tych lekow tak sie nie boj...jezeli lekarz przepisal to wie co robi! w kryzysowych sytuacjach moga okazac sie bardzo pomocne!
Jezeli chodzi o tymczasowe wyciszenie...doradzalbym ci cwiczenia oddechowe ktore sama stosuje od kilku lat! Jeden warunek trzeba je robic systematycznie....jezeli je sobie dobrze wycwiczysz,bedziesz mogl sobie oddechem pomoc w kryzysowych sytuacjach..np.przerwac lek!
Pozdrawiam serdecznie :)

No ja też uważam że psychoterapie to jedyne wyjście z tych sytuacjii ,ale najgorsze jest to że te ataki przychodzą kiedy chcą.
Bo dzisij naprzykŁad siedząc na fottetu ze zŁożonymi rekoma ,miaŁem uczucie że mi zdretwawiaŁy ,;ecz wysstaryczŁo nimi ruszyć żeby to przeszŁo.
Ale skolei kiedy puźniej czytaŁem książke i byo wszystko ok ,nagle dostaŁem jakiegoś ataku lęku...ale itak najgorsze jest to uczucie ,że caŁy czas moje ciaŁo jest obok ;(.
A co do psychoterapii ,wam pomagają ? Jeśli tak to po jakim czasie niektórym zrobiŁo sie lepiej :)

Z tymi atakami leku to tak wlasnie jest ze przychodza wlasnie wtedy kiedy sie dobrze czujemy i jestesmy w miare wyluzowani! A dzieje sie tak dlatego ze my nerwuski prawie caly czas jestesmy spieci(nieczego nie wypuszczamy)...szczegolnie w stresujacych sytuacjach! poza tym gromadzimy w sobie wszystkie emocje nie odreagowujac ich! dopiero kiedy czujemy sie bezpieczni i rozluzniamy sie te emocje znajduja ujscie...wychodza przewaznie w postcai leku lub innych objawow nerwicy! Dlatego tak wazne jest zeby na biezaco odreagowywac wszystkie emocje...pozbywac sie ich np.poprzez ruch,oddech.... zeby nie dopuscic do nadmiernego ich zgromadzenia!
Jezeli chodzi o psychoterapie to nie potrafie ci powiedziec po jakim czasie odczujesz ulge czy poprawe samopoczucia,bo to naprawde bardzo indywidualna sprawa!Jeden ma wiecej do przepracowania drugi mniej! nie wazne jak dlugo...byle prowadzi do wyzdrowienia :)

No właśnie ostatnio zauważyłem ,że przeważnie ,ataki są kiedy zaczyna sie człowiek wyluzowywać ,ale czasem takrze je mam kiedy zaczynam sie denerwować.
Przyznam szczeże ,że gdyby mi ktokolwiek ,kiedykolwiek powiedział ,że niewypuszczanie z siebie emocji ,może doprowadzić do czegoś takiego ,to większość czasu spędzał bym na relaksie :).
A co do psycho terapi ,to miałem dzisiaj spotkanie z psychologiem (jak co czwartek) i musze przyznać że w trakcie rozmowy z nim byłem dość spięty ,denerwowałem sie a co zatym szło ,duszności. Ale po opuszczniu gabinetu ,po upływie jakiś 30 min poczułem taką jakby ulge ,jakby pierwszy raz od dłuższego czasu mogłem normalnie nabrać powietrza...to było bardzo miłe uczucie :).
Ale terazz puki co jest 7 rano a mi sie strasznie kręci w głowie...jeszcze chyba nigdy mnie tak niezarzucało ,czasem zastanawiam sie ...jak to jest że wogule potrafie sie zebrać i dojść do szkoły.
No ale pora już sie zbierać ,bo dzisiaj egzaminy ,pozdrawiam was wszystkich serdecznie :)

Witaj Assassin :)
Wiesz to dobrze ze przyjnajmniej mozesz sie jeszcze tak zmobilizowac i pojsc do szkoly! to wazne ze przynajmniej w tej dziedzinie nic specjalnie nie zawalisz! U mnie nerwica udezyla z tak sila, ze w ciagu jednego dnia tak zawladnol mna lek ze nie moglam nigdzie sama wyjsc a nawet z kims byl problem!
Piszesz ze u psychologa nie potrafiles sie rozluznic i miales dusznosci...mysle ze to zupelnie naturalne na poczatku...musisz poznac tego czlowieka i zaufac mu! nie jest tez taka prosta sprawa mowic o swoich objawach i ograniczeniach,,,wielu zeczy bardzo sie krepujemy...wiec tak naprawde psychoterapia to ciezka praca! Ale naprawde warto sie przelamywac....poznac siebie i swoje problemy....zamknac za soba stare i otworzyc sie na nowe! Wszystko powoli,krok po kroczku....az osiagniemy swoj cel!
Mnie sie udalo.....i tobie sie uda :)