Nerwica lękowa?

przez **IBOXERI** 2010-02-26, 20:04

Ponieważ jest to mój pierwszy post na tym forum, więc witam.
Nie za bardzo wiem od czego zacząć... więc...
Zaczęło się to jakieś pół roku temu. W szkole byłem narażony na ogromny stres... wiadomo, sprawdziany, oceny itp., itd., . Otóż stres był tak ogromny, że dosłownie dostawałem drgawek... nie mogłem utrzymać nóg, rąk i głowy w miejscu! Później zaczęły się lęki związane z kontaktami z innymi ludźmi. Bałem się między innymi o to, że zostanę ośmieszony, odrzucony itp. Po ok. 3 miesiącach tych lęków stało się coś dziwnego. Pewnego wieczoru wróciłem ze szkoły, po całym dniu "stresów". Naprawdę nie wiem jak to opisać...zacząłem się czuć, jakby cały świat był za szybą. W pierwszych dniach ciężko mi było odróżnić sen od jawy. Spoglądając w lustro, często zadawałem sobie pytanie, czy to na prawdę ja! Teraz już się do tego trochę przyzwyczaiłem, ale nadal jest mi ciężko. Czas płynie jakby szybciej... cały świat wydaje mi się jakiś nierealny. Poza tym, wraz z tym "odrealnieniem", pojawiło się i lekkie otępienie!
Proszę Was, abyście wyjaśnili mi, co się ze mną dzieje! Mam już tego dosyć... nie chce mi się żyć.
Sory za błędy ort. i językowe, ale sami wiecie... w takim stanie, w jakim jestem...

przez **KIRIRI** 2010-02-26, 21:07

Zajrzyj tutaj
http://commed.pl/nerwica-lekowa-vt8988.html

Autor postu otrzymał pochwałę

przez **kasha64** 2010-02-26, 22:20

To co doświadczasz przeżyło większość osób mających nerwicę, w tym ja. Okropne uczucie, które powoduje, że czujesz się zupełnie otępiony i jeszcze bardziej się boisz. Jak tylko spróbujesz uporać się z lękami, wyciszyć, świat znów wyda Ci się zupełnie realny. Będziesz mógł być wręcz zdziwiony, że to co czułeś mogło wydarzyć się na prawdę. Jedna moja rada, skoro podejrzewasz nerwicę lękową, to staraj się omijać rzeczy które mogłyby wywołać u Ciebie dodatkowy lęk.

Autor postu otrzymał pochwałę

przez **pilkarz** 2010-02-27, 13:54

sproboj czesciej spotykac sie ze znajomymi, przyjaciolmi moze to pomoze.

Autor postu otrzymał pochwałę

przez **IBOXERI** 2010-02-27, 15:45

Tak macie racje... trzeba się bardziej otworzyć na świat. Będzie ciężko, ale jakoś dam radę;)
Bardziej mnie martwi to otępienie. Nie jest to tak, że utrzymuje się tylko i wyłącznie w chwili po "stresie", ale cały czas, niezależnie od tego czy jestem zrelaksowany, czy zestresowany.

przez **IBOXERI** 2010-02-27, 15:50

kasha64 napisał(a):To co doświadczasz przeżyło większość osób mających nerwicę, w tym ja. Okropne uczucie, które powoduje, że czujesz się zupełnie otępiony i jeszcze bardziej się boisz. Jak tylko spróbujesz uporać się z lękami, wyciszyć, świat znów wyda Ci się zupełnie realny. Będziesz mógł być wręcz zdziwiony, że to co czułeś mogło wydarzyć się na prawdę. Jedna moja rada, skoro podejrzewasz nerwicę lękową, to staraj się omijać rzeczy które mogłyby wywołać u Ciebie dodatkowy lęk.

Cieszę się, że rozumiesz o co mi chodzi. Mam do Ciebie jeszcze kilka pytań na ten temat. Ile czasu zajęło Ci "wyjście" z tego stanu? Chciałbym, żeby już wszystko było w porządku, jestem jeszcze bardzo młody, chcę w pełni korzystać z życia. Oczywiście wiem, że nie jest to kwestia kilku dni, ale kilku miesięcy, a może i lat:/

PS: Może należy skonsultować się z psychologiem? Rodzice starają mi się pomagać, ale czy to wystarczy?

przez **Agusia1982** 2010-02-27, 16:34

Konieczna jest wizyta u psychologa bądz psychiatry...polecam tez psychoterapie by zrozumieć co wywołało u Ciebie nerwice.
Masz racje droga nie jest prosta ale trzeba walczyć bo życie mamy jedno i trzeba brać z niego garściamia nie zamykac się w swoich lękach.
Ja zmagam się już tak konkretnie z mocnymi napadami lękowi od okolo 2 lat...jest coraz lepiej...i wiem,że wyjde z tego i pokonam słabości.
Najwazniejsze byś zrozumiał ,że nic Ci nie grozi...,że dasz rade a ja mocno trzymam kciuki za postępy.
Oczywiście wsparcie roziców jest bardzo ważne...miło mieć kogoś kto stara się zrozumieć to daje poczucie bezpieczeństwa i walka jest łatwiejsza.

Autor postu otrzymał pochwałę

przez **cocojambo** 2010-02-28, 22:09

Nazywa się to terminem depersonalizacji. Przechodziłem przez to ale nie zwracałem na to wiekszej uwagi, ale udaj się do psychiatry

przez **kasha64** 2010-03-01, 17:45

Dochodziłam do siebie dwa miesiące, ale nadal jeszcze czasem wraca do mnie to uczucie lęku, jednak łatwiej mi teraz nad nim zapanować. Doradzam Ci wizytę u psychologa, ale znajdź jakiegoś dobrego, bo ja niestety natrafiłam na panią, która sprawiła, że poczułam się jak kompletna wariatka i postanowiłam walczyć sama. Wsparcie najbliższych jest bardzo ważne, jednak nie zawsze potrafią oni zrozumieć, co więcej, obarczanie ich ciągłymi lękami i stanami histerii (jak np. w moim przypadku było) prowadzi do ich psychicznego zmęczenia i mogą mieć dość wysłuchiwania Twoich problemów. Jeżeli będzie Ci łatwiej to zacznij pisać o tym co czujesz, dlaczego, racjonalnie biorąc, nie powinieneś się bać i co możesz zrobić i jak.
Ja dodatkowo, dla ukojenia nerwów i lepszego spojrzenia na świat, brałam deprim i w trudnym czaise ciągle po niego sięgam, gdyż bardzo mi pomógł wyjść na prostą. Możesz też spróbować, gdyż może Ci pomóc, a jako, że jest to lek ziołowy to nie obciąża organizmu.
Zobaczysz, że w końcu będzie dobrze. :)

przez **IBOXERI** 2010-03-09, 19:24

Niestety, chyba będę musiał się udać do jakiegoś specjalisty... bardziej jednak martwi mnie to otępienie... mam wrażenie, że nie jest spowodowane tą nerwicą. Jest mi z tym na prawdę ciężko...np.: oglądając telewizję, nie rozumiem treści filmu, rozmawiając z jakąś osobą ciężko jest mi zrozumieć, co do mnie mówi(chodzi tutaj o treść wypowiedzi).
Dodatkowo zapominam czasami znaczenia niektórych słów...

Dodam jeszcze, że jakiś czas temu miałem robiony tomograf głowy... wyszło mi jakieś zwapnienie w splocie naczyń ... czy to może być właśnie tym spowodowane? Proszę o pomoc:/

przez **kasha64** 2010-03-10, 12:02

Otępienie może być spowodowane nerwicą. Ja na początku nie wiedziałam co się dzieje w okół mnie. Chciało mi się płakać bo wszystko wydawało mi się odległe, tak jakbym była za kurtyną, jakby to życie mnie nie dotyczyło. Czułam się jak chodząca we śnie. Jeżeli chodzi o tomografię to Ci nie pomogę. Lekarz nie powiedział czym to jest spowodowane i co oznacza? Jak nie to udaj się do internisty po zweryfikowanie badania. No i nie szukaj na własną rękę chorób, np w google, bo możesz cuda na kiju znaleźć i w nie uwierzyć.

przez **Agusia1982** 2010-03-10, 14:18

No a lekarz nie powiedział Ci do czego może prowadzić takie zwapnienie?
powinien to wiedzieć widząc w którym jest miejscy.
Powienien pinformować,że przykładowo możesz miec problemy z koncentracją.
Jak dla mnie to,że zapominasz słowa,ta nie zrozumiałość wypowiadanych słów to objawy nie koniecznie nerwicowe i trzeba to sprawdzić.

przez **IBOXERI** 2010-03-10, 16:24

Ok, na pewno coś z tym zrobię. Mam do was jeszcze jedno pytanie... czy to zwapnienie jest odwracalne?

przez **IBOXERI** 2010-03-28, 20:07

Wiecie co? Mam wrażenie, że już z tego wszystkiego wychodzę... otępienie to jednak było spowodowane nerwicą. Uświadomiłem sobie to kilka dni temu... odstawiłem lek uspakajający (brałem persen) i zacząłem jakby wszystko "olewać" ... w ten sposób się uspokoiłem, zacząłem "wychodzić do ludzi", przestałem się przejmować otępieniem, i wiecie co?.... Pomogło!! Udało mi się to właśnie dzięki Wam. Pozwoliliście mi zrozumieć, że to przejściowe...
Pozostaje jeszcze kwestia tego "odrealnienia", ale mam nadzieję, że i z tym się uporam.
Na po świętach jestem jeszcze umówiony na wizytę z psychologiem, może on mi pomoże z tego wyjść;)
Także dzięki wszystkim za pomoc:)

przez **Agusia1982** 2010-03-29, 09:05

Super wiadomości:)Oby tak dalej:)

Nerwica lękowa?

WIESZJAK.PL od A do Z