Witam serdecznie mam 27 lat, urazu kolana prawego nabawiłem się około 10 lat temu.
Wyglądało to tak, że podczas gry w piłkę zostałem potrącony (w sumie delikatnie) w kolano. W momencie gdy kolano było wyprostowane siła uderzenia skoncentrowana była dokładnie w miejscu łączenia kości. Doskonale to pamiętam, że od razu wstałem i poczułem, że coś jest nie tak, przewracałem się i nie wiedziałem czemu. Czułem się dziwnie, nienaturalnie od razu wiedziałem, że to nie jest stłuczenie. Lekarz stwierdził skręcenie kolana i włożył mi nogę od kostki do końca uda w gips. Po ściągnięciu gipsu odczuwałem dolegliwości takie jak: napięte ścięgna, niestabilność kolana w pewnej płaszczyźnie i uczucie jakby pełności kolana (ściągano mi płyn, który nagromadzał się w stawie). Miesiące mijały noga dochodziła do siebie, ścięgna się rozluźniły, nadmiar płynu się oczywiście wchłonął jednak kolano pozostało niestabilne. Nie rozumiałem co mi jest i raz po raz w momencie gdy ewidentnie potrzebowałem stabilności nogi prawej podczas powiedzmy sytuacji sam na sam z bramkarzem kolano zginało się w nienaturalnym kierunku i w tym momencie jakby kość tarła o kość. Ból w tym momencie był nie do wytrzymania, płakałem jak dziecko i około tydzień był wyciągnięty z życiorysu, bo kolano puchło. Postanowiłem zrobić artroskopię. Tak też się stało i okazało się, że wszystkie więzadła są całe natomiast mam ubytek chrząstki kolana. Kolano w środku zostało wyczyszczone z wszelkich pozostałości tkanek uszkodzonych. Przechodziłem różnego rodzaju rehabilitacje, jakieś masaże wodne, naświetlanie laserami. Babcinka moja kochana zasponsorowała mi nawet 5 zastrzyków wstrzykiwanych do stawu nie pamiętam nazwy tego specyfiku ale łączny koszt to było około 1000 zł więc jeden zastrzyk to 200 zł (nie trzeba być geniuszem z matmy :)) Od tamtej pory praktycznie nic się nie zmieniło, pogodziłem się z tym, że już nigdy nie wsiądę na rolki czy łyżwy. Nauczyłem się z tym żyć, jedną formę aktywności zacząłem zastępować inną. Pokochałem rower, tai chi, nordic walking. Dobrze rozwinięte mięśnie nóg pozwalały mi unikać dalszych urazów. Ale cały czas czuję, a nawet doskonale wiem w którym miejscu kolano jest niestabilne. Moje pytanie jest takie czy jest sposób na rekonstrukcję ubytku chrząstki po tak długim czasie? czy stabilizator coś tu pomoże jak to nie jest sprawa więzadeł? z góry dziękuje za pomoc. ps. bardzo chciałbym jeszcze choć raz pojeździć na rolkach.

Witam, pisał Pan ten Wątek dość dawno, ja poruszam ponownie gdyż właśnie znalazłem się w sytuacji podobnej do Pana. Ostatnio skręciłem kolano. NA ostrym dyżurze zdjęcie i zalecenia odciążania nogi okłady itd. Kolano nie było spuchnięte , może troszke. Za namową brata zrobiłem tydzien po tym rezonans kolana prywatnie. Diagnoza dla mnie jak wyrok , z tego co wyczytałem.Oddzielająca martwica chrzęstno - kostna w obrębie kłykcia przyśrodkowego około 2cmm x 1,5 x 0,7 więc dosyć duża. W tym ognisku uległ przemieszczeniu kawałek wielkośći 1cm x 0,4cm x 0,6cm. W opisie radiolog nie możę stwierdzić czy jest to już ciało wolne czy tylko odwarstwienie. Dwa tygodnie chodziłem o kulach i było coraz lepiej nogą mogłem ruszać coraz lepiej. Nawet mogłem chodzić bez kul. Ortopeda powiedział mi, że artroskopia musi być żeby zobaczyć to i usunąć wolne ciała jeżeli są już wolne (termin na 15kwietnia). Powiedział mi żę mogę chodzić jeżeli nie boli do artroskopi potem muszę się przygotować na przeszczep. I tak było do 3 dnia po wizycie , chodziłem coraz wobodniej już prawie nie kulałem. Aż tu rano poczułem w kolanie mały bul dotknołem i poczułem gulkę po prubie wstania okazało się że bez kul się nie da, próba wyprostu kolana kończy się bulem jakby ktoś wbijał gwóźdź, niestety. Myślę że chyba ten kawałek się całkiem oderwał. Mam pytanie jak potoczyły się Panskie losy, czy miał pan nawiercanie czy przeszczep jakikolwiek. Teraz jest metoda przeszczepu autologicznego, hodują komórki własne pacjęta (chondrocyty) ale bardzo kosztowna. Może mógłby ktoś się wypowiedzieć czy miał podobny problem i czy wyleczył go w jakimś stopniu bo jestem mocno przerażony.

Witam, mialam podobny przypadek... dawno temu przewrocilam sie na kolano, bolalo i bolalo... poszlam do otropedy i dostalam jakies leki przeciwbolowe.. (nie zrobiono mi nawet rentgenu)... czasem kolano "przeskakiwalo" i czulam bol... I dopiero w tym roku w lipcu, po wyglupach w basenie przeskoczylo tak, ze nie moglam ruszyc noga... ryczalam jak bobr.. pojechalam do szpitala na izbe przyjec, ale nie wiedzieli co ze mna zrobic.. :) zrobili tylko zdjecie i okazalo sie ze odlamal sie fragment kosci, ktory blokuje kolano... ponoc byl to stray uraz, bo fragment mial juz zaokroglone krawedzie i prawdopodobnie obrosla juz go chrzastka... Kazali tylko chodzic o kulach i czekac az minie :))) Na szczescie dostalam sie do dobrego lekarza (w Sosnowcu), lekarz bez ogladania zdjec potwierdzil to co juz wiedzialam... Konieczna byla operacja - artroskopia... wycieli mi kawalek kosci.. a potem czekalam na przeszczep.. jednak moja dziura w kolanie zarasta chrzastka.. :) dostalam serie zastrzykow w kolano z kwasem chialuronowym.. teraz jestem pod stala kontrola lekarza i mysle, ze przeszep nie bedzie konieczny... czasem kolano zaboli, ale nie tak jak bylo przed operacja... jedyne co robie zeby poprawic stan mojego kolana to jezdze na rowerku treningowym... :)))

Dziękuje za odpowiedź, a czy chodzi Pani od tamtej pory ciągle o kulach czy bez. Ja mam nadzieję, że jeszcze się nie oderwał mi ten kawałek i podczas artroskopii przymocują go tzw implantami biowchłanalnymi lub coś w tym stylu. Najgorsze jest właśnie podejście na pogotowiu. Czekać, aż przejdzie, to jakaś patologia. W ogóle kolejki na operacje takie, że hoho. Bez prywatnego zabiegu się raczej nie obejdzie. Jeżeli ktoś czeka na rekonstrukcję wiązadła ok, jeżeli może chodzić to może poczekać dobra rehabilitacja i nawet zawodowi gracze piłki graja bez wiązadła - oczywiście zależy jakiego, ale skoro ja ide mam wyniki rezonansu i lekarz wie że trzeba artroskopią zobaczyć tym bardziej, że z badania wynika, że nie wiadomo czy doszło do oderwania się kawałka chrzestno kostnego - tutaj chyba czas gra zasadniczą rolę aby nie dopuścić poprzez ruch do oderwania. Ot to takie małe przemyślenia bo troszkę się tę całą sytuacja dołuje chociasz ivi26 podniosła mnie troszkę na duchu :) Pzdr

O kulach chodzilam jakies 3 tygodnie po operacji... potem musialam na nowo nauczyc sie chodzic, na poczatku noga nie prostowala sie.. i chodzilam na zgietej nodze.. ale w wolnej chwili cwiczylam, zeby jednak ja wyprostowac i zgiac calkiem... Moje cwieczenia polegaly na tym, ze kladlam sie na brzuchu i probowalam pieta dotknac posladkow i lozka i tak na zmiane... Dzisiaj na prawde nie czuje zadnych dolegliwosci... chociaz staram sie troche oszczedzac... Zabieg prywatny kosztuje w granicach 7 tysiecy... :/

Wiązadła z ubytkiem chrząstki to pikuś, niestety po ponad 10 latach starej kontuzji kolana mogę stwierdzić jedno. To uraz na całe życie niestety. Nawet jeśli na skutek super zaawansowanej technologii nanorobotycznej uda mi się w pełni zregenerować chrząstkę (pewnie za 30 lat) zawsze w psychice pozostanie blokada niestabilności prawej nogi.

Gorszy jest jednak ból psychiczny, nigdy już nie pojeżdżę na rolkach, łyżwach czy nartach. Ale nauczyłem się z tym żyć. Obecnie mogę robić prawie wszystko, ale po prostu z umiarem. Mogę pływać, skakać, grać w kręgle, grać w siatkówkę, jeździć na rowerze. Prawa noga w pewnych płaszczyznach jest niestabilna, ale po prostu unikam tych płaszczyzn. Jednego mnie ten uraz nauczył... szacunku do swojego ciała. Ciało to nie maszyna i trzeba zapłacić za głupotę.

Natomiast jedna rada, to nieprawda, że nie należy obciążać nogi. Noga powinna być trenowana, musi mieć mięśnie. Ja je miałem i mam i były mi niezwykle pomocne w sytuacjach trudnych. Ja tłumacze sobie to w ten sposób. Jak kolano jest słabe bez mięśni to jest bardziej narażone na późniejsze urazy. A więc reasumując taki uraz to nie wyrok. Zmiana całkowicie dotychczasowego życia i przyzwyczajeń owszem, ale nie koniec świata.

Spróbujcie odnaleźć siłę jaką i ja znalazłem :) pozdrawiam!

Zgadzam sie z Toba w 100%.. jak raz dojdzie do urazu kolana.. bedzie sie ono co jakis czas przypominac.. chocby minimalnym bolem.. moj uraz tez jest stary, ale dopiero rok temu byl dobre zdiagnozowany.. ja tez moge robic wszystko.. skakac, bigac.. grac w siatkowke.. ale zawsze mam taka blokade psychiczna ze jak skacze to bardziej uwazam zebym znow sobie czegos nie zrobila.. o nartach czy kuligach nie ma mowy.. bo poprostu sie boje..