Potrzebuja jak najwiecej wiadomosci na temat tej choroby, Jak sie ja leczy, ile trwa leczenie, czy mozna uprawiac jakiś sport mając tę chorobę. Czy jest konieczna wymiana tych kości na sztuczne. Ta choroba jest dosyc nietypowa, bardziej znana jest martwica bodajże kości udowej. W internecie prawie nic o niej nie można znaleźć-niekiedy są to dwa zdania.

I na koniec czy takie leczenie: roczna rehebilitacja (m.in laser i pole magnetyczne), stosowanie masci i wkladek ortopedycznych oraz unikanie przeciazenia stopy jest prawidlowa. Leczenie zakonczylo sie ponad rok temu, a noga boli od czasu do czasu.

Ta choroba jest równiez nazywana chorobą Freiberga lub Kohlera II. Dotyczy z reguły II lub III, bardzo rzadko IV k. śródstopia i występuje zazwyczaj u dziewcząt. Dolegliwości pojawiają się przy dluższym obciążeniu stopy, np. po tańcu, przy czym ucisk na głowy kości śródstopia powoduje ból, który w okresach ostrych i podostrych może być przyczyną utykania.

Miejscowo w okolicy głowy kości śrdóstopia stwierdza się bolesne uciskowo zgrubienie oraz nieznaczne ograniczenie ruchów w stawie śródstopno-paliczkowym.

Radiologicznie głowa kości śródstopia wykazuje zatarcie obrysów, jest spłaszczona i poszerzona, w części podchrzęstnej można stwierdzić silniej uwapnione fragmenty martwiczej tkanki kostnej. W obrysie objętej schorzeniem głowy kości śródstopia spostrzega się następujące po sobie zmiany. Szczelina stawu jest poszerzona, szyjka kości sródstopia jest pogrubiała. Przypadki nieleczone mogą wykazywać znaczne spłaszczenie glowy, wolno leżące w stawie martwiakikostne oraz wtórne późne zmiany zwyrodnieniowe powodujące ograniczenie ruchów w stawie śródstopno paliczkowym oraz dolegliwości bólowe.

Leczenie polega na wypoczynku, zmniejszeniu ruchliwości chorego, odciążeniu a niekiedy przez pierwsze kilka tygodni na noszeniu opatrunku gipsowego z domodelowaniem sklepienia poprzecznego stopy. Do chodzenia należy chorego zaopatrzyć we wkladkę, unoszącą poprzeczne sklepienie stopy, lub przymocować pasek skóry pod podeszwę na wysokości szyjek kk śródstopia. Poza tym wskazane są kąpiele zmienne cieple i zimne, lagodny masaż, ćwiczenia czynne i magnetoterapia.

Ze względu na to że rokowanie jest z reguły dobre, do leczenia operacyjnego istnieją jedynie dwa rzadkie wskazania:
1. ciała wolne powodujące bóle w stawie, które należy usunąć;
2. znaczniejsze dolegliwości bólowe w następstwie wtórnych znieksztalceń głowy.

W ostatnim przypadku zaleca się plastyczną, modelującą głowę k śródstopia resekcję brzeżnych wyrośli kostnych.

Dziękuje. Mam jeszcze jedno pytanie. Czy można z ta "chorobą" uprawiać jakieś dyscypliny sportowe? Wcześniej lekarz wypisał mi roczne zwolnienie, ale teraz po ponad roku czasu nie wiem czy jest to konieczne. W dodatku troche zmartwilo mnie to ze mam sie ponownie zglosić w razie ostrego bólu... wtedy wlasnie mam mieć operacje.

Przed podjęciem decyzji o powrocie do czynnego uprawiania sportu proszę się zgłosić na powtórne badanie rtg które powie nam czy zmiany się już cofnęły czy nie.

Powrót do aktywności fizycznej jesm mozliwy ale byłbym z tym ostrożny, zacząć dopiero gdy się Pani upewni że dolegliwości bólowe całkowicie ustapiły i przerwać zaraz gdy się pojawią ponownie.
Na początek zalecałbym skontaktowanie się z lekarzem rehabilitantem powinien dać skierowanie na gimnastykę lub fizykoterapię.

Pozdrawiam

Mam jałową martwicę II kości środstopia około 4lata. 3 lata temu byłam u lekarza i dowiedziałam sie tylko ze nie moge juz tanczyc i dostalam zwolnienie z wf. Ta choroba jest nieuleczalna? Czy powinnam choodzic na jakies specjalne zajecia czy leczenie zwiazane z ta choroba? Czasami mnie boli lecz nie mam zadnych srodkow przeciwbolowych. zadnych tabletek ani masci. czy sa specjalne do tego?

W tej chorobie stosuje się leczenie objawowe, objawy mogą zniknąć choć nie jest wcale powiedziane że nie wrócą. Przy silnych dolegliwościach stosuje się leczenie przeciwzapalne, leków nie będę doradzał bo się na tym nie znam nie jestem lekarzem ani farmaceutą. Natomiast konieczna jest wizyta w poradni rehabilitacyjnej, tam skierują na odpowiednie zabiegi i rehabilitację ruchową.

wiem że jest to forum o martwicy II i III kości śródstopia, ale nigdzie nie ma informacji na temat mojej choroby...
mam jałową martwicę kości łódkowatej już jakies 1,5 roku.mam 15 lat, uprawiam wyczynowo sport, lecz przychodzi mi to z wielką trudnością.
ten ból jest czasami nie do wytrzymania i naprawde zmniejsza moją wydajność.
bardzo prosilabym o jakieś informacje, czy da sie ją jakoś usunąć, czy mogę uprawiać sport i czy są jakieś leki, które znieczulą uczucie bólu?
bardzo prosiłabym o pomoc, jest to dla mnie naprawde ważne, z góry dziękuje
sportowiec.

sytuacja jest analogiczna do poprzedniej z tym że tu mamy do czynienia z chorobą Kohlera I (wcześniej to była choroba Kohlera II) leczenie objawowe czyli stosowanie wkładek do butów podtrzymujących, w przypadku silnych bóli niesteroidowe leki przeciwzapalne tylko ostrożnie z nimi, ostatnie badania dowodzą że moga znacznie zniszczyć przewód pokarmowy, nie dobierać ich samodzielnie tylko poprosić o dobór lekarza pierwszego kontaktu.

Pozdrawiam

dziękuje za pomoc :)

Witam i proszę o pomoc. Kellera II zdiagnozowano u mnie, kiedy miałam lat 13, teraz mam 33. Jak do tej pory poza wkładkami, które noszę, nie udzielono mi żadnej pomocy. Boli od 20 lat tak, jak bolało, a czasem nawet więcej, bo nie mam możliwości się oszczędzać. Nie mogę prowadzić samochodu, bo już w czasie nauki jazdy okazało się, że z powodu bólu nie panuję nad sprzęgłem. Nie mogę chodzić na obcasie, ani nawet w eleganckich butach na płaskim obcasie, bo nie wchodzi wkładka. Nie mogę też chodzić w krótkiej spódnicy, bo mam lewą łydkę inaczej umięśnioną niż prawą i duże płaskostopie. Nauczyłam się chodzić tak, by jak najmniej było widać, że utykam - na zewnętrznej krawędzi stopy. Mam pracę, którą kocham, ale wymaga przemieszczania się po kilka kilometrów dziennie i nie mogę do tego używać samochodu. Jak mam gorszy dzień, to wieczorem płaczę z bólu. A do tego prawie nikt nie wie, co to za choroba i trudno jest wytłumaczyć. Czy są jakieś możliwości, żeby to leczyć? Do kogo powinnam się udać? I jeszcze chciałam zapytać, czy choroba ta może być przesłanką do orzeczenia stopnia niepełnosprawności? Chciałabym skorzystać z jakichś przywilejów jako pracownik, osoba zdająca na prawo jazdy, z pomocy w przekwalifikowaniu.

Moj stan byl opisany: przebyta martwica jałowa... co dalej ? jakie sa szanse ze wroce do uprawiania sportu ? i po jakim czasie :)
Bylabym wdzieczna za informacje :)

Pisze, żeby się pochwalić ( o ile jeszcze ktoś czyta ten wątek ), że jestem świeżo po operacji, tzn. praktycznie wymodelowali mi na nowo główkę kości, która zniekształcała się od wielu lat była źródłem bólu przy chodzeniu. Na efekty trzeba jeszcze poczekać, bo jeszcze mi szwów nie zdjęto, ale widziałam rentgena przed i po, i teraz wygląda jak zdrowa noga :) Tak się cieszę, że znalazł się lekarz, który mi to zrobił i to na NFZ. Jakby ktoś z Was miał mieć taką operację, to samego zabiegu się nie bójcie: znieczulenie w kręgosłup totalnie wyłączyło ból w operowanej nodze, nie było żadnego wymiotowania, bólu głowy, zawrotów itp.

Marycha,

czy mogłabyś powiedzieć coś o zabiegu, o ile jeszcze tu zaglądasz. Ortopeda wspomniał mi o jakiejś protezie stawu, którą w pewnym wieku trzeba będzie "zainstalować" no a z wiekiem korzystać z różnych rozwiązań.
Mam 29 lat i po 6-7 latach z bólem wybrałam się do ortopedy, który diagnozą zwalił mnie z nóg. Za kilka dni mam konsultację w WAM-ie. Z tego co wiem, na początek będzie obserwacja,ale szczerze wolałabym dać się pokroić i normalnie funkcjonować.
Dziękuję i pozdrawiam wszystkich serdecznie.

Witaj,
Proteza była jedną z opcji, o której mi mówił lekarz przed operacją, inną było połączenie dwóch kości jakoś "na sztywno" po usunięciu stawu - tyle zrozumiałam, ale wybór metody pozostawiłam lekarzowi. Okazało się, że zrobiono mi najmniej drastyczny wariant -polegający na ściosaniu osteofitów i ukształtowaniu główki kości. Opuchlizna ustępuje, szwy wyjęte, mogę już trochę zginać palce, tyle, że ciężko mi idzie, bo chodziłam całe lata na brzegu sztywnej stopy - pewnie przyzwyczajenie. Jak chcą Ciebie obserwować specjaliści, to może im pozwól :)

Tak, oddam się w ręce specjalistów. Ale tak bardzo zazdroszczę Ci zginania palców. U mnie jest to niemożliwe, noga ciągle opuchnięta, brak czucia w palcach i ten nieustający ból doprowadzają do szału. Źle chodzi się po zaśnieżonych ulicach, nierównych chodnikach itd.
Możesz zdradzić w jakim miejscu miałaś zabieg?