Fobia spoleczna?

przez **V1F5** 2010-07-09, 15:34

Witam!
Chciałbym zapytać co sądzicie o tym (co jest nie tak)
Źle się czuję, kiedy przechodzę wśród ludzi. Szczególnie w dzień, bo w nocy jest lepiej. Dopada mnie lekka depresja, strach czy jak to nazwać. Kiedy ktoś patrze się w moją stroną, mam niemiłe doznania, głowę jednak mam zawsze u góry i nigdy nie spuszczam wzroku, jednak czuję się strasznie niekomfortowo. W domu, kiedy jestem sam wszystko jest OK. Sam nie wiem czemu tak się dzieje : o

przez **alchemik** 2010-07-16, 15:50

Nie sądzę fobia to bardziej radykalny stan. Ze mną wcale nie jest lepiej. Żyję na co dzień z ludźmi, chodzę nad jezioro, przewijam się w tłumie, bo muszę ale najchętniej na samotne spacery wychodzę ponure jesienne, bądź mroźne, zimowe wieczory. Też przechodzę stany a bardzo szerokim zakresie typologicznym (od stanu depresyjnego do manii). Myślę, że to jakaś stałą cecha ludzi samotnych i lęk przed nią. Tak przynajmniej mi się wydaje. Mam 21 lat i nigdy nie miałem dziewczyny... Hmm... Mało tego nawet nigdy się nie całowałem. Nie, że czuję się z tym źle, przeciwnie, uważam, że to bardzo dobrze, że chcę to wszystko przejść z kimś na kim będzie mi zależeć, ale czasem przewija się taka myśl czy nie będę sam do końca życia i to właśnie ten lęk przed samotnością...

przez **Xiri** 2010-07-29, 14:31

Może miałeś na myśli "przebywam wśród ludzi", a nie "przechodzę"?
Sądzę, że to zahacza o cechy samotnika. Osoby z natury samotne gubią się w grupie i czują się niekomfortowo. Ja mam podobnie (jestem samotnikiem), zwłaszcza w dużym zbiorowisku ludzi, np. w hipermarkecie czy w centrum miasta. Często nie wiem, jak się zachować, gdzie mam zatrzymać wzrok, zastanawiam się, czy wyglądam w porządku, czy nie zwracam czymś na siebie uwagi. W domu tego oczywiście nie ma, bo jestem sama z sobą i mam świadomość, że to moje uniwersum, w którym mogę czuć się swobodnie, a nie zachowywać się sztucznie. To wynika z indywidualnej natury, ale można nad tymi obawami i "lękami" pracować, jeśli stanowią duży dyskomfort psychiczny. Po prostu się wyluzować, być nastawionym pozytywnie do świata, uświadomić sobie, że jest się takim samym człowiekiem jak każdy inny. Jak ktoś się nachalnie patrzy, można się do niego uśmiechnąć, albo pobawić się w walkę na wzrok ;)

przez **V1F5** 2010-08-08, 12:19

@Xiri - dokładnie tak, mam identycznie, ale nie przypuszczalem,że jest coś takiego naprawde, jak natura samotnika...

przez **Xiri** 2010-09-14, 21:46

Oczywiście, że jest coś takiego jak natura samotnika ;) I dość sporo osób w dzisiejszych czasach ją ma. Jedni tacy po prostu są, inni stają się samotnikami pod wpływem presji cywilizacyjnej - wybierają takie życie, bo nie zgadzają się/nie radzą sobie z tym, co się dzieje wokół.

Fobia spoleczna?

WIESZJAK.PL od A do Z