Witam!
mam 26 lat i nie potrafie sie cieszyc zyciem! nic juz mnie nie bawi a przyszłosc widze w czarnych kolorach! 5lat temu mialam silna depresje myslalam ze to juz mineło ale widze ze to wraca a ostatnimi czasy czesciej niz dotychczas, zrobiłam sie bardzo nerwowa i nie potrafie sobie poradzic z emocjami. Reaguje agresywnie, nigdy wczesniej taka nie bylam. cala zlosc wyladowuje na moich bliskich, nie wiem co sie ze mna dzieje. nie potrafie poradzic juz sobie z najmniejszymi problemami, poprostu sie zalamuje i czekam az mi ktos pomoze sama przy tym nic nie robiac jak slimak chowam sie do muszli i nie dopuszczam do siebie zadnych pozytywnych mysli! jak jest mi smutno i zle to pograzam sie jeszcze bardziej i potrafie tak spedzac caly dzien lub nawet kilka dni. czuje sie wyczerpana nie mam sily ani energii w sobie, coraz czesciej mysle o tym, ze chyba lepiej by bylo gdyby mnie nie było...
nie potrafie sobie sama z ty poradzic.... przez to czuje sie coraz gorzej nawt odbilo sie to na moim zdrowiu. Najbardziej zalezy mi na tym by odzyskac spokój i umiec opanowac nerwy....

Depresja nasila się zazwyczaj jesienią i zimą...jest mniej słoneczka a co za tym idzie mamy takie właśnie załamania.
Słoneczka coraz więcej więc powinno być coraz lepiej ale...nie zamykaj się na świt i ludzi bo jak chcesz uzyskać pomoc?zamykając się pogłębiasz swój stan i przyciagasz negatywne myśli.
Oczywiście jak zawsze w takich wypadkach proponuje wizyte u psychologa,który jako specjalista doradzi Ci sposoby by to zwalczyć.
Ja od siebie napisze Ci tyle,że najwazniejsze to jakoś się wyrwać.Na początku może być ciężko,może się nie chcieć ale z dnia na dzień będzie coraz łatwiej.
Umów się z koleżanką i idz(na soczek,kawe co tam chcesz)i staraj się nie myśleć.Staraj się ten czas spędzić super...może w domu znowu przyjdzie załamanie ale potraktuj to jako takie zadanie do wykonania.
Zajmuj się czymś co bardzo lubisz robić.Gdy pojawiają się czarne myśli staraj się je odwracać pozytywnym myśleniem.
Pomyśl sobie,że jesteś młoda,zdrowa,sprawna...cały świat nalezy do Ciebie...pomyśl o tym,że gdzieś tam ktoś oddał by wszystko by móc po prostu wstać i iść gdzie nogi poniosą.
Staraj się cieszyć drobiazgami...tym,że słonko wychodzi,że ptaszek śpiewa,że mama ugotowała pyszny obiad....itd.
Na początku będzie trudno ale z czasem coraz łatwiej...wystarczy chcieć i realizować systematycznie odwracanie złych myśli.
Pozdrawiam serdecznie.
No i zawsze możesz tutaj pisać...to tez bardzo wiele,że można z siebie wyrzucić złość i niemoc.

ze wszystkim sie z toba zgadzam, i wielokrotnie probowałam w złych chwilach pomyslec o czyms miłym tlko ze ja mam to do siebie, ze pograzam sie jeszcze bardziej. W ciagu ok. ostatnich 6lat w moim zyciu zmieniło sie dosłownie wszystko i niestety na gorsze i wlasnie z tego powodu potrafie calymi dniami uzalac sie nad soba i rozpaczac- robie wszystko zeby było mi jeszcze gorzej, nie mam zadnego punktu zaczepienia bo jak chce myslec o czyms miłym to musze cofnac sie o te ponad szesc lat i wtedy jeszcze bardziej robi mi sie smutno bo wspominam to co bylo i to co stracilm na dobre boje sie ze historia moze sie powtorzyc i wszystko moge znów stracic. Wszystkim przesadnie sie martwie i przejmuje, zwłaszcza przyszłoscia.
Wsrod znajomych uchodze za wesola i pogodna osobe ale juz coraz wiecej osob dostrzega zmiany w moim zachowaniu ze jestem bardzo nerwowa i wybuchowa. Natomiast w domu dopada mnie dziwny nastroj raz sie smieje a za chwile z błachego powodu płacze lub bardzo sie denerwuje. Nie wiem co mi jest? byłabym wdzieczna gdyby ktos mi poradził jakies cwiczenia dzieki ktorym mogłabym utrzymac nerwy na wodzy!moze jakies ciekawe lektury?

Zrob sobie The work. temat załozyłem na forum nie bez powodu:

http://commed.pl/jesli-szukasz-pomocy-dla-siebie-lub-kogos-zajrzyj-tutaj-vt39975.html