depresja czy egoizm

przez **ala7** 2010-01-13, 09:23

Czy egoizm da się leczyć? Mam sytuację dramatyczną. Moja teściowa nie chciała, żeby jej syn się ożenił. Była sama, jej mąż zmarł, potem matka i wpadła w depresję. Chwyciła się syna, to był jej cały świat - jako przyjaciel, tatuś, lekarz, hydraulik - taki na każde wezwanie. Jesteśmy rok po ślubie, nic się nie zmieniło z jej strony - nadal chce kierować synem, szantażuje, że jak nie przyjdzie to ona odkręci gaz, płacze, że jest samotna, narzeka, że się nią syn nie interesuje, że może umrzeć, a on nie będzie wiedział. Musieliśmy zostać w tym samym miescie bo groziła, że jak wyjedziemy to będziemy ją mieć na sumieniu, a syn już do końca życia będzie nieszczęśliwy. Mój mąż rozkłada ręce, nie wie czy to choroba czy egoizm? przeczytaliśmy wszystko o chorobach psychicznych i nic nam nie pasuje. Proszę o pomoc

przez **samotnam** 2010-01-13, 11:24

Uwazam, ze zamiast szukac podobnych przypadkow w ksiazkach itd maz powinien wybrac sie z matka do psychiatry. Jest to napewno odmiana choroby i to powazej. Samo grozenie samobojstwem zalicza ja jak najbardziej do natychmiastowego leczenia. Jezeli panstwo tego nie zrobia to wczesniej czy pozniej zakonczy sie to jakas tragedia, jak nie proba samobojsta, to w koncu pani tego nie wytrzyma i zaczna sie powazne konflikty w zwiazku... Niech maz jakos przekona matke do wizyt u specjalisty, to jedyne rozwiazanie. Potem on panstwu doradzi co dalej.

przez **beta32** 2010-01-13, 18:02

Witaj. Z tego co piszesz, wnioskuję, ze mąż jest jedynakiem...często tak jest , ze matki nie moga pogodzić się z odejściem jedynego dziecka z domu. Może to być zaborcza miłość do syna, może to być samotność, a także choroba , depresja.....jeżeli nie da się inaczej, weźcie sprawy w swoje ręce, skoro teściowa grozi samobójstwem, odkręceniem gazu itp.......warto poradzić się specjalisty co dalej...moze on Wam cos podpowie, jak dalej żyć.

Moim zdaniem, mama męża po części chce aby syn czuł się winny jej niepowodzeń ......i obarcza Was swoimi problemami, z drugiej strony to druga kobieta ważna w życiu męża i on na pewno źle sie w tej całej sytuacji czuje. Mam nadzieje, ze teściowa da namówić się na wizytę u psychologa, psychiatry......

przez **ala7** 2010-01-14, 10:17

bardzo dziękuję za odpowiedzi, tak, mąż jest jedynakiem. Mama uważa się za całkiem zdrową, mówi, że ani lekarz, ani lekarstwa nie zmienią przecież jej SYTUACJI, więc po co?
jak wpłynąć na mamę, jakich użyć argumentów, żeby zrozumiała, że lekarz może jej pomóc? jest emerytowaną księgową, konkretna, pewna i podejrzliwa, zanim weźmie jakiś lek na uspokojenie, sprawdza, czy nie uzależnia.
i jeszcze jedno, jak się już zgodzi, to czy sama ma iść na wizytę? czy my z nią? czy lepiej my sami najpierw i czy mama ma o tym wiedzieć?
z góry dziękuję za wszelkie sugestie

przez **beta32** 2010-01-14, 11:57

No niestety może byc ciężko , wpłynąć na mamę. Miałam taki przypadek w rodzinie dalszej....syn jedynak, żona , dziecko.....i MAMA. Najpierw robiła wszystko , aby oczernić synową, gdy to nie przyniosło skutku, zaczynała straszyć syna, ze życie sobie odbierze, gaz odkręcała......leczyć też sie nie chciała.......po śmierci , mamy swojej też mieszkała sama.....i wiecznie robila wymówki synowej i synowi. Skończyło sie to , tym , ze obecnie przebywa w domu opieki niestety .....pytasz się jak wpłynąć na teściową ....hm trudno cos doradzić, ale moze na początek razem z mężem porozmawiać z teściową ......na spokojnie, jeżeli to nic nie pomoże , to sami wybierzcie sie do lekarza po poradę, może coś doradzi. Nie możecie sie tak zadręczać.....a mąz jako syn , nie moze wiecznie czuć sie winny.
Jednak wydaje mi się, ze tu nie chodzi o chorobę......tylko samotność i fakt, ze syn mieszka z inną kobietą....nie umie sobie z tym poradzić, jesteś potencjalną konkurentką. A napisz proszę jakie są Twoje relacje z teściową?.....pozdrawiam

przez **ala7** 2010-01-14, 12:34

relacje - lubię mamę, jestem nastawiona pokojowo, nie daję się sprowokować (jak na razie). Mąż od miesiąca ograniczył spotkania i telefony do minimum. Teściowa jest wielką dyplomatką i też niby wszystko jest ok., ale z pozoru, bo między wierszami wylewa gorycz. Nie ma awantur, tylko "cicha wojna". Chyba mnie nie znosi... . Z boku - zgodna rodzina, w środku - jakby niedługo miała eksplodować bomba

przez **beta32** 2010-01-14, 12:40

Taka bomba tykająca:) wiesz , najważniejsze jest Twoje nastawienie, i męża......może takie ograniczenie kontaktów coś pomoże, jednak nie można zamykać się w sobie, fajnie by było , aby mama wychodziła do ludzi......jakieś hobby, książka, basen.......jakieś kółko.....lub spotkania są takie organizowane...dla seniorów:)

przez **terka33** 2010-01-14, 18:22

Oj Ala jak ja Cie rozumiem ja mam taka teściowa mój ma z jedynak mieszkamy pod jednym dachem 27 lat było bardzo cieżko ona mnie wprost nienawidzi i nic nidgy się nie liczy co ja zrobiłam i co zrobię chociaż jest niedolezna i potrzebuje pomocy to nigdy nie slyszalam slowa dziękuję.
Ciągle narzeka i wydaje jej sie że gdyby nie ja to byloby jej lepiej ciągle wspomina jak to było dobrze jak byli w trókę (teść teściowa i syn)
Nie bede się rozpisywać ale tak sadzę ze ona udaje i obydwoje z meżem musicie byc czujni zrobic pomóc ale nie pozwól sobie aby wlaziła Wam z butami bo ona jest ogromnie przebiegla.
Bardzo delikatnie podsuwajcie jej pomysly tak jak pisala Becia teściowa musi sie czyms zająć.
Pamiętaj bądz mila (bo nerwy nie są dobrym doradcą)tylko dbaj o siebie bądż silna nie daj się wmanipulować bo maż najbardziej to przeżyje bo dla niego to bardzo niezreczna sytaucja.
Wspolczuje Ci tu trzeba wielkiej mądrości i wyrozumialosci..nie wiem czy zgodzi się na lekarza bo będzie twierdzila że chcesz ją zrobić głupią moze się myle ale u mnie tak bylo.
Nie wiem czy nie napisalam haotycznie ale to jest temat rzeka i cieżko jest sie streścić.
Pozdrawiam jak bedziesz mieć wątpliwości to pisz moze na pw?

przez **ala7** 2010-01-15, 10:19

dziękuję Beta i Terka za dobre słowa i wsparcie, mąż szuka już dobrego psychiatry i będzie rozmawiał z mamą, ale nadal nie wiemy jak to przeprowadzić...

przez **beta32** 2010-01-15, 10:30

ala na początek trzeba , rozeznać teren;), a tak na poważnie to na pewno nie krzykiem. Musicie uzbroić sie w cierpliwość, będzie na pewno duzo jej potrzebnej. Często mamy odbierają to jak atak, wiem cos o tym, też nie miałam z górki ze swoją tesciową, i też syn jedynak.Jednak trzeba nie poddawać się, bo kiedyś przeleje sie ziarnko goryczy, a tego nikt nie chce. Poszkodowanym w tym wszystkim , bedzie Twój mąż. Jesteście dwiema kobietami, które kocha........ja wyznaczyłam pewną granicę , której się nie przekracza....mimo wszystkiego jestem optymistycznie nastawiona na kontakty czasem, bo w końcu to mama mojego męża:)

przez **bacha26** 2010-01-15, 10:48

Hej:)
Tak czytam i napiszę na moim przypadku jesli chodzi o lekarza:)...babcia potrzebowała już psychologa i lekarstw (to było co innego) ale pierwsze to jej córka pojechała do lekarza psychologa i popytała jak ma to zrobić bo babcia tylko mówiła że jej taki lekarz nie potrzebny bo ona jest normalna....i tak w sumie ciocia przedstawiła całą sprawę doktorowi i babcia zgodziła sie na wizytę...w domu:) psychologa ściagli do domu:)
Powodzenia:)

przez **ala7** 2010-01-31, 13:00

upłynęło trochę czasu i nic się nie zmieniło - mama obrażona, że syn nie przyjeżdża, nie pomaga. Psychiatra odpada - mama wyśmiała, nie ma nawet mowy! Mama od zawsze była pesymistką, wszystko czarno widziała. W dodatku dyrygowała wszystkimi, w końcu ojciec się nie dał i zamknął, małżeństwo w izolacji. Więc zaczęła rządzić synem. Czy to się da leczyć? co mamy zrobic?

przez **beta32** 2010-02-01, 07:36

Witam ponownie. Oj kochana widzę, ze ciagle to samo, ta sytuacja jest dla Was mecząca............teściowa jest bardzo trudna do "życia"i zaborcza, patrzy tylko aby jej było dobrze, i nie liczą sie uczucia innych......jeżeli sama nie chce nic z tym robić, bo "tak jej wygodnie" i obwinia wszystkich prócz siebie samej.....to Wasze najlepsze intencje są odbierane jako atak.......

przez **lucyna2** 2010-02-01, 10:31

Witam Alu wysłałam Ci prywatną wiadomość, napisz czy otrzymałaś. Pozdrawiam

przez **terka33** 2010-02-01, 16:58

ala7 napisał(a):upłynęło trochę czasu i nic się nie zmieniło - mama obrażona, że syn nie przyjeżdża, nie pomaga. Psychiatra odpada - mama wyśmiała, nie ma nawet mowy! Mama od zawsze była pesymistką, wszystko czarno widziała. W dodatku dyrygowała wszystkimi, w końcu ojciec się nie dał i zamknął, małżeństwo w izolacji. Więc zaczęła rządzić synem. Czy to się da leczyć? co mamy zrobic?

Tego się niestety nie da wyleczyć jedynie Ty musisz takie wyjscie znależć abys sie nie "wyczerpała"
cokolwiek zrobisz wszystko bedzie odbierane negatywnie.
Ciężko cokolwiek doradzić ja tak mialam i to ja sie musialam zmienic żeby nie "zwariować"
popracowalam nad sobą i sie uodpornilam i wzmocnilam i latwiej mi wychodzi usuwanie klod spod nóg

Mama bedzie się zmieniac ale na jeszcze bardziej pokrzywdzona i nieszczesliwa bo niestety ale ten typ tak ma:)
Takie to życie pokrecone ile to trzeba sily aby udżwignac te cieżary ...

depresja czy egoizm

WIESZJAK.PL od A do Z