Witam, mam pewien problem, z którym w ostatnim czasie przestałam sobie radzić. Mam 17 lat i wszystko zaczęło się we wrześniu ... Mam dość uciążliwą alergię, przez którą nie mogę się skupić, strasznie źle się czuję i mam problem z zapamiętywaniem jakichkolwiek informacji, co jest dla mnie, z racji tego, że chodzę do najlepszego liceum w moim mieście, bardzo wielkim problemem. Uczyłam się całymi dniami a sprawdziany oddawałam puste ... I tak nazbierało się wiele ocen niedostatecznych. Zaczęłam się stresować każdym sprawdzianem. Zaczęły się zawroty głowy. Udałam się do Pani doktor, która przepisała mi kropelki wyciszające. Z czasem zaczęło nasilać się kołatanie serca, bóle głowy, bóle żołądka. Na to, Pani doktor przepisała mi Magnez ( jakiś specjalny z witaminą B6 ). Niby wszystko się uspokoiło, ale do czasu ... Teraz, wszystkie wymienione wyżej objawy nasilają się, do tego mam problemy ze snem. Budzę się wystraszona, serce wali mi jak oszalałe, nie mogę spać. W ostatnim miesiącu łapie jakiegoś doła i wpadam w histerie. Dzień przed jakimkolwiek sprawdzianem ( nawet z przedmiotu, z którym nigdy nie miałam problemów ) ciągle płacze, cała się trzęsę. Nie panuje nad tym. Wystarczy byle powód a mnie puszczają nerwy i płacze. Mam też problemy z oddychaniem. Nie bardzo wiem jak sobie z tym radzić ... Nie wspomnę o tym, jak beznadziejne mam oceny. Kiedyś byłam mega optymistką, teraz wszystko widzę na czarno ... Czy to jest nerwica? Jak sobie z tym poradzić ( w tamtym roku uwielbiałam chodzić do szkoły a teraz nienawidzę )? Proszę o pomoc. Pozdrawiam gorąco.

Witam Cię Edytka!!!!
Skarbie masz nerwicę i to dobrze Cie wzięło ale wszystko da się opanować jezeli tylko "ostro" się za nią weżmiesz i z naszą tutaj na Forum pomocą pogonimy wspólnie tę Twoją nerwicę.
Nic się nie obawiaj ja też mialam może nawet gorszą i żyje i jestem szcześliwa ;walczylam z tą Frania sporych pare lat i udalo się...:))
Już niedlugo stuknie mi 50 a czuje się jak nasto...i jestem szcześliwa więc widzisz wszystkto można osiągnąć:))
Pisz tu a myślę że więcej osób się dołączy i wspolnymi siłami poradzimy sobie z Twoją nerwicą.
Radziłabym Ci abyś poszła do lekarza to szybciej się uporasz my Cię wesprzemy i będzie dobrze..
Glowa do góry:)

Edytko moja rada jest prosta.Jak najszybciej idż do lekarza.Ja podobnie jak Terka miałam tak silną nerwicę,że przestałam wychodzić z domu.
Dziewczyno szkoda czasu ,biegnij do lekarza po pomoc.
Wszystko będzie dobrze.

Bardzo Wam dziękuję kochane, że weszłyście i chcecie pomóc ;*. Jeśli chodzi o lekarza, to kiedy byłam ostatni raz, lekarz powiedział, że nic innego prócz kropli wyciszających, Magnefaru, nie może mi przepisać. Mam też pić melisę na noc. Poza tym słyszę tylko " nie denerwuj się, bo nie ma czym ", niestety tak łatwo się tylko mówi ... Pani doktor powiedziała mojej mamie, że mam za duże ambicje, dlatego tak bardzo przejmuję się tymi ocenami. Zastanawiam się nad wizytą u psychologa, bo czuję się psychicznie tak zmęczoną, że najchętniej nie wstawałabym z łóżka. Na siłę próbuję sobie wmówić, że to tylko głupi sprawdzian i na pewno sobie poradzę, jednak to nie skutkuję. Rodzice ciągle powtarzają mi, że mam się nie przejmować szkoła a wręcz ' olać ' ją, bo zaczynają się o mnie martwić. Gdyby nie mama, przyjaciel, przy którym zapominam o wszystkich problemach i chłopak, któremu ciągle marudzę, jak mi źle, załamałabym się. Już nie wiem, co mam robić ... Chyba wybiorę się do psychologa. Myślicie, że to dobry pomysł? Jeszcze raz bardzo Wam dziękuję ;*!

Edytko...wlasnie to chcialam ci doradzic....dobrego psychologa! Ale juz sama na to wpadlas :) tylko psychoterapia pomoze ci zrozumiec co wlasciwie sie z Toba dzieje z kad te wszystkie nerwicowe objawy! i jeszcze jedno....cos widze ze chyba zbyt wiele od siebie wymagasz....jestes napewno ambitna i to sie chwali....ale nie mozesz przeginac w druga strone! nic sie nie stanie jak trafia sie tez gorsze oceny! to ze chcesz dobrze wypasc na sprawdzianie...pewnie wzbudza w tobie wielkie napiecie...to z kolei w efekcie robi w twojej glowie pustke i tutaj kolo sie zamyka! sprobuj troche sobie odpusic...ale przedewszystkim poszukaj dobrego psychologa!
Pozdrawiam serdecznie :)

Edytka jak najbardziej dobry pomysl-psycholog.
Jesteś szcześciara że masz mamę i chlopaka którzy Cię wspierają bo nie kążdy z problemami ma wsparcie wsród najbliższych.
Nie zwlekaj tylko jak najszybciej wybierz się do psychologa.
My z całego serca będziemy Cię wspierać.
Tak jest jesteś bardzo ambitna i za wysoko postawilaś sobie poprzeczkę.
Jesteś również bardzo wrażliwa a nerwica to choroba duszyi dlatego tak Cie dopadlo.
Melisę jest dobrze pić dziala lekko uspokajająco a nie ma ubocznych.
Musisz popracowac nad swoimi myślami i nie rozpamiętuj złych wydarzenbo to daje zła energie i jeszcze większy stres.
Glowa do gory będzie dobrze tylko nie tak latwo jest sie uwolnic od nerwicy.

nie wiem nawet od czego zaczac...troszke sie tu udzielalam ale mimo to ciezko jest mi sie zwierzac, nawet nie wiem co powiedziec i jak ubrac w slowa to, co mnie zjada od srodka.
sa lepsze i gorsze dni w moim zyciu, niestety od jakiegos czasu pojawiaja sie tylko te gorsze. czuje ze nie mam w nikim wsparcia. studia, praca, zwiazek...zaczyna mnie to przerastac na tyle, ze nie mam sily i checi by otworzyc rankiem oczy.
smiech naprzemian z lzami, spokoj z agresja i gniewem...totalna mieszanka wybuchowa. mam 20 lat a czuje jakbym byla w srodku pusta, bezwartosciowa...czasami gdy juz leze w lozku nie moge zapanowac nad lzami, mimo tego, ze nie mam powodu do placzu. czesto bez przyczyny boje sie. boje sie ciemnosci, jazdy samochodem, a najbardziej tego, ze moje zycie okaze sie nic nie znaczace. nie potrafie nawet nad gniewem panowac, bo zwykle konczy sie to tluczeniem szklanki o podloge a w najgorszym wypadku autoagresja i topieniem tego w %. co mam z tym zrobic? czuje, ze nie poradze sobie sama. nie chce litosci, uzalania sie nademna...jedynie musialam to z siebie wyrzucic.
pozdrawiam i dobrej nocy zycze

Złosnica bardzo Cię rozumiem litosc jest najgorsza mnie to bardzo dobijala.
Wiem co to znaczy ta pustka ta beznadzieja oj jakbym siebie czytala sprzed sporych lat ..
Czujesz sie nikim kimś bezwartościowym a to nieprawda wiem to teraz jak uwolnilam sie od wszystkiego i jestem wolna od złych przytlaczających myśli.
Odkryłam siebie i wiem że na wiele mnie stać i jestem niesamowicie silna skoro tyle potrafilam zwalczyć i wyjść na prosta ...
Jest to możliwe tylko trzeba siebie dowartosciowac ..
Teraz jestem szcześliwa i umiem sie cieszyc kazdym drobiazgiem doceniam wszystko i chcę nadrobic stacone lata..
Dasz radę i Ty tylko powalcz o siebie o swoje zycie..bo warto.
Pisz tu jak najwiecej ..
Jezeli tylko potrafie to zawsze Ci pomogę sprawia mi to przyjemnosć.

dowartosciowac sie, ok. tylko jak skoro z kazdej strony jestem krytykowana. w domu, w pracy w zwiazku. ciagle cos jest nie tak, a ja wiem, ze robie wszystko i daje cala siebie. czasem powinie mi sie noga, ale w koncu jestem czlowiekiem a nie jakims nakrecanym robocikiem, ktoremu wsio ryba...czasem brak mi takiej sily napedowej i silnej woli zeby cokolwiek zmienic.

zlosnica napisał(a):dowartosciowac sie, ok. tylko jak skoro z kazdej strony jestem krytykowana. w domu, w pracy w zwiazku. ciagle cos jest nie tak, a ja wiem, ze robie wszystko i daje cala siebie. czasem powinie mi sie noga, ale w koncu jestem czlowiekiem a nie jakims nakrecanym robocikiem, ktoremu wsio ryba...czasem brak mi takiej sily napedowej i silnej woli zeby cokolwiek zmienic.

Znam to przyszłam do teściow woęc zdaniem tesciowej wlazlam w gotowiznę i nic nie się liczylo...
mialam 22lata i tak wychodzilo że mialam niby wszystko umiec i wiedziec a chociażbym nie wiem co robila dobrze nic sie nie liczylo i nie liczy..
Teraz mam 49 lat i znam swoją wartosć ale dzięki wysiłkowi ;i wiem do czego doszłam i jestem to tylko moja zasluga ja sobie sama na wszystko zapracowalam cięzką pracą nad soba..
Jestem szcześliwa mam już dorosle corki (poza domem studiują)i meża z którym jestem szcześliwa a bywalo różnie..
Powodzenia glowa do góry!!!!:)

chyba najbardziej mnie pociesza fakt, ze nie tylko ja mam problem ze soba, z samoocena itd. szczerze mowiac duzo latwiej jest mi sie wygadac anonimowo do kogos obcego niz personalnie do bliskiej mi osoby. bo ich ocena tego co mi dokucza nie jest wiarygodna. dzis jest mi juz troche lepiej, pomijajac niewyspanie...ale wiem ze taki stan wroci znow do mnie za kilka dni, pozniej znow za jakis czas, czy wiesz moze czy sa jakies proszki, dobre i nie na recepte, takie wyciszajace i pomagajace w zasypianiu, bo mam ostatnio problemy ze snem...

zlosnica napisał(a):chyba najbardziej mnie pociesza fakt, ze nie tylko ja mam problem ze soba, z samoocena itd. szczerze mowiac duzo latwiej jest mi sie wygadac anonimowo do kogos obcego niz personalnie do bliskiej mi osoby. bo ich ocena tego co mi dokucza nie jest wiarygodna. dzis jest mi juz troche lepiej, pomijajac niewyspanie...ale wiem ze taki stan wroci znow do mnie za kilka dni, pozniej znow za jakis czas, czy wiesz moze czy sa jakies proszki, dobre i nie na recepte, takie wyciszajace i pomagajace w zasypianiu, bo mam ostatnio problemy ze snem...

Nie znam sie bo nie mam klopotów tego typu ale myślę w aptece albo poszukaj w gogle
Z tego co sama używałam lub jeszcze czasem używam to melisa dziala uspokajaco i troszke nasennie.

meliska nie dla mnie i nie na moje nerwy:) moglabym pic i pic a i tak mi to nie pomaga...ale poszukam, bede musiala, bo ostatnio strasznie sie nie wysypiam ciagle zmeczona i zaspana jestem. dzieki za rozmowe, zrzucilam troszke ten ciezar z serducha.

zlosnica napisał(a):meliska nie dla mnie i nie na moje nerwy:) moglabym pic i pic a i tak mi to nie pomaga...ale poszukam, bede musiala, bo ostatnio strasznie sie nie wysypiam ciagle zmeczona i zaspana jestem. dzieki za rozmowe, zrzucilam troszke ten ciezar z serducha.

mials robione jakie badania(cukier tarczyca a może anemia?)

A jeszcze jaki poziom magnezu bo i jego niedobór powoduje nerwowość i nadpobudliwość