Proszę o pomoc. Mam 33 lata , żonę i dziecko. Coś niedobrego ze mną się dzieje , najgorsze jest to iż czuję że c oś ze mną nie tak .

Zona , cały czas mi powtarza że jestem nienormalny ,i że powinienem jechać do psychologa..... zastanawiałem się , czy to psycholog czy psychiatra może mi pomóc , wybrałem pierwszego lepszego psychologa z mojej okolicy , opowiedziałem o swoim życiu , i problemach ....

kobieta psycholog , zapytała się się kilka nieistotnych rzeczy , i nic szczególnego nie powiedziała , poza tym to że za wizytę należy się 80zł.

czy tak wygląda pomoc psychologa ? a może powinienem udać się do psychiatry ??? ale gdzie go szukać ??? jak wybrać dobrego psychiatrę ??
a może po prostu taki lekarz nie jest mi potrzebny ???

bardzo proszę Was o pomoc .... piszę z ok. Częstochowy.

a co dokładnie się dzieje? co bys chiał zmienic?

Sam niewiem od czego mam zacząć , tego jest tyle .......

wogóle to chyba zaczeło się od mojej pierwszej pracy .... napisałem nawet o tym bloga ... szukałem pomocy ... niestety .... szukałem wszędzie nikt mi nie pomógł ......

pozniej slub ..... zastraszanie przez mojego byłego pracodawce ...... nie mogłem przez długi okres znależc pracy ..... sprawa w sądzie.... wszyscy się odwrócili , wypięli się na mnie ....

pozniej ... zaczeło się układać ..... slub .. dziecko .,,,, sprwadziła się matka ..... .. kolejna sprawa w sądzie ..... kilka zmian pracy ...


sam niewiem o czym mam pisać .... od czego zacząć .....

to prosicej. Co chciałbys usunac i czym zastapic?

Nie napisales zbyt duzo, wiec nie wiem jakiego rodzaju pomocy oczekujesz. Mysle, ze masz depresje spowodowana tym, ze nie za bardzo uklada Ci sie w zyciu. I jezeli sadziles,ze psycholog to czarodziej, ktoremu zaplacisz a On odmieni cale Twoje zycie, to jestes w bledzie ( czy w Polsce nie ma darmowych poradni psychologicznych?). Latwo jest zwalic niepowodzenia zyciowe na problemy psychiatryczne, tylko, ze to w niczym nie pomoze. Mysle, ze najwyzszy czas zmienic cos w Twoim zyciu. Zacznij pracowac nad soba, ale w jaki sposob, nie wiem. Nie napisales zbyt wiele, ale mysle, ze widzialam Twoje wczesniejsze posty. Czy Ty czasem nie masz problemow alkoholowych?

Blackursus napisał(a):I jezeli sadziles,ze psycholog to czarodziej, ktoremu zaplacisz a On odmieni cale Twoje zycie, to jestes w bledzie

poszedłem do psychologa , ponieważ , sam niewiedziałem do kogo mam się udać. Nigdy nie pomyślałem iż jedna wizyta mi pomoże. Są dobrzy specjaliści i tacy którzy tylko biorą pieniądze ... ( zresztą jak w każdej dziedzinie naszego życia ) , ja niestety wybierając pierwszego lepszego , jakiego znalazłem w internecie , i ma gabinet niedaleko mojej miejscowości , niestety ale chyba trafiłem do tego drugiego.... opowiedziałem mu wszystko , a on zbytnio się nie wysilił , nie powiedział nic konkretnego , co jest powodem mojej depresji , gdzie mam się udać , czy muszę skorzystać z porady psychiatry itp.....

Blackursus napisał(a):Nie napisales zbyt wiele, ale mysle, ze widzialam Twoje wczesniejsze posty.

nie pisałem jeszcze nigdy na takim forum , jestem częstym gościem , ale tylko na forum prawnym.

Blackursus napisał(a):Czy Ty czasem nie masz problemow alkoholowych?

niewiem , czy napicie się czasami drinka w domu , albo wypicie piwa jest problemem alkoholowym. Prcuję jako kierowca od 12 lat , i nie mogę sobie pozwolić na to aby nadużywać alkoholu , no chyba że nie mam ochoty już pracować w tym zawodzie... bo przecież dziś bardzo łatwo stracić prawo jazdy ...

Mam wrażenie iż to wydarzenia z mojej przeszłości , zapisały się w mojej psychice tak bardzo , i że to one są moim problemem , tylko jak sobie z tym poradzić , co zrobić , komu o tym opowiedzieć , do kogo się udać .....
Zdecydowałem się na napisanie na forum , mam nadzieję że tutaj uda mi sie znależc pomoc w uzyskaniu pomocy , być może nie w rozwiązaniu mojego problemu , ale może chociaż w znalezieniu odpowiedniego specjalisty k tóry mi pomoże ....

Napisałem bloga , o tym co wydarzyło się w moim zyciu , o tym co być może jest moim problemem. Ale tego jest tak dużo , że chyba , nie mam tyle siły aby to jeszcze raz opisywać na forum , podanie linka , jest tutaj chyba niedozwolone ..... więc jednak pozostaje mi chyba opisanie tego od nowa .....

A więc postaram się opisać , któtką moją przeszłośc.... to co mnie spotkało , co o tym sądzicie ??? Czy to mogło mieć wpływ , a może jest inny problem ??

I. Dzieciństwo.

Ojciec umarł , gdy miałem 15 lat , zostałem na gospodarstwie sam z matką , siostra i brat , mieli już swoje rodziny i mieszkali daleko od domu rodzinnego.
Dużo mnie kosztowało , aby skończyć szkołę , w domu się nie "przelewało" , bo żyliśmy tylko z renty po zmarłym ojcu. Miałem większe aspiracje niż tylko zawodówka , w podstawówce uczyłem się bardzo dobrze , i przeważnie kończyłem klasy z "czerwonym paskiem".
Niestety nie stać mnie było , nawet na bilet miesięczny na autobus , więc to przykre , ale musiałem jakoś konbinować , aby dojezdzać.
W szkole uczyłem się bardzo dobrze , i nauczyciele dziwieli się , dlaczego z takimi ocenami zdecydowałem sie tylko na zawodówkę , bo mogłem smiało uczyć się w szkole średniej , tylko tyle że to dłużej trwa , i wiąże się z większymi kosztami. Może to głupie dla kogoś , kto nigdy nie miał , takich problemów , ale naprawdę mała renta po ojcu w latach 90-tych nie wystarczała na wiele.

Mieliśmy jeszcze malutkie gospodarstwo rolne , kilka świń , jakieś kury , krowę , matka , w tym samym czasie miała operację na nogę , i niestety musiałem sobie jaokoś sam radzić , po szkole do poznego wieczora , praca w polu , gdzie inni koledy sobie odpoczywali , lub korzystali z różnych rozrywek , wiem , wiem .... nie wszyscy , ale większośc.. , pozniej odrabianie lekcji na kolanie w czasie dojazdu do szkoły.
Najbardziej nie lubiłem poniedziałków.... kiedy , większośc kolegów opowiadała o swoich przeżyciach po sobotniej imprezie , zabawie , dyskotece ..... ja nigdy nie miałem się o czym pochwalić , po prostu nie stać mnie nawet było na głupi bilet....

Tak mijało moje dzieciństwo i nauka w szkole ....... Po trzech latach zakończyłem edukację z wynikiem bardzo dobrym , i nie mogłem się dozekać , aż zacznę pracować ......

II. Szukanie pracy...

Niestety , w połowie lat 90tych , znalezienie pracy nie było proste. Sukces w znalezieniu posady gwarantowało doświadczenie zawodowe , którego po skończeniu pracy , przecież nie miałem , lub tzw. "plecy" , gdy się miało jakiegoś wujka , kuzyna , lub kogoś znajomego , który szepnął słowko komu trzeba , to wtedy , pracodawca przychylniejszym okiem spojrzał na taką osobę , i gdy tylko był wolny etat przyjmował włsasnie tego człowieka , a nie przypadkowego z ulicy ...
Ja niestety tych "pleców" też nie miałem ... więc znowu musiałem sam sobie jakoś radzić ..... nie chciałem iśc na łatwiznę i jak większośc zarejestrować się po popularną "kuroniówkę" , chciałem pracować .. tak po prostu.

Przez rok czasu , odwiedziłem kilkadziesiąt różnych zakładów i firm , wchodziłem do zakładu jednymi , drzwiami , i wychodziłem drugimi , i tak w kółko.... starałem się nie poddawać , pomyślałem że wreszcie ktoś się zlituje i mnie przyjmie , bo po roku , bezowocnego szukania , już tylko chyba na litośc mogłem liczyć ....

W końcu udało się .... daleko szukałem a blisko było. Znalazłem pracę w miejscowośc w której mieszkam .....

III. Pierwsza praca .....

Zacząłem pracować w małym zakładzie jako zwykły pracownik fizyczny na lini produkcyjnej. Nie będe szczegółowo opisywał mojej pracy , ale czuję że właśnie problemy z tym pracodawcą przychyliły się do moich problemów zdrowotnych.

Firma w której pracowałem zaczęła sie bardzo szybko rozwijać , ja zmieniłem funkcję i zostałem kierowcą zaopatrzeniowcem .....
Pracowałem 7 dni w tygodniu , chciałem coś osiagnąć , zarobić pieniądze , wiedziałem jakie cięzkie jest życie , gdy człowieka nie stać na podstawowe rzeczy ...

Zaczęło mi si ecoraz lepiej powodzić , czym więcej pracowałem tym miałem więcej pieniędzy , mogłem już sobie nawet coś odłożyć , cieszyła mnie ta praca , pracowałem , byłem czasami zmęczony , ale na duchu podtrzymywała mnie myśl iż mam pracę , mam pieniądze , i nie muszę się martwić , że nie mam na podstawowe opłaty....

Nie mogłem pogodzić gospodarstwa z pracą zawodową , postanowiłem wydzierzawić pole..... a sam zapisałem się do szkoły sredniej , nikomu nie mówiłem o tym , chciałem studiować ....
Starałem się jak mogłem , aby pogodzić moją naukę z pracą zawodową , co prawda wykłady miałem tylko dwa dni w tygodniu w wekendy , ale robiłem tak , aby pracodawca nie był przezemnie stratny , po prostu kiedy mogłem zostałem dłużej , aby móc iśc na zajęcia w wekend , oczywiście po pracy , bo jak już wspomniałem wcześniej pracowałem na okrągło...

Wykonywałem sumiennie moje obowiązki , i nie mogę sobie nic zarzucić , starało mi się to wszystko jakoś godzić , chociaż czasu wolnego dla siebie już nie miałem .....

Niestety , ale po dwóch semestrach , pracodawcy się jednak coś nie spodobało ... powiedział stanowczo : albo praca , albo szkoła ...

Cóż miałem zrobić .... wybrałem pracę , miałem już doświadczenie jak cięzko jest znalezc pracę , i mimo że już miałem jakieś doświadvczenie bo przepracowałem kilka lat w mojej pracy , to wiedziałem że to za mało.... na rynku pracy , nadal było cięzko ze znalezieniem posady.....

Od tego czasu po jakiś przepracowanych 5 latch w tej firmie , zaczęło się coś psuć .... pracodawca , obniżał pensje , nie wypłacał w terminie , zaczął zalegać z wynagrodzeniami , mimo tego iż firma niezle prosperowała , i od czasu mojego zatrudnienia , zatrudniała 10 razy więcej osób , obroty też były ogromne .... pracodawca jednak nie narzekał na brak gotówki , czynił inwestycje , korzystał z życia ... było widać iż firma przynosi zyski.....

pracownicy powoli zaczeli odchodzić , w związku z brakiem wynagrodzenia ..... ja jako kawaler , miałem trochę odłożonych pieniędzy , jakoś dawałem radę ..... ale w końcu postawiłem sprawę jasno , albo będzie wypłata , albo dłużej nie będe pracował.....

IV . Przyjaciele , znajomi....

Muszę w tym miejscu wspomnieć iż miałem wielu znajomych kolegów z pracy , spotykaliśmy sie czasami , na jakiegoś grilla w chwili wolnego czasu , jezdziliśmy na urlop razem.....

Jakim byłem człowiekiem ????? Pomimo iż pracowałem dużo , i miałem mało wolnego czasu , nigdy nie potrafiłem odmówić , zawsze byłem chętny do pomocy ..... często bywało , że zostawiłem swoje zajęcie na pozniej , a wazniejsze mi było komuś pomóc.....
Cały czas myślałem , że tak ma być ,,,,, trzeba sobie wzajemnie pomagać .... /Ale widać chyba pomyliłem sie .... bo nie każdy wychodzi z takiego założenia ....

Pracodawca zalegał nam z duża kwotą za wynagrodzenia , niektórzy odeszli : i machli ręką na to .... powiedzieli że i tak nic nie wskórają , przecież pracodawca to boss i ma pieniądze , a jak ma pieniadze to ma władze ..... ja uważałem trochę inaczej .....

Zawsze wierzyłem w sprawiedliwość , przeciez nie może być ktoś bezkarny , tylko dlatego że ma pieniadze ....... a jednak może !!!!

Wraz z moim kolegą postanowiłem walczyć o swoje zapracowane przecież pieniądze .... zwolniliśmy się z pracy ...
Po kilku listach , do P.I.P , Urzędu skarbowego i Z.U.S , sprawa musiała jednak trafić do sądu....

Wspolnie wynajęty adwokat , świadkowie koledzy z pracy , którzy mieli , powiedzieć jak wyglądała w ostatnich latach praca w tym zakładzie.... adwokat powiedział , że sprawa to tylko formalnośc , z tymi dowodami i świadkami , po pierwszej rozprawie powinno być już po wszystkim. .....

Niesety , przed sama rozprawą wszyscy dostali zbiorowej amnezji , a mój kolega wycofał pozew..... zostałem sam .. wszyscy sie na mnie wypięli .... pomimo iż już nie pracowali w tym zakładzie ....

nadal wierzyłem , że wygram , przecież pracodawca musi wypłacić mi to co zarobiłem ....po 2 latach , procesów , przesłuchań różnych innych swiadków , których sobie pracodawca powołał , po rozpoznaniu biegłych sąd w częsci podtrzymał mój pozew i nakazał wypłacić cześc wynagrodzenia co byłem w stanie udowodnić , bez moich kolegów , a opierając sietylko na dowodach ..... pracodawca odwołał się..
a sąd II Instancji całkowicie oddalił mój pozew , a na mnie nałozył , ogromną sumę , na poczet kosztów sądowych ...

pozniej już tylko komornik i egzekucja .... rozłożyłem sobie to na raty i kolejne dwa lata spłacałem ...

V. Poszukiwanie pracy , zastraszanie ...

W miedzy czasie wziałem slub , moja żona przyszła do mnie mieszkać ......

Matka poznała jakiegoś przyjaciela i wyprowadziła siedo niego .....

Było cięzko , żona zarabiała grosze , a ja szukałem pracy , byłem chory.... jak przypomniałem sobie szukanie pracy sprzed ośmiu lat , gdy mi było tak cięzko , ale czasy od tej pory zmieniły się , miałem już doświadczenie , pomyślałem sobie nie bedzie tak zle ....

Pracodawca , mścił siena mnie , co kilka dni miałem w domu policję , kolegów którzy często odwiedzali pracodawcę , nawet wtedy jak jeszcze pracowałem .... po co odwiedzali ??? Niech każdy sam siedmomysli.....

byłem posoądzany o różne błahostki , których to rzekomo siedopuściłem wobec pracodawcy , zalanie kostki brukowej jakimś smarem , zakłocanie ciszy nocnej , itp itd .....

Gdy tylko udało mi sieznależc pracę gdzieś , pracodawaca , nie wiem w jaki sposób dowiedział siegdzie pracuję , i po kilku dniach dostawałem zwolnienie . tak było przez 2 lata .... nigdzie nie pracowałem dłużej jak miesiac .... i wylatywałem na zbity pysk ..

postawił sobie za punkt honoru aby wykończyć mnie psychicznie że osmieliłem siepodać go do sądu ...... , i chyba mu sieto udało ...

W następnym poście ... moje obecne życie ...

rozumiem ........ niepotrzebnie się "produkowałem" bo i tak nikogo to nie obchodzi ....

Nic specjalnie strasznego w tej opowiesci nie widze i nie wiem z czym masz taki problem

Masz zone itd. wiec sie ciesz , widze ze wszystko bierzes do siebie i za bardzo sie przejmujesz (starsz) yluzuj troche , bylo trzeba olać szefa i od razu isc do sadu , a nie dac sie zastraszac , tyko ty na tym straciles a on osiagnął swoj cel . Zdystansuj sie troche teraz jasli masz mozliwosc zamiast tracic czas na rozmyslanie dokoncz szkole i idz na studia zaoczne , bez tego zawsze bedziesz pracowal fizycznie i bedziesz pomiatany i to za grosze

I nie uzalaj sie tak nad soba bo nie dlugo jeszcze zona cie zostawi jak ty ja zmeczysz psychicznie