Witam...
Moze zaczne od tego ze od dluzszego czasu nie potrafie sie z niczego cieszyc . Uswiadomilem to sobie dopiero jakis czas temu nie pamietam kiedy ostatni raz tak naprawde z czego kolwiek sie cieszylem... ani z tego ze dostalem sie na architekture ( od 4 lat jestem na 1 roku bo nie moge tego wszystkiego ogarnac) ani z pracy i jej wynikow... z niczego...
W okresie ostatnich dwoch miesiecy pojawily sie u mnie najpierw sporadycznie a teraz nawet kilka razy dziennie mysli o smierci i o samobojstwie z tym ze raczej na zasadzie co by to bylo gdyby , balbym sie zakonczyc swoje zycie bo jednak jestem ciekaw co ono mi przyniesie z tym ze traktuje je bardziej obojetnie i z poczucia obowiazku niz z samej checi zycia. Najczesciej mam takie mysli jak jade samochodem i mijam drzewa ,slupy, staram sie je odrazu wypedzac z glowy.
Wczesniej mialem je w wieku lat 14-15 a pozniej byl spokoj az do teraz.Mialem tez okres w ktorym bylem bliski zaburzen odrzywiania wlasnie w okresie gdy mialem lat 14-15 schudlem 20kg z wagi 80 do 60kg przy wzroscie 181cm.
Do tego doszlo jeszcze poronienie u mojej kobiety z ktora jestem juz 9 lat i to ze wyladowala w szpitalu na oddziale psychiatrycznym z diagnoza borderline ,wczesniej przez okres 3-4 miesiecy obserwowalem jej ataki autoagresji oraz agresji w stosunku do mnie , glownie pod wplywem alkoholu.
Wczesniej tak nie bylo ale ze wzgledu na sytuacje materialna musielismy wyprowadzic sie do jej matki , ktora jest osoba dosyc toksyczna.

Od wczesnego dziecinstwa mam bardzo obnizone poczucie wlasnej wartosci , dodam jeszcze ze pochodze z rodziny dysfunkcyjnej (alkohol lal sie strumnieniami czasami nawet przez 2-3 tygodnie non stop , po moich rodzicach tego nie widac bo sa to ludzie zamozni i powazani przez wszystkich).
Nie raz widzialem moja matke , ktora probojac zwrocic na siebie uwage probowala popelnic samobojstwo( moja matka ma nadwrazliwosc emocjonalna , autoagresje i socjofobie z koleji moja babcia od strony matki silna nerwice...). Z reszta przezylem to tez z moja partnerka , ktora nalykala sie seronilu ....
Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze lek przed ludzmi a mianowicie strach przed wystapieniami przed wieksza iloscia ludzi . Nie mam tak z telefonami , czy tez z pobytem w miejscach publicznych. Przy rozmowie kwalifikacyjnej do pracy ,myslalem ze zemdleje , uderzenia goraca, drzenie calego ciala , bardzo szybki puls itd. Do tego dochodzi pustka w glowie , pogorszony wzrok ,sluch i orietacja w przestrzeni z ktora nigdy nie mialem problemow plus objawy fizyczne , ciagle zmeczenie , bole plecow , brzucha , problemy zoladkowo - jelitowe i to juz od 6-7 lat.
Dodam do tego rowniez zaburzenia identyfikacji plciowej ,ktore mam od kad pamietam z tym ze dobrze mi w moim ciele ,jesli mozna to tak nazwac... tego typu mysli pojawiaja sie najczesciej kiedy jestem kompletnie zdolowany i nie wiem co mam ze soba zrobic....Moglbym jeszcze duzo wymieniac ale w tej chwili wydaje mi sie ze to sa najpowazniejsze rzeczy ,ktore mnie dotykaja...
Dodam rowniez ze mam 23 lata .

Jesteś bardzo młodym człowiekiem, a za sobą masz bagaż nie najlepszych doświadczeń.
Dzwigasz na sobie ciężar swych pijących rodziców, braku wsparcia z ich strony, nie materialnego ale emocjonalnego.
Taki człowiek jak ty wywodzący się z rodziny alkocholików, jest również uzależniony, nie od alkocholu ale uzależniony od zachowań alkocholików od ich nieodpowiedzialnosci.To ciagnie się póżniej w dorosłym życiu jeśli się z tym nie rozprawimy. Myślę,że nie wiesz co to beztroska. W dzieciństwie chyba tego nie zaznałeś z pijącymi rodzicami, a dobra materialne których ci nie brakowało nie zastąpią miłości i wsparcia w każdej sytuacji ze strony rodziców. Nie cieszysz się niczym, bo nigdy nie było i nie ma w tobie dziecka, więc nie potrafisz być radosny, szczęśliwy i zadowolony z siebie. Twoje poczucie własnej wartości wymaga pracy nad sobą i wiem, że możesz bardzo dużo dla siebie zrobić jeśli tylko zechcesz. ŚMIERĆ JEST NAJGORSZYM WYBOREM ZE WSZYSTKICH MOŻLIWYCH.To byłby przejaw słabości, to jest lęk przed życiem. Nigdy nie poddawaj się, nigdy nie rezygnuj z życia, zawsze do wyboru masz wiele opcji z których możesz skorzystać.
Jedną z prób pomocy sobie podjałeś teraz pisząc o sobie i bardzo słusznie zrobiłeś, choć wiem,że nie jest to łatwe.
Lękasz się wystąpień, bo poczucie własnej wartości masz bardzo niskie. Boisz się zbłażnienia przed innymi i ich oceny, bo wiesz o sobie,że nic nie znaczysz, w swoim mniemaniu jesteś nie wiele wart i onena innych o tobie będzie krytyczna.
Wszystkie objawy typu: bóle brzucha, pleców, kołatanie serca, uderzenia gorąca, przyśpieszony puls, drżenie ciała, ciągłe zmęczenie, ściskanie w żołądku, problemy jelitowe i inne dolegliwości, które wymieniłeś to objawy somatyczne nerwicy, a może i depresji.
Jeśli chcesz jak najszybciej zmienić swoją sytuację, a wiesz mi jest to zdecydowanie możliwe, skorzystaj z pomocy dobrego, doświadczonego psychiatry który da ci odpowiednie leki ,byś nie cierpiał z powodu swoich dolegliwości somatycznych,ale też z porady psychologa, który pomoże ci zobaczyć jasne strony życia.
Nie pozwól, by dziewczyna wyżywała na tobie swoją agresję. Zadbaj o siebie.
Pozdrawiam cię i życzę zdrowia. Jeśli będziesz chciał pogadać to pisz.
Ewa

dziekuje ewa za odpowiedz. Wydaje mi sie ze bardzo trafnie opisalas moja osobowosc...Przez to wszystko mam wrazenie ze zycie ucieka mi przez palce...
Wczoraj mialem lat 18 dzis 23 a jutro 30 a tak naprawde nic sie w moim zyciu nie zmienilo.... Ciagle jestem od kogos zalezny , ciagle boje sie wypowiedziec na glos moje zdanie. Ciagle robie cos zeby zadowolic wszystkich na okolo i ciagle czuje ze kogos zawiodlem...
Przez te wszystkie lata wydawalo mi sie a wrecz nawet bylem pewien ze dam sobie z tym wszytkim rade , ze przecierz inni maja gorzej odemnie... Nigdy nie stawialem siebie na piedestale moje zdanie sie nie liczylo... liczylo sie to zeby wszyscy chodzili z bananem na twarzy ... doprowadzilo to do tego ze jest ze mna coraz gorzej... wszyscy na okolo mysla sobie ale to jest fajny gosciu , wali dowcipami zawsze usmiechniety , ze wszystkimi sie dogada i wszyscy go lubia.... Tak wygladam dla ludzi ,ktorzy mnie otaczaja a sam w srodku czuje sie jak pusta skorupa... Czuje sie jakbym sie totalnie wypalil... kiedys mialem hobby ,ktoremu poswiecalem czas , ktore lubilem.... kiedys mialem marzenia ... teraz juz ich nie ma jest tylko okropna szara rzeczywistosc , ktora zmusza mnie do udawania ze wszystko jest fajnie , ze jest cudownie i nie moglo byc lepiej... Przecierz dostales sie na architekture mowia ci na okolo, tylko nigdy nie pomysla,ze to nie byl moj wybor, ze ja nigdy tego nie chcialem. Z drugiej strony slysze , zostaw ja tylko sie przez nia meczysz, tylko zatracasz siebie... a moze ja chce sie zatracac a moze to co czuje to tej kobiety , ktora sama ze soba ma ogromne problemy , daje mi sile zeby budzic sie rano... Dzis ja odwiedzilem,kolo 17.00. Kiedy od niej wyszedlem czulem ze jest ktos na tym Bozym swiecie , kto mnie kocha i to w sposob nie wyobrazalny to ze zdazy jej sie zrobic lub powiedziec cos czego bedzie pozniej zalowala to jest jej choroba i ona o tym wie... Jest we mnie duzo sprzecznosci z ktorymi walcze... Jednego dnia potrafie byc ,kims twardym , ktorego nic nie zniszczy , zadna krytyka , zadne slowa nic... a drugiego padam na kolana za glupie przewinienia...

Ehhhh i znowu po raz koleny noc kiedy pije sam a wiem ze nie powinienem , ze to nie jest wyjscie tylko pakowanie sie w kolejne bagno z ,ktorego cierzko wyjsc...
Mam cholernie duzo wspomnien, mysli , ktore nie daja mi spokoju.... nie moge sie ogarnac....

Ps. przepraszam za wielka chaotycznosc w wypowiedzi i w bledach ort.....

Zgadzam się w 100% z Ewą która bardzo trafnie odzwierciedliła Twoje zaburzenia.
Dodam może tylko ze można by tu powiedzieć również o zaburzeniach osobowości które nabywa się właśnie w dzieciństwie,na skutek patologicznych zachowań rodziców,pijaństwa itp.Mógł do tego również przyczynić się stan zdrowia Twojej dziewczyny.
Niestety alkohol jest najgorszym lekiem którym próbujesz się leczyć.W ten sposób tylko pogłębisz swoje problemy.Skorzystaj jak najszybciej z rady Ewy,a więc poszukaj dobrego psychiatry,ponieważ na pewno potrzebne są Ci leki jak i dobra psychoterapia.
Pozdrawiam.

dzieki za wsparcie . Chyba pierwszym krokiem zebym cokolwiek ze soba zrobil bylo wlasnie napisanie co sie ze mna dzieje... A latwe to nie bylo .

bartekgdy napisał(a):dzieki za wsparcie . Chyba pierwszym krokiem zebym cokolwiek ze soba zrobil bylo wlasnie napisanie co sie ze mna dzieje... A latwe to nie bylo .

To prawda,pierwszym i najważniejszym krokiem w tych problemach jest otworzenie się z nimi dla drugich,ale dla zaufanych Ci osób,które zrozumieją Twoje problemy i być może zaoferują wsparcie.
Pozdrawiam.

Witam
Żyjesz życiem innych ludzi rodziców, nauczycieli i wszystkich tych którzy mieli wpływ na twoje dotychczasowe życie.
Ci ważni dla ciebie ludzie z najlepszymi intencjami w twoim życiu realizują i próbują zaspokoić swoje potrzeby.
Oni mówili ci i mówią nadal jak masz postępować jakich wyborów dokonywać, co jest dla ciebie dobre, którędy masz podążać.
Jesteś dorosły, wyborów dokonuj na własną odpowiedzialność, możesz oczywiscie korzystać z rad innych ale ostateczny wybór dotyczący twojego własnego życia należy do ciebie. Realizuj swoje potrzeby a nie potrzeby innych ludzi. Nie bądź marionetką w rękach innych. Jesteś zagubiony bo w twoim życiu nie ma ciebie. Bądż świadom swoich potrzeb, celów do których dążysz i nie bój się mówić o tym głośno. Nie wymagaj od siebie zabawiania swoich kolegów dowcipami jeśli nie masz na to ochoty. Niech akceptują ciebie takiego jaki naprawdę jesteś prawdziwego, ale oni tego nie zrobią jeśli najpierw ty nie zaakceptujesz siebie prawdziwego, czasami radosnego, czasami trochę ponurego. Zadaj sobie pytanie kto w twoim życiu wymaga byś był zawsze silny, zdecydowany, przebojowy, uśmiechniety od ucha do ucha byś był duszą towarzystwa. Myślę,że nie lubisz siebie prawdziwego, nie podobasz się sobie.
Zakceptuj, polub, pokochaj siebie nie poniżając innych. Wszyscy jesteśmy warci miłości i akceptacji
Wypalenie bierze się z ciagłego udawania kogoś innego, to zżera twoją energię i jest niezgodne z tym co naprawdę czujesz i potrzebujesz. Ten konflikt potem odczuwasz w żołądku w jelitach w drżeniu ciała itd.
To nie znaczy,że wybór twoich rodziców dotyczący studiów jest niedobry, wręcz przeciwnie. Architektura jest wspaniałym kierunkiem,który może otworzyć przed tobą duże możliwości.
Jestem pewna,że jeżeli tylko zechcesz znakomicie dasz sobie radę, ale zrób to dla siebie nie dla rodziców. Twoje życie jest w twoich rękach, ponosisz za nie pełną odpowiedzialność i wszystkich wyborów dokonuj bardzo świadomie.
Wybacz sobie wszystko za co czujesz się w życiu winny, absolutnie wszystko, wybacz rodzicom, bo gdybyś przeanalizował ich dzieciństwo okazałoby się pewnie że i oni uwikłani byli w jakieś zależności w swoich domach rodzinnych. To wszystko wymaga czasu i pracy nad sobą. Kiedy już to osiągniesz spadnie ci kamień z serca, poczujesz ulgę.
Zadawaj sobie kolejno pytania i na nie odpowiadaj. Nie bój się, że dowiesz się prawdy o sobie, bo przecież o tę prawdę chodzi. Będą pojawiać się uczucia, bądź ich świadom, nazywaj je, określaj ich siłę i kierunek.
W problemach nie pomoże ci alkohol, on jest pułapką dla ludzi z problemami.
Gdybyś potrzebował jestem
Ewa

dziekuje ci ewo za odpowiedz :) nie powiem , jest motywujaca. 19 sierpnia mam wizyte u psychiatry.. troche sie boje bo w zasadzie to nie wiem jak mu to wszystko powiedzic. Facet jest niesamowity , rozgryzl moja dziewczyne bardzo szybko ,ze tak powiem , z opini wielu ludzi , ktorzy mieli z nim stycznosc wiem, ze cierzko go "wyprowadzic w pole". Z jednej strony boje sie ze facet stwierdzi ze faktycznie mam nie rowno pod sufitem :P a z drugiej wrecz z niecierpliwoscia czekam na ta wizyte .
Dzis wreszcie od dluzszego czasu mam lepszy dzien :) no i bez % tylko zasnac nie moge no i jak zwykle tysiac mysli na raz :P
Mega podbudowalo mnie to ze w piatek moja dziewczyna dostanie przepustke ze szpitala :) co prawda tylko na jedna noc ale to zawsze cos...Wiec do piatku mam motywacje i moge zajac czyms konkretnym glowe bo chce ja zaskoczyc jakims nietypowym wyjsciem :)

Dzis po slabo przespanej nocy mam jakis taki mega pozytyny nastroj :D energia az mnie rozpiera nie moge az w miejscu usiedziec nogi to az mi same chodza :P . Dobrze ze sam w domu jestem bo chodze gadam do siebie , smieje sie z glupich zeczy, nawet z tego ze tu pisze:D Plus mam ochote porobic cos glupiego , poskakac , porobic pajacyki :P z drugiej strony nie chce mi sie isc pod prysznic i sie ubrac a na 12 musze byc w biurze:D Moze ja faktycznie mam nie rowno pod sufitem:D

Bartku przecież nie po to idziesz do lekarza, by go wyprowadzić w pole, ale uzyskać pomoc. Jeśli nie powiesz mu prawdy o sobie i nie przedstawisz pełnego, prawdziwego obrazu siebie w sposób jak najjaśniejszy to nie oczekuj pomocy, to lepiej wogóle zrezygnować z wizyty. Lekarz to nie cudotwórca i wizjoner.
Nie chodzi przecież o to by on cię rozszyfrowywał a pomógł więc mu to umożliw.
Swoje dobre samopoczucie przyjmij z radością ciesz się, skacz, śpiewaj i wygłupiaj jeśli tylko masz na to ochotę, to wcale nie jest głupie, ani dziwne to jest świetne, przecież jesteś młody energia może cię rozpierać, nie dopatruj się w rzeczach normalnych oznak choroby. Jeżeli nie możesz spać bez alkoholu to nie jest dobrze, nie uzależniaj swojego życia i swojego dobrego samopoczucia od czegoś co ewidentnie ci szkodzi. Dbaj o siebie, wybieraj tylko te drogi w życiu które są dla ciebie dobre. Czy chciałbyś aby np. twój syn rozwiazywał swoje problemy za pomocą wódki?
Przecież nie życzyłbyś komuś kogo kochasz bagna, życz więc i sobie w życiu wszystkiego co najlepsze. Otocz siebie miłością, bierz dla siebie tylko to co dobre, intuicyjnie to wyczujesz, masz także rozum i chętnie z niego korzystaj.
Powodzenia
Ewa

nie zamierzam mu sciemniac , urzylem troszke blednego okreslenia :)

ewa masz moze gg? nie mam ochoty sprzedawac wszystkiego na forum .... znowu kryzysowy wieczor:/

Bartku nie korzystam z gadu, a informację z mailem mi przed chwilą usunięto.
Pisz jeśli masz dół.
Ewa

ok.neron małpa vp.pl
Ewa

maile nie dochodza :/ dostaje info ze jest blad odbiorcy