Witam,odkąd sięgam pamięcią zawsze byłam nerwowa, ale z wiekiem zauważam jest ze mną co raz gorzej.. Nie ma dnia żebym nie była na coś zła,wściekam się na byle co,na łyżeczkę która mi upadnie na ziemie,potrafię zrobić aferę o byle co,w chwili złości nie kontroluję swoich słów,potrafię krzyczeć ile mam tchu w płucach, często zatykają mi się w chwili złości uszy i słyszę kołatanie własnego serca.. Nie mam cierpliwości do swojego dziecka,kiedy jest grzeczne kocham je i jestem dla niego wspaniała,jak tylko zaczyna jęczeć, raptownie się denerwuję, nie mogę sobie z tym poradzić. Nie chodzi tylko o dziecko,denerwuje mnie w ciągu dnia wszystko,rzadko kiedy mam dobry humor,zaczęłam brać tabletki uspokajające ziołowe ale jest po nich jeszcze gorzej :(
Mam problemy ze snem,zasnę tylko wtedy jak jest bardzo ciemno w pokoju i cicho,poza tym od roku jestem ciągle senna. Kocham swoją rodzinę i nie chcę ich tak krzywdzić,co dzień obiecuję sobie być dobrą żoną i matka,ale już od samego rana jak wstanę jestem zła chociażby o to,że nie pospałam .. Poradźcie coś proszę..

Na pewno potrzebujesz jakiejś pomocy.
Może na początek powinnaś sobie zrobić badanie na tarczycę,może tutaj jest jakiś problem.Jeżeli nie, to trzeba by pomyśleć o jakiejś pomocy,bądź leczeniu psychologicznym.Skoro problemy z nerwami się pogłębiają, to uważam że leki ziołowe niewiele tutaj mogą zdziałać,a wręcz pogorszyć sprawę.Radzę skorzystać z pomocy psychologicznej póki jest jeszcze nie za późno,gdyż takie problemy mogą zaowocować depresją,a tego na pewno byś nie chciała.Trzeba się zdobyć na odwagę i skorzystać z fachowej pomocy(psycholog lub psychiatra,to też tylko są lekarze)
Być może trzeba by zwrócić uwagę na styl życia.Może potrzeba Ci więcej odpoczynku,relaksu,jakiejś umiarkowanej rozrywki,bądź podzielenia się swoimi problemami z najbliższymi,rodziną,przyjaciółmi.To też czasem pomaga.To że uważasz że krzywdzisz swoją rodzinę to jest myślenie irracjonalne.Może to wynikać zupełnie nie z Twojej winy,i tym bardziej powinnaś poszukać fachowej pomocy.Jeżeli masz rodzinę którą kochasz i oni kochają Ciebie na pewno zrozumieją Twój problem i jeszcze Ci w tym pomogą.
Pozdrawiam serdecznie.

rusałka001 napisał(a):Witam,odkąd sięgam pamięcią zawsze byłam nerwowa, ale z wiekiem zauważam jest ze mną co raz gorzej.. Nie ma dnia żebym nie była na coś zła,wściekam się na byle co,na łyżeczkę która mi upadnie na ziemie,potrafię zrobić aferę o byle co,w chwili złości nie kontroluję swoich słów,potrafię krzyczeć ile mam tchu w płucach, często zatykają mi się w chwili złości uszy i słyszę kołatanie własnego serca.. Nie mam cierpliwości do swojego dziecka,kiedy jest grzeczne kocham je i jestem dla niego wspaniała,jak tylko zaczyna jęczeć, raptownie się denerwuję, nie mogę sobie z tym poradzić. Nie chodzi tylko o dziecko,denerwuje mnie w ciągu dnia wszystko,rzadko kiedy mam dobry humor,zaczęłam brać tabletki uspokajające ziołowe ale jest po nich jeszcze gorzej :(
Mam problemy ze snem,zasnę tylko wtedy jak jest bardzo ciemno w pokoju i cicho,poza tym od roku jestem ciągle senna. Kocham swoją rodzinę i nie chcę ich tak krzywdzić,co dzień obiecuję sobie być dobrą żoną i matka,ale już od samego rana jak wstanę jestem zła chociażby o to,że nie pospałam .. Poradźcie coś proszę..

Zibi4 ma rację. W pierwszej kolejnośći zbadaj tarczycę!!!! Może wariują Ci hormony. A potem wybierz się do psychologa bądź psychiatry. To naprawdę żadem wstyd.
Jedynym sposobem na ataki histerii u Twojego dziecka jest nie zwracać uwagi. Wyjdź z pokoju w , którym przebywa dziecko. I powied mu , ze będziesz z nim rozmawiać jak sie uspokoi. Czym więcej krzyczysz na dziecko tym bardzie dziecko chce Cie zakrzyczeć.A Ty szybko na TSH. Pozdrawiam.

Witaj Rusalko :)
Zgodze sie z moim przedmowca...koniecznie powinnas skorzystac z pomocy dobrego psychologa(tarczyce sobie zbadaj koniecznie) ta zlosc i rozdraznienie nie bierze sie z nikad...jest pewnie jakas jej przyczyna,ktorej ty teraz sobie nie uswiadamiasz! Prawdopodobnie cos w Twoim zyciu dzieje sie tak co twoje wewnetrzne JA tak naprawde nie akceptuje...moze dzialasz w jakis sposob przeciw sobie! ta zlosc jest wlasnie wynikiem tego..tlumisz te wszystkie emocje...wiec one wychodza w naj mniej spodziewanym momencie....albo w sytuacjach nie adekwatnych do wyladowania tej zlosci! te emocje musza po porostu znalezsc jakies ujscie! puki co staraj sie je odereagowywac w inny,zdrowy sposob....moze cwiczenia oddechowe..albo jakis wysilek fizyczny itd....jednak najpierw psycholog z ktorego pomoca powinnas dojsc do zeczywistej przyczyny swojej bezsennosci i zlosci!
Pozdrawim serdecznie :)

Dziękuję Wam wszystkim za odpowiedz,niebawem zacznę urlop więc zabiorę się za robienie badań,miałam kiedyś robione badanie tarczycy ze 2 razy i wyszło ok,ale powtórzyć nic nie szkodzi.